IG

humil̓. l. di. eos. xxiiij. q. j. ſi qͥs dederit. ⁊ habet̉ in regula ſel̓ de eo etiā. de re. iur. li. vjHūilitas ſeu hūiliatio. no. archi. xxij. q. ij. cūhūilitatꝭ vn̄ hūilitas ē ꝟtus qͣ hō veriſſimacognitiōe ſibi vileſcit. de qͦ gl. optīa in ꝟbohūilitatꝭ. ⁊ ē gl. fi. in cle. j. de reli. do. q̄ ml̓taꝑpulchra ponit de hūilitate. vn̄ melior ē inmal̓ factis humil̓ ꝯfeſſio. qͣꝫ in bonis ſuperba gl̓iatio. xj. q. iij. c. iniuſtū. in fi. Itē hūilitas hūilibꝰ nō ꝓdeſſet ſi ꝯcūacibꝰ nō noceret. de poſtu. p̄la. c. j. in fi.Hūiliati ſunt qͥdā religioſi qͥ fuerūt ꝯdēnati ab eccl̓ia ꝑ Luciū papā. qꝛ noluerūt iurare. ⁊ poſtea tꝑe Clemē. recepti ſūt ab eccl̓iaqꝛ ſe correxerūt ⁊ iurāt qn̄ expedit. no. in. c.olim cāꝫ. de reſti. ſpo.cyAVIaActus. Require infra Rodia de iactuIactura ē dānū vl̓ ꝑiculū qd̓qͥs patit̉ qn̄ īminēte tēpeſtate ꝓijciunt̉ bona in mare adexonerādū naues. ⁊ ita capit̉ ꝓprie. Sꝫ large pōt capi ꝓ qͦcūqꝫ dāno alicui ꝑ violētiaꝫillato vn̄cūqꝫ ꝓueniat. Ul̓ dr̄ leſio facta cuꝫlapide vl̓ ligno. Reqͥre etiā. jͣ. lex rodia.DeIbrida ē de ſcorto natꝰ. alia noīa illegittīoꝝReqͥre īfra. māſer. ſpuriꝰ. anſer. nochus.QeY CIconomꝰ dr̄ ille cui eccl̓aſtica res gubernanda mādat̉. vt. C. d̓ ſa. ſan. ec. l. iubemꝰ. circapͥn. lxxxix. di. qm̄ in qͥbuſdā. ⁊ gl. iij. c. īꝑatorū. de iura. calū. vbi no. dr̄ia ꝑ doctores int̓Iconomū ſyndicū ⁊ ꝓcuratorē ⁊ actoreꝫ. q̄ibi ẜm glo. in lata ſignificatōe idem ſignificāt. De qͦ due glo. notabiles. vna in. c. ſi qͥserga. ij. q. vij. Alia in. c. qm̄. xvj. q. vij. ⁊ habet̉. x. q. ij. ſi iconomus.rCſſdId eſt. ē dictio expoſitiua. ff. ad. l. acqͥ. l. itemmela. §. legis. ⁊ d̓ ſpon. c. j.Ideota ē grecū. ⁊ eſt idē qd̓ imꝑitus. ẜm Iſidoꝝ. li. x.Idonei ꝓprie dicunt̉ qͥ pn̄t ⁊ volūt in eccl̓ijsdeẜuire. de p̄bē. ſuꝑ inordinata. Et dicunt̉

idonei qͥ ſunt moribꝰ honeſtate ⁊ lr̄aꝝ ſcīadecorati. de inſti. c. in eccl̓a. in glo. iiij. etiamſunt ꝓuidi ⁊ circūſpecti.cDeIerociniū ē locꝰ vbi alunt̉ pauꝑes ẜm qd̓ accipit̉. C. de ſa. ſan. ec. l. illud.DeIgIgnarus ē qͥ igͦrat vl̓ qͥ igͦrat̉. ẜm Iſi. li. x. vn̄igͦrans igͦrabit̉. xxxviij. di. qͥ ea. vbi dr̄. Quiea q̄ dei ſunt neſciūt a deo neſciunt̉.Ignauus ē idē qd̓ ignarus vie .i. rōis ⁊ viteẜm Iſi. ibidē.Igrātia ē cū d̓ facto vl̓ de iure nihil ſcio necmihi aliqͥd ſuſpicor. ⁊ ẜm Azo. in ſum. C. d̓iur. ⁊ fac. igno.Ignorare ꝓprie eſt neſcire qd̓ aliqͥs dꝫ ſcire.Neſcire āt eſt cōmunius qͣꝫ igͦrare. vn̄ ꝓprieoīs qͥ ignorat neſcit. ⁊ nō ecōtra. vt no. ff. deiur. ⁊ fac. igno. ſuꝑ rubri. Et ignorātia diuidit̉ ex ꝑte materie circa quā ē. qꝛ alia ē ignorantia iuris. alia facti. ⁊ haꝝ vna ꝓbabilis.alia nō. Ignorātia facti ē vt ſi neſciā illū deceſſiſſe qͥ mihi cognatus ē. vl̓ aliqd̓ ſil̓e. Etignorātia facti alia eſt facti differētis ad ſaluteꝫ vl̓ ad offm̄. ⁊ hec excuſat. vt. jͣ. Coꝝ. x.Oē qd̓ in macello vēdit̉ māducate nihil int̓rogantes ip̄aꝫ ꝯſcīaꝫ. Alia eſt facti neceſſa.rij ad offm̄. vt ī p̄ſbytero ꝙ ſit facta manuūimpoſitio. ⁊ hec nō excuſat. Alia eſt neceſſarij fac̄ti ad ſalutē. vt qd̓ xp̄s paſſus eſt. hecetiā nō excuſat in habentibꝰ vſuꝫ rōis. Itēignorātia facti alia eſt ꝓprij facti. alia alieni.Si ꝓprij. aut ergo quis dat operam rei illicite. ⁊ tūc nō excuſat. aut rei licite. ⁊ tūc authabuit indebitā diligentiā. ⁊ ſic nō excuſata toto ſꝫ a tāto. Si ꝟo debitam habuit. excuſat a toto. Si ꝟo ſit facti alieni. aut ē ignorātia ꝓbabil̓ .ſ. ad quā nō reqͥrit̉ ꝙ ſit nimis diligēs aut curioſus inqͥrendo. vl̓ etiāꝙ ſit nimis negligēs. ⁊ hec excuſat. Aut ēcraſſa ⁊ ſupina. vt cū qͥs igͦrat ea q̄ ſūt publice facta coram ppl̓o. ⁊ tūc nō excuſat. vt no.Ber. ī. c. reqͥſiuit. de ordi. ab ep̄i. qͥ reſig. ep̄i.⁊. c. j. de poſtula. de cle. excō. miſ. apl̓ice. ⁊ deꝯſti. vt aīaꝝ. li. vj. Itē ignorātia alia ē ſimplex. vt cū qͥs tenet̉ ſcire qd̓ neſcit ⁊ fac̄ ad hͦꝙ ſciat. ſꝫ non qͥcqͥd poteſt. Uel ſcd̓m aliquos poteſt dici ſimplex ignorātia que priuat ſcientiaꝫ. nec ponit debitum ſciēdi. nec