Druckschrift 
Vocabularius vtriusq[ue] iuris
Einzelbild herunterladen
 

S A

iudi. §. ꝯſiderātes. in. hypoteca. coll̓. ix. in. l. ij. ad fi. §. mādati. Et dic̄ Lo. de ro. inſingularibꝰ ſuis didicit ea a Bal.Guardia feuda ſunt ꝯſtituunt̉ aliqͥbꝰ ꝓptercuſtodiā rei dn̄i ꝯſtituētis.Guardio dr̄ ille cui tal̓ cuſtodia ē cōmiſſa vl̓dr̄ gͣuardianus etiā ē ſuꝑior int̓frēs mīores cuſtodiens ꝯuentū.DeꝯꝗAbere ſignatdiuerſimode ꝓut ſuū ꝓpriuꝫſigͣtū vl̓ ſigͣtū alid̓ qͦduis mediū ſigͣre declarat. v̓bi gr̄a.Res tua ē penes me ꝓmittꝭ mihi ſtipl̓areeādē hr̄e licere ſigͣt dn̄iū iſtiꝰ rei trāſfert̉ inme. l. ſtipulatio iſta. §. hr̄e. ff.. ob. ſic reipoſſeſſio ſine traditōe poſt dn̄iū q̄rit̉ poſſidēti. §. int̓dū. īſti. re. di. Itē ibi res tuaeſt penes me ꝓmittꝭ hr̄e licere ſignificatdn̄iū trāſfers traditōꝫ. l. traditōibꝰ. C. depac. Itē ibi ꝓmittꝭ alienā hr̄e licere reſeuerate aliena nulla ē ſtipulatio. l. ſtipulatio. §. q̄ſitū. ff. e. ti. qꝛ ī re aliena ꝓmiſſor nonpōt ꝯſtituere ius dn̄ij. ſi āt efficiat̉ ꝓmiſſoris valet ſtipl̓atio vt ibidē. qꝛ tūc pōt facerevl̓ ꝯſtituere ius dn̄ij. Itē ibi vēdo tibi alienā ꝓmitto tibi hr̄e licere ſigͣt hr̄e iure poſſeſſiōis. l. hr̄e. ff.. ſig. ex natura ꝯͣctꝰemptōis. cuiꝰ natura ē ſuffic̄ tradereqn̄ res aliēa ē vēdita. l. exēpto. ff. ac. emp.Hre actōeꝫ ē minus qͣꝫ hrerē. Et eſt qd̓ dr̄Melius ē pignori incūbere qͣꝫ in ꝑſonamagere. ff. de re iudi. l. minus.Hre tenere poſſidere qn̄ tria v̓ba ponunt̉ī aliqͦ inſtr̄o ſic dn̄t exponi .ſ. recipiēs habeat iure. teneat natural̓r. facto poſſideat ciuilit̓ iure. qꝛ ciuil̓ poſſeſſio ērendi dn̄iū. lꝫ aliqn̄ poſſeſſio ſit tm̄ natural̓ ciuil̓. vt illa quā hꝫ vaſallus.Hītatio ē ſeruitꝰ ꝑſonal̓ in hītādo ꝯſiſtēs.ꝯſtituit̉ ī domo aliena. vt no. ff. vſu habi. ī rubri. l. j. §. p. ff. his dare aut feu.pactōibꝰ ſtipulatōibꝰ. vt. ff. vſufr. iūctal. j. ff. vſu habi. vl̓ in vltīa volūtate. Differt tn̄ ab vſu vſufructu. qꝛ illa amittunt̉ vtēdo vl̓ capitis diminutōe. vt. ff. ſi vſufructꝰ. l. pe. §. ſic̄. hītatio āt niſi morte finiat̉. vt. l. ſi hītare. ff. vſu ha. Itē pōt inhabitator alijs vēdere vl̓ locare ius qd̓ hꝫ.

vt. l. qd̓ antiqͥtus. C. vſufr. ſic̄ fructuariꝰ vſuariꝰ. vt. ff. vſu ha. l. ſꝫ neqꝫ. videſuꝑ Azo. ī ſum. C. vſu habi.Hac qn̄qꝫ denotat excluſionē ſꝫ incluſio. vt ī. c. ego em̄ ep̄s. de iureiur. ſic ſumit̉in iuramētis dicēdo. Ab hac hora. ſignificat em̄ pn̄s tp̄s futuro. de Ioh̓. an.in. c. j. de or. ab ep̄i. reſig. ep̄i.Haſtarij dicūt̉ ꝓponūt venalē haſta ſuꝑpoſita. dicunt̉ a noīe haſta qd̓ idē ē qd̓ veditio. vt no. C. de fi. īſtru. de iure haſte fiſcalis ī rubro. li. vj.Haſtari ē ꝓponi venalē haſta ſuppoſita itaolī fuit ꝯſuetudo.Hauſtus ē ius hauriēdi aquā de puteo vicini cui eo īuito iure ſeruitutis aſcribit̉HeDeHereditas ē ſucceſſio in vniuerſum ius qd̓defunctꝰ habuit. vt. ff.. ſig. l. nihil aliudeſt hereditas.. l. bonoꝝ. e. tiHereditas adita ē illa de heres ſe ītromiſit auctoritate p̄toris. īmo auctoritas p̄toris ē neceſſaria. ſꝫ ſola volūtas ſuffic̄. vtīſti. here.. dif. §. itē extraneꝰ. ſecꝰ in petitione bonoꝝ poſſeſſiōis. vt ibi no. Et aditione repudiatōne hereditatꝭ. no. in. l. ſepr̄is. C. vn̄ liberi. Ubi dn̄s Catho ſaccꝰ ſicꝯcludit. Aut debēs ſuccedere ꝓtulit v̓baſentꝭ tꝑis īdicatiui mōi aut futuri tꝑis. Sipn̄tꝭ tꝑis. aut ſine īfinitiuo. aut īfinitiuoSi ſine. aut affirmatiue. vt adeo. inducitaditionē hereditatꝭ. repudio induc̄ repudiatiōeꝫ. Aut negatiue .ſ. adeo. non ſumheres. Et ẜm gl. Salyc̄. inducit̉ repudiatio niſi īterrogatio p̄ceſſerit vl̓ terminꝰp̄fixus ſit. tūc em̄ inducit̉. Si infinitiuoaut affirmatiue .ſ. volo adire. volo heres inducit̉ aditio. Aut negatīe. tūc aut volūtas p̄ponit̉ negatōi. vt volo heres. īducit̉ repudiatio. Sil̓r ſi dic̄. Nolo amplius. nolo vnqͣꝫ adire. p̄ponēdo negatiōeꝫvolūtati. adiūctꝭ talibꝰ aduerbijs tꝑis īducit̉ repudiatio. Secꝰ ſi dicat nolo nūc adire hereditatē. ſic non inducit̉. qꝛ ītelligit̉ẜm naturā aduerbij. De his in glo. in. l. ij. §obẜuari. C. de iura. calū. l. plurimū. ff. de acqͥren. here. l. hereditate. §. j. e. ti.. l. j. glo. īl. ſi. C. accu. poſ. Aut nullū aduerbiū eſt .ſ. nolo adire. tūc ſi terminꝰ eſt p̄fixusinducit̉ repudiatio. l. oēs. ff. ad trebell̓. Si