longam expectacōnem temptari cernimus. anvera ſit vel ſimulata ipſoꝝ pauꝑtas. Quos enīdeſides impaciētes et murmurātes cū indignacōne ⁊ ꝯtēptu dilate donacōnis inſpicimꝰ? hosindubic ſimulatores pauꝑtatis iudicamꝰ. Ita⁊ apud quoſdam ypocritas contingit. qui ſeipſos intra ſe iuſtificant ⁊ cum ſe opulētos in uirtutibus iudicēt. nullius diuini doni ſe egere preſumunt: ꝙͣuīs verbotenus ꝯtrariū ſimilent. Deus aūt qͥ ſcrutat̉ ꝓfūda maris hāc eoꝝ ſuꝑbāſimulacōeꝫ ꝯgnoſcens. ꝑ lōgā expectacōeꝫ eosmiſericorditer ad pacienciā ⁊ humilitatē redūct dū in hac dilacōe. ſue miſerie atqꝫ indigēciē facit eos cerciores.Quomō queſo fieri poteſt o hō. ut anima aliqua. ſe diuitem ⁊ potentē arbitretur. q̄ ſetot miſerijs aguſtijs. carceribꝫ indigēcijs. ꝑiculisqꝫ guiſſimis videt obnoxiā.AAcito ꝓfecto obſtupeſcis aīa ſuꝑ hactemeritate. eſt nichilominꝰ ita ut aſſerui. Tūꝓpt̓ negligēciam ⁊ incuriā petēdi auxiliū deſuꝑ.quā vtiqꝫ deſidiā minime incurrerꝫ aīa ſi ſuammiſeriā ⁊ defecienciam attenderet. Cum ꝓpterſummam indignacōnem. quam aduerſus eosꝯciperet. q̄ ſibi ſuā pauꝑtatem ⁊ miſerabilē cōdicōeꝫ ꝯmemoraret. eam ut vere eſt peccatricēaſſerētes. quā nichilominꝰ verb̓ ſimulatorijs