¶ E℟
Emologari. alias omologari eſt confirmarivt dicimꝰ ꝙ arbitriuꝫ emologat̉ .i. ꝯfirmat̉ſilētio decē dieꝝ tacite vl̓ expreſſe ẜm Goff.in ſum. de arbi. §. effectus.Emunitas ẜm Goff. in ſum. eo. ti. ē libertasꝯceſſa eccleſijs vl̓ eccleſiaſticꝭ ꝑſonis ⁊ rebꝰalijs ad eas ſpectātibꝰ. Uel ē priuilegiū eccleſiaſtice libertatis vel ꝑſonaꝝ vel reꝝ adeā ꝑtinentiū. Dr̄ aūt emunitas quaſi extramunia .i. officia vl̓ onera a qͥbꝰ eccleſie ſuntīmunes. vt. eo. ti. c. eccīe. vn̄ locus ꝯſecratꝰſcꝫ eccīa habet īmunitatē .i. libertatē vt nulnus inde trahat̉ ꝑ vim niſi in caſibꝰ ſcꝫ ſi fulgiens ad eccīam ſit publicꝰ latro. vl̓ nocturnus depopulator agroꝝ. id eſt. deuaſtatorfructuū in agris. Etiā ſi in ip̄a eccl̓ia cōmiſit homicidiū. furtū. vel maleficium. qꝛ fruſtra auxiliū legis implorat qui cōmittit inlegem. de vſur. quia fruſtra. de appel. ca. anſit. C. de iure deli. l. ſanximus. §. ſi vero Ul̓d̓r qͣſi extra munia .i. munera. Nō em̄ eccīaſubit ſordida munera. vt calcꝭ coq̄nde. arene fodiēde. ⁊ ſil̓ia. De qͥbꝰ vide hoſt. ī ſū. e. t.Emiſſariꝰ ꝟo d̓r qͥ facilit̓ ſalit ſuꝑ aquas velꝑ aquas ⁊ foſſata¶ DeEnEnucleare vetꝰ ius .i. extra nucleū obſcuritatis ponere. Nā ꝓut Azo dic̄. C. d̓ vete. iu.enū. In iure inuenit̉ qd̓ eſt amaꝝ. ita ⁊ ī veteri iure erāt tot multitudineſ ꝙ nemo eashabere vel legere poterat. Nā ſic̄ in nucleodura teſta inuenit̉. Ita ibi dure ⁊ in iq̄ ſnīeerāt. Itē ſicut nucleꝰ cū inutili pellicula tegitur ⁊ latꝫ. ita ⁊ ī illa multitudine tāta ſublata ſuꝑfluitate antiqͣ ⁊ neceſſarijs ⁊ vtilibus collectꝭ ꝓut meliꝰ fieri potuit ius vetꝰenucleatū eſt. Nā meliꝰ eſt pauca ⁊ idoneaeffundere qͣꝫ multꝭ inutilibꝰ p̄grauari. vt. Ceo. ti. l. ij. §. ⁊ ſi aliqͥd.Enunciatiuū v̓bū de ſe tantū ſignificat qͣntum ſonat .ſ. enūciatōem eiꝰ qd̓ eſt vl̓ qd̓ nōeſt ſicut nūciꝰ d̓r. qꝛ refert volūtatē dn̄i ſui .ſ.quid velit ⁊ qͥd nō velit. vt in. l. ⁊ licet. ff. deꝯſti. pecu. Qn̄qꝫ tn̄ ꝟbis enūciatiuis ſignificat̉ diſpoſitio qn̄ hͦ ſignificari ꝯcludit̉ exquouis ꝓbabili ſignificato. Uerbi gratia.Creditor dicit debitori ſuo quē ſcit eſſe debitorē ꝓfiteor te nō teneri vel deberi. Hecſunt v̓ba enūciatiua tm̄ ⁊ falſum enūciantqꝛ veꝝ eſt ip̄m teneri. ⁊ nō hec ꝟba verā li-
bertatē inducūt. l. tale pactū. ff. d̓ pac. Rō ēvolūtas ꝓferentis ex fauore liberatōis. ſecus ſi ignorāter ꝓferret. Itē ibi teſtator legauit multa vxori. Et dixit ſe nō dubitarequeq̄ acceꝑit vxor liberꝭ cōibꝰ reſtitutaruꝫHec v̓ba nō dubitare nō ſunt diſpoſitiuaſꝫ enuciatiua. qꝛ enūciāt volūtatē mulieris⁊ eius factū futurū in rebꝰ ſibi legatis. ⁊ tn̄accipiunt̉ ꝓ fideicōmiſſo. ⁊ ſic ſignificarentdiſpoſitōem. vt in. le. vnū ex familia. §. fi. ff.de le. ij. Rō qꝛ volūtas teſtatoris ex ſignificato a maioris ad liberos ex firmitate enūciationis dicit ſe nō dubitare. Itē ibi in iudicio. Cōfiteor me tibi debere. x. ſignificat̉diſpoſitio. qꝛ ꝑ hͦ v̓bū obligor ſoluere licetan̄ nō eſſeꝫ obligatꝰ. l. vnica. C. de ꝯfeſ. Rōqꝛ hͦ importat p̄ceptū iudicis de ſoluendoexp̄ſſum vl̓ tacitū. licet em̄ expreſſe nō p̄cipiat. habet̉ tn̄ ꝓ p̄cepto. ⁊ ex ꝯfeſſiōe ſufficienter ꝓbat̉ debitū. ⁊ ſic lex hͦ diſponit: etiāp̄ter volūtatē obligati. ꝓpter neceſſitatē iudicij. Itē ibi extra iudiciū. Cōfiteor me tibidebere decē ex cā mutui ꝑ hec verba nō ſignificat̉ dirpoſitio ſꝫ eſt tm̄ enunciatio ex qͣorit̉ ſufficiēs ꝓbatio debiti. ff. depoſi. in. l.publico. §. fi. Rō. qꝛ hoc tm̄ ſignificat v̓banec p̄t aliūde ꝯcludi diſpoſitio. Nā obligatio facilit̓ infert̉ ſicut liberatio. Itē ibi extra iudiciū. Cōfiteor me tibi debere decemnō expͥmendo cauſaꝫ. h̓ tm̄ eſt enūciatio. ſꝫex ea nō infert̉ ſufficiēs ꝓbatio debiti. l. cuꝫde indebito. §. fi. ff. de ꝓbati. qꝛ nō ſufficiēter ꝯcludit̉ cū nō appareat de qͦ debito¶ DeEpidomētici dicunt̉ qui habebāt ſub ſe mēſuratores qͥ mēſurabāt hoſpitia ⁊ ī eminēte loco deſcribebāt noīa eoꝝ qͥ ibi habebāthoſpitari.Epitogiū eſt veſtis vl̓ tapardꝰ ſuꝑior clerici⁊ d̓r ab ep̄i. i. ſupͣ. ⁊ tego qͣſi ſuꝑius tegens.no. in glo. in cle. ij. de vi. ⁊ honeſt. cle.Epithiniū eſt ſuſpenſio vniꝰ ſeptima. vel eſtquedā increpatio. vl̓ genꝰ pene ẜm Io. an.in glo. xxj. q. iij. omnis iacturaEp̄s d̓r ab ep̄i qd̓ eſt ſupra. ⁊ ſcopos vel ſcopin intendere quaſi ſupra intendēs. qꝛ hꝫcurā ſuꝑintēdēdo ſuꝑ oēs laicos ⁊ clericoſſibi cōmiſſos. vt. viij. q. j. qͥ ep̄atū. x. diſ. cleros. vbi etiā interp̄tat̉ ſpeculator. eo ꝙ ſpeculet̉ ſubiectoꝝ mores ⁊ vitā. cuiꝰ officium