nō ē p̄fixus. tūc tm̄ cadit ꝯlectura deliberationis vl̓ p̄ſumptio ꝓpt̓ mētis ābiguitatē: ⁊vſqꝫ ad annuꝫ poſſit deliberare. Si futuritꝑis. aut negatīa. vt nō adibo. ⁊ ē repudiatio. qꝛ ſub̓a aditōis negat̉ exnūc ꝓut alias ⁊ſꝑ in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Aut affirmatīa. vt adibo. ⁊nō īducit̉ aditio de pn̄ti ẜm Catho. nō ob.qꝛ videt̉ ꝙ ſtatī adeat. eo qꝛ ꝯͣrioꝝ eadem eſtdiſciplina. ff. de ꝓcu. l. pōponius. §. ſi ſtipuler. nā adibo ⁊ nō adibo nō ſūt oppoſita vl̓ꝯͣria. qꝛ nō adibo negat totū tp̄us. ſꝫ adiboſolū tp̄s futuꝝ dic̄. ⁊ excludit pn̄s. Et ſic eſtplus in negatōe qͣꝫ in affirmatiōe. Et ē dare mediū int̓ iſta. hec Catho. Idē ad ꝓbandum hereditatꝭ aditōeꝫ poſt longā diſtinctionē ꝯcluſit qͣꝫdā no. doctrinā ī iſta ſingulari q̄ſtione. Pone ago ꝯͣ heredē debitorismei ip̄e negat ſe heredē corā iudice. Cōuinco eū hr̄e anulū ſignatoriū defuncti. ille videns ſe dep̄hēſum dic̄. Furatꝰ ſuꝫ anulū demanibꝰ dn̄i dū eēt in agone. Querit̉ an ſitꝯuictꝰ vt heres. vl̓ an debeat puniri vt fur.Catho rn̄det. Si ille erit ſuꝰ heres .ſ. filiꝰ ⁊c̄tūc ꝯuictꝰ ē heres. Si erat extraneꝰ tunc vtfur. l. ſi ẜuū. §. p̄tor. ⁊. l. ſi extraneuꝫ. ff. d̓ acqͥ.here. Rō. qꝛ ip̄o iure filius ē heres. ſꝫ extraneus nō an̄qͣꝫ adeat hereditatē.Hereditaria actio. Reqͥre. sͣ. Actio hereditaHereditas decurionū nauicularioꝝ coartaria.liū militū ⁊ fabricēſiū ẜm Azo. in ſum. C. e.ti. in rubrica. ⁊. l. vlt. dr̄ in qͣ qd̓dā ſpāle iusobẜuat̉. de qͦ no. ibidēHeres ē ille qͥ ſuccedit ī vniuerſuꝫ ius defuncti. l. cū heres. ff. de diuer. ⁊ tꝑa p̄ſcrip. vel ēdn̄s hereditatꝭ qͥ fit aditōe ī voluntarijs. §.fi. īſti. de here. q. ⁊ diffe. Sꝫ ī neceſſarijs defert̉ ip̄o iure hereditas.Heredē inſtituere ē aliquē poſt mortē ſuā loco ſui in oībꝰ bonis dn̄m ꝯſtituere. Naꝫ dr̄heres ab herꝰ .i. dn̄s. ſibi em̄ ſuccedunt vniuerſa bona defuncti. ⁊ ad eū cōmoda ⁊ incōmoda hereditaria redeūt. Et pn̄t inſtituiheredes generalit̓ oēs ⁊ acciꝑe qͥcqͥd a teſtatore eis relinqͥtur ſiue ſint filij ſiue extraneiſiue liberi ſiue ſerui teſtatoris vl̓ alieni ſiuepr̄eſfamilias ſiue īpuberes ſiue ꝑſona pͥuata ſiue eccl̓a ſiue vniuerſitas. his exceptꝭqͥ nō pn̄t inſtitui heredes .ſ. deportatus ꝓpt̓delictū in inſulam ſiue bānitus ꝑpetuo dānatus in metallū fodiendū. vt. C d̓ here. in
ſti. l. j. collegiū illicitū nō approbatū vt. l. collegiū. ti. all̓. Inceſtuoſus natꝰ ex dānato coitu .i. ſpuriꝰ teſtatoris. ẜuꝰ accuſatꝰ d̓ adulterio cū dn̄a ſua cōmiſſo. ab illa dn̄a inſtituinō pōt hereticꝰ apoſtata mulier ꝯuolās adſcd̓as nuptias īfra tp̄s luctꝰ .i. īfra ānū poſtmortē pͥmi viri. vt. C. de ſecū. nup. l. j. ⁊ hͦ deiuri ciuili. Qui ſciēter ꝯͣxit cū aliqͣ muliereigͦrāte ſcd̓as nuptias eē illicitas nō pōt abiſta īſtitui ⁊c̄. ⁊ ſunt diuerſi heredes. Namheredes alij ſui ⁊ neceſſarij alij neceſſarij tātū. alij volūtarij. alij legittimi. alij legatarij.alij teſtamētarij. alij fideicōmiſſarij.Heredes ab īteſtato ē ille qͥ ſuccedit ī ius defuncti ſine oī teſtamēto. vt īſti. de here. q̄ abinteſta. deferunt̉.Heres fideicōmiſſariꝰ eſt cui ex fideicōmiſſorelicta ē hereditas dāda illi cui teſtator diſpoſuit dicēdo ſic. Fidei tue cōmitto vt hecdes illi. Et nota ꝙ illa ſunt deſꝑata. ſꝫ forteꝓ tāto dr̄ heres fideicōmiſſarius qꝛ fideicōmiſſarius loco heredis habet̉. vt īſti. de fideicō. here. §. reſtituta. vt qͥ directe ⁊ īmediate ex teſta mento nihil caꝑe pōt. qͣlis ē ſpurius ſaltē capiat ex fideicōmiſſo. ſꝫ ip̄e verenō ē heres cū ſit rogatus a teſtatore hereditatem adire. ⁊ poſtea reſtituendo. lꝫ reſtōnefacta poſt ſꝑ heres maneat. vt. d. §. reſtitutaDuo gͦ heredes īſolidū eſſe nō pn̄t vt. ff. cōmo. l. fi. ⁊. l. ſi vt certo. §. ſi duobus. lꝫ alij dicant ꝯͣriū videlꝫ ꝙ ille cui teſtator dari velreſtitui hereditatem diſpoſuit. vt manifeſtecolligit̉ ex. §. ſꝫ etiam id. īſti. de fideicō. here.lꝫ verba ibi poſita videant̉ innuere oppoſitum ſi īſpiciant̉.Heres legatariꝰ ē qͥ legatū accepit vl̓ cui legatū factū ē. vt. l. qͦtiēs. C. de here. īſti.Heres legittimus ē qͥ ex lege. xij. tabularumaut ex iuris ꝯſtōe etiā ſine teſtō ſuccedit defuncto. vt ſunt agnati ꝓximi. inſti. de legit.ag. ſuc. in pͥn.Heres neceſſariꝰ ē ẜuꝰ heres īſtitutꝰ in teſtōdn̄i ſui ab eo qͥ facl̓tates ſuas hꝫ ſuſpectasne poſſit ex ip̄is ſatiſfieri creditoribꝰ qͥbꝰ eſtobligatꝰ adeo ꝙ n̄ credit alienū hereditateꝫſuā adire. ſi heredē eū īſtituerit qͥ ſeruus heres factꝰ. iō neceſſariꝰ dr̄ heres. qꝛ ſiue velitſiue nolit cogit̉ ſuā hereditatē adire. vt ſatꝭfaciat creditoribꝰ. vt īſti. de here. qͣ. ⁊ dif. §. j.Et hoc ē veꝝ niſi illo ſeruo debeat̉ fideicōmiſſaria libertas. l. is qͥ ſoluendo. ff. de he