E M
meliorationibꝰ ⁊ ī rebꝰ ſoli tm̄ ꝯſiſtit. Eccleſiaſticus aūt emphiteoſis ꝯſiſtit ī his ⁊ etiam in ip̄is mobilibꝰ q̄ ad hͦ ꝯgrua vidēturiconomo. vt. C. de ſa. ſan. ec. in aut̓. ꝑpetuo⁊ aut̓. leges qͣs ⁊ alijs gubernationibꝰ. et ꝓut cōiter d̓r. tunc emphiteoſis eſt media inter locationē ⁊ venditiōem. Et ita diffinitZeno imꝑator. imo dic̄ dictū cōtractū eſſeqͦddā tertiū genꝰ ab emptōe ⁊ locatōe ſeꝑatum. vt. l. j. C. de iu. emphi. q̄ lex ē zenonisSꝫ Hoſt. ſuā diffinitōeꝫ ẜm hanc intellexit. vtputa quēadmodū hoſti. dic̄. ⁊ eſt hͦ iōquia decretal̓ potuit emphiteotam ponereſub ti. de loca. ⁊ ꝯduc. qꝛ magꝭ ſil̓is eſt emphiteoſis locatōi qͣꝫ vēditōi cū dn̄iū retineatur ⁊ aliqͥd certū annuatim recipiat̉. videſpe. d̓ loca. ⁊ ꝯduc. §. nūc aliqͣ. Inde emphiteoticꝰ. ca. cū. adiectiuū. vn̄ d̓r emphiteoticus ꝯtractꝰ. emphiteotica ꝯceſſio. ⁊ emphiteoticū inſtr̄m. In̄ etiā emphiteotico as .i.emphiteoſim ꝯcedere. Et ē natura huiꝰ cōtractꝰ vt ſoluat̉ penſio ſic̄ ꝯuētū eſt niſi resex toto pereat. Iteꝫ ꝙ licet dn̄o autoritateſua emphiteotā ⁊ eiꝰ ſucceſſorē expellere ſiꝑ triēiū ceſſauerit ſoluere pēſionē. ſed emphiteota eccīe ꝑ bienniū repelli poteſt ſi n̄ſoluerit penſionemEmphiteota vel emphiteoticariꝰ d̓r ille quiagrū ꝯduxit vel accepit ad tꝑs colēdū ſubcerto p̄cio. Cuiꝰ ꝯͣriū dn̄s vullradꝰ tenuitvicꝫ ꝙ nūqͣꝫ ad tꝑs ſꝫ bn̄ ꝑpetuo tꝑe ꝯducitqͣꝫdiu viuet hereditario iure tenēdū ⁊ colēdum ſub certo p̄cio ⁊ certis ꝯditiōibꝰ ꝓutimip̄os ꝯtractū ē. ꝑ. l. j. C. de iure. emphi.ibi ꝑpetuo ſtabilitate. ff. ſi ag. vecti. vel em̄phi. pe. l. j. §. qͥ ī ꝑpetuū Et dixit hͦ exp̄ſſumeē in. l. j. §. quicūqꝫ. C. de fun. pr̄i. vl̓ ꝑ petuaſcriptura interueniēte. ⁊ ꝯſenſu vtriuſqꝫ .i.dn̄i ⁊ emphiteote adhibito in hͦ ſtatim .ſ. vtdn̄s aliqͥd ꝓ re accipiat ẜm ꝙ int̓ eos ꝯueniret vl̓ pecuniā vl̓ aliā rē. puta p̄diū aliqd̓vl̓ ſil̓e vt ꝓpriū ſit dn̄i. Itē vt h̓ emphiteotade ceterꝭ annis ſingul̓ vl̓ duos venetos vl̓ſimile ſoluat in ſpecie redditꝰ. ꝓutait Azo.in ſum. C. de iure emphi.Emphiteomata vl̓ emphineumata ẜm azonē. e. ti. ſūt res meliorate. ⁊ ita exponit tex. l.iij. C. e. ti. vl̓ melioratiōes qͥbꝰ ager laboreſic retinētis melior efficit̉Empleumata dicūt̉ impoſitiōes. vn̄ emplegrece eſt īpoſitio latīe. vl̓ ſūt ſuꝑſtitutiōes
ſiue ſuꝑabūdantie. Itē empleuma eſt eminēs ſcpͥtura. Et dic̄ Accur. in. l. tigni. ff. adexhi. ꝙ empleumata ſunt ornamēta vaſoꝝvel ornatꝰ aut varietates coloꝝ. vt. ff. de vi.tri. ⁊ ole. lega. l. iij. §. pͥ.Emolumentū capit̉ ꝓ ſuſtētamēto ī diſpoſitione ꝯtēto. ⁊ onere ſibi annexo qꝛ ex emolimēto regulat̉ onꝰ vt onerꝭ vel qͦlibet aliomedio diſponētę ꝯcluſum videt̉. ⁊ materiaſubiecta patit̉. Uerbi gr̄a. Lego titio decē⁊ volo ꝙ det ſeio qͥndecim nō tenet onus īqͥnqꝫ. ⁊ ſic ī excedēti qͣntitate. l. imꝑator. §. j.ff. de lega. ij. Rō qꝛ licet hec ſit volūtas teſtatoris. tn̄ materia ſubiecta nō patit̉ hͦ ſignificatū .ſ. onꝰ eē ſine emolumēto vel citraemolumētū. qꝛ quē n̄ honoro eūdē neconerare debeo. Itē ibi. lego decē tibi vt des titio librū tuū qͥ valet qͥndecim ſi acceptas. xteneris ad onus libri valētis qͥndecim. l. īperator. §. enimuero. de lega. ij. Rō qꝛ ſignificatū ſumit̉ ex verbis teſtatoris ⁊ acceptatiōe legati nā ꝑ acceptatōem viderꝭ rē tuaꝫtm̄ extimaſſe ī qua oneratꝰ es. Itē ibi teſtator legat tibi decē ⁊ rogat vt ſtichū ſeruumalienū qͥ valet qͥndecim titio des. ſi acceptas legatū nō teneris titio vltra emolumētuꝫ. l. generalit̓. §. qͥ alienū. ff. de fideicōmiſ.here. Rō qꝛ acceptās veriſil̓r ignorat valorem rei aliene. Itē ibi. teſtator legat tibi fūdum valentē centū. ſi centū dederis heredialieno. ſi onerariſ reſtituere fundū. nō teneris vltra emolumentū. l. ciuitatibꝰ. §. j. ff. d̓lega. j. Sil̓r ſi fundus legatꝰ ē titio. ⁊ oneratꝰ eſt in dando aliū funduꝫ qͥ eſt maiorisvaloris nō tenetonꝰ vltra emolumētum. p̄al. l. imꝑator. Item ibi. teſtator legat menſam que eſt debitoris ⁊ creditoris. legatarius acceptat ⁊ onꝰ debitoris eſt vltra emolumentū. tenetonꝰ vt in. l. cū pr̄. §. mēſe negocium. ff. de le. ij. qꝛ ex vniuerſitate cōcurritvolūtas teſtātis ⁊ acceptātis. Un̄ nota ꝙminꝰ emolumētū nō patit̉ maius onus ſꝫtn̄ onꝰ nō cēſet̉ minꝰ qn̄ vere vel ficte ē eqͣle⁊ ſic diminuto emolumēto diminuit̉ onusinqͣntū eſſet emolumēto maiꝰ. ⁊ hͦ veꝝ niſivbi poteſt culpa īputari hn̄ti emolumētūSꝫ tūc neconꝰ videt̉ maiꝰ. qꝛ eqͥparaſſe videtur ei finalit̓ pꝰ multa dicta Bar. ⁊ doc.in. l. plauciꝰ. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ demon. Cōcludit̉ ꝙemolumētū onꝰ ſibi iniūctū regulat vt voluntas diſponētis vel acceptātis declarat