Incipit tractatus de Mendicitate ſpūali Ve nerabil̓ Magiſtri Iohānis Gerſoij cancella rij pariſieū̄. Ncpit ſecretū colloquiū hominis con tēplatiui ad animā ſuā. anime ad ho minem ſuper pauꝑtate et mēdicītate ſpirituali. docēs recurrere ad deū ⁊ ſā ctos ꝑ deuotā oracōnem. pro impetrāda elemo ſina gratīe ⁊ virtutū. Inſuꝑ ⁊ pro adipiſcenda ſcientia affectionū que ꝓprie ſapientia dicit̉ qͣ ſi ſapidaſciētia. Et ꝯtinet duas ꝑtes. Pri ma tractat queſtiones ⁊ reſpōſiones diuerſas hominis ad animā. ⁊ ecōtra. Scd̓a cōtinet o racōnes ⁊ meditacōes diuerſas. quas format anima ſub forma pauperis mendicantis ⁊ que rentis panem. O mea pauꝑ. mea infirma. mea̓ pa ralitica. mea miſea̓bilis anima. que nichil in te aut ex te boni habes. ſꝫ nec tuo labore va les cōparare. audi queſo meum cōſilium. diſce mendicādi officium. Fiat tibi queſtus mēdici tatis: ordinarius vite ſuſtentāde prouētus. An fame ſiti. algore interies? Vicioſa profecto ml̓ tū foret hec verecūdia vl̓ ſegnicies. a O homo hoſpes quidē meus qui mecum de patria tue prime ꝯdicōis eiectꝰ es. ⁊ detruſi LAIIDEr. DI ID. SIADI RAI. ITHEX DASS DORI 4
L

ſumꝰ in hūc tetrū ac doloroſū carcerē pn̄tis exi lij fateor heu me pauperē. egrota. captiuā leſā ſauciā. nudā. omnibꝫ egētē. vere infelix illa ho ra. qͣparēs pͥmus ꝯmiſit in deū ſūmū regē. grā de illud nephas. crimenqꝫ leſe maieſtatis. quo iuſtiſſime nobis. illa noſtra preclara hereditas adepta ē. ac de loco voluptatis. gaudij ac om nis excellencie deportati ſumus in hunc locum lacrimarum tribulacōnis. anguſtie. ⁊ deſolacō nis. De diuicijs in paupertatem. de ingenuitate in vilitatem. de vita in mortalitatem de loco ſe curitatis in locū plenū diſcriminis. ⁊ ut ſb̓ vno claudam omnia. de vniuerſitate bonorum. in ꝓ fundū omnis miſerie ſumus iniccti. Quae̓ pror ſus ignoro quid factura ſim. laborare nec. ſcīo nec valeo. Verſaretur q̄ppe labor meus ad deū ꝯgnoſcendū. amādum. laudādum honorādū. Sed heu nimis longe factus eſt a me nimium mea ſe ꝓiecit. Conſpicō me in tenebris poſitā circumdatam ignorancia. incercitudine errore quibus inutilis facta ſum. ad illum intuendū ſeu contemplandum. Ita igitur meo fruſtrata labore. āmodo quid agerē. quid laborarē. quid lucri facerem. dicis michi mendicandū eſſe. et pro vita queſtuandum. volo quidem. Sed qͥ ibo captiua ⁊ ꝯclauſa intra hoſpitale tui corpo ris. in magno carcere huius mundi mortalis

Quo pacto ꝓ petēdo auxilio valerē hinc effuge re. Quis inſuꝑ me clamātē audieret.? Quis ad me reſpiceret. quis ſuccurreret. Circūſpice vn diqꝫ. cū deficīamus oēs ⁊ pauꝑes facti ſumus nimis nemo noſtrū ē qui ſibi ipſi vl̓ in modico valeat opem ferre? vnde igitur alteri ſubueniet Quid dabit nichil dādum habens. Ita ꝓfecto non aliā michi ſortem video ꝓpiciā. niſi contra hec mala remedium deſperacōnis querere? ⁊ de ſperādo vitam hāc finire miſeram. Quid dicis O anima. deſperādū eſſe. Abſit. Minime certe deſꝑab̓? meū pocius audi es cōſilium. Tibi enim demonſtrabo locum. ca ritate ⁊ miſeicordia plenū. in quo omnes pau peres querentes inueniūt refugium. Ibi enim copioſi ſūt illi pij ac liberales dei elemoſinarij. in eccleſia videlicꝫ celeſti ſācti. ⁊ ſācte. In quibꝫ eſt illa theſauraria gratie. regina miſericordie mater pauperum orphanorū. Vbi ad eſt ⁊ re demptor humani generis ſaluator noſter Ihe ſus criſtus. mediator et aduocatꝰ apud patrē pro peccatoribus. Queris qualit̓ illic tēdes. Et ego reſpondeo. Illic te. ſanctū feret deſideriū vbi enim tuū ſanctū erit deſiderium: ibi teipſā eſſe iudicabis. deus inquit ꝓpheta. deſiderium pauperū exaudiet. Quid autē magis in tuo eſt arbitrio. ꝙͣ tuum deſideriū. qͦ potes cōtinue ad

deum proficiſci. cū deo loqui. ⁊ cū ſāctis ab eiſqꝫ ſb̓ſidiū implorare. Si ita eſt o homo ut aſſeris. deſidera bo vtiqꝫ ſatis. verum plurima frequenter deſi derio? que minime accipio. ⁊ ſi deſiderando lo quor non eſt qui michi reſpondeat: et raro vel nūꝙͣ me exꝑior ad uitā. Firmiter tene̓ o anima. ꝙ ſanctum de ſiderium ſemper auditū pro te exauditur niſi for te ꝓpter alterā triū cauſarum. Vel quia non ē de cōueniētibus ad ſalutem. ſicut paulus deſide rabat liberari a ſtimul̓ carnis. vl̓ qꝛ preualet in te aliud quoddā peruerſū deſiderui vanitatis mūdane tue ſaluti ꝯtrarium. quod reclamans impedit ſāctū tuū deſideriū ſuū ſortiri effectum vl̓ quia hoc tuum ſāctum deſideriū. cito nimis euaneſcit. Racōnabile quippe valde eſt. ſi te iu uare voles. ut hoc tuo cedat profectui. nec con trarium queras altero deſiderio predominante ꝙqꝫ pacienter ⁊ conſtanter expectes. oportuni tatem ſubuencōis: ſcd̓m racōnabile beneplaci tū adiuuantis. a Fateor hō ita eſſe Sed ī hac re vnū me cōturbat. qꝛ frequenter ignoro. quid mͥ expedi at. quidue officiat quātū ad primam ſancti de ſiderij qualitatem. Habundant inſuper in cor de meo vana ac mundana innumera deſideria

quantū ad ſecūdam. demum mox faſtidit ani mus ⁊ laſſatur in ſāctis deſiderijs: nec in eis ꝑ ſeuerat quātum ad terciā. ꝓpterea tibi dixi a principio. o anima mea tibi vacādū eſſe. diſcendum quoqꝫ mendi candi officiū. quo tibi innoteſcat modꝰ petēdi. vtiliter. efficaciter? ⁊ perſeuerāter. Vtiliter qui dem petes. ſi tātūmodo ſalutaria. ſi diuine volū tati placīta. ſi diuinc legis mādata impleri de fideras. In omnibꝫ itaqꝫ tuis deſiderijs. diuinū antepones beneplacitū: diceſqꝫ ut ſua non tua volūtas fiat. Miror valde o homo. cur per ſanctū de a fiderium petendum velis ut dei volūtas fiat. cū velim nolim aliter eſſe nō poſſit. Cum etiā deꝰ ab eterno videat ⁊ ꝯgnoſcat oīa. ⁊ ſcd̓m hanc ſuam immobilē noticiā circa me ſingula futua̓ diſpoſuit. prout meis neceſſitatibus nouit eſſe oportunū. Quid ē qd̓ dicis. ꝙ loquar ad eū per ſāctū deſiderium qͣſi ignoret qͥd michi expediat ⁊ ſuꝑ hoc ipſū conarer inſtruere. Ita eſt vtiqꝫ anima ut dicīs. ⁊ nichilo h minus orādus eſt deus. ob aliū tamē finem q̄ ipſa tetigeris. Sicut enim deus fecit oīa cum bonorū noſtrorum non egeret. nec tamen dicī or ⁊ melior factus ſit. ſed creatura ſue bonitatis ꝑticeps effecta ē. Ita vult deus ut eū diligamꝰ

⁊ per ſancta deſideria deuote ipſū alloquamur ꝓpt̓ bonū nr̄m. In hoc quidem noſtra ꝯſiſtit ꝑfe ctio. ſic̄ ⁊ ꝑfectio ſolis in lucēdo ⁊ illuminādo⁊ ignis in calēdo ⁊ calefaciendo. Scito ergo q deus ordinauit ut noſtrā compae̓mus ſalutem deuotas ad ipſum ⁊ ſanctos fundendo preces: ⁊ mandata ſue legis ſtudioſe ad implēdo Atqꝫ itaqꝫ frequēter vult ad preces ſāctorū aliquid conferre. qd̓ ꝯferre conſtituit anteꝙͣ ſācti forēt Certū quippe eſt ꝙ deus per ſeipſum poſſet oīa formareꝫ vult nichilominus ſibi ad rerum mul tarum formacōnem ſecundas cooꝑari cauſas. ſicut homo naſcitur officō generacōis humane ⁊ hec inferiora corpora. cōſeruantur oꝑacōe ſu perioꝝ ſcilicet celeſtium. Ita quidem vult deus vnū ſaluari auxilio alioꝝ ſanctoꝝ hominum l̓ āgeloꝝ ita igit̉ ꝑpēdis ſatis cur orādus ſit de⁊ ſancti eius. Sed forſā adhuc dices vanū eſ ſe deum ſua prece vel deſiderio velle inclinare ad alteram partem. cum illum conſtet penitus et ſe immutalilem. nec in eo alternacōem eſſe vo luntatis. qua flecti poſſit de vno velle ad aliud aut iratus placari aut offenſus reconſiliari. Ad quod reſpondeo. verum eſſe quod de im mutabilitate diuine voluntatis aſſeris. nec tn̄ idb vanas eſſe deuotas preces ad eū fuſas quo niā alio fine orādus eſt deus ⁊ homo. Orandꝰ

quidem eſt deus. nō quaſi noſtra oracōe flecten dus aūt placandus aut aliter quouiſmodo a ſue volūtatis inſtituto immutādꝰ? ſed ut nos ipſos orātes excitemus ⁊ ꝓuocemꝰ ad deuocō nem. ⁊ noſtre miſerie cōpaſſionē. At econtra nō ob̓ aliud hominē rogamꝰ: niſi ut eum ad mi ſericordiā moueamus. Fine igitur cōtrario la borat intencō. deū orādo et hominem deprecādo Ibi quidem finis ē immutacō orantis? hic eius cui deprecacō dirigitur Qua in re non incōgrue animaduertēdum eſt. ꝙ etiam modo cōtrario noſtra cauſa verſāda ē coram deo ⁊ corā homi ne. Coram deo quidē eo meliorē facimus cauſā noſtrā. quo purius ⁊ ſinſerius noſipſos cōdēp namus. ant cōdempnādos ꝓfitemur. nullam excuſacōem pretēdentes. Ita ſane miſericordi am liberacōnis a morte ſpūali. cui rei fucramus deo facto propicō cōſequimur. Cuius vtiqꝫ cō trarium obſeruari cernimus in curia forenſi iu dicis humani. Volēs itaqꝫ deū tibi fore piū et miſericordē: eſto ⁊ tu tibiipſi miſericors. Eſt enī durꝰ duris. pius pijs. bonꝰ bonis? ſeuerꝰ mal̓ Talem itaqꝫ illū inuenies: qualis ⁊ tu fueris in tuis deſiderijs. non quidem per mutabilitatē eius: ſed ꝑ tuam. Volēs inſuper in curia ſue iu ſticie abſolucōem ꝯſequixtu teipſā accuſab̓. iu dicabis. cōdempnabis. punies: ⁊ ſic remiſſionē

impetrabis. Rd̓ ſi te coneris defendere. ⁊ iuſtifi care vias tuas. confuſionem profecto ⁊ cōdem pnacōem reportabis. Et ſi milleſies preces. mil leſies te cōdempnes. quoniam ſi in extrema ho ra vite teipſam ſic ꝯdempnans inuenta fueris vtiqꝫ liberaberis a morte. Sed animaduerte cautius. ꝙ is nō legittime ac veracit̓ ſe ꝯdemꝑ nat? q̄ ſe ꝓ poſſe non emēdat. Satiſfeciſti hō bene mee peticōni. on̄dēs ⁊ ꝓponens tres egregias veritates. quas igno rādo frequens in me fuit turbacō. Nunc igitur animum rccipere. voloqꝫ ut ammones ꝑ ſāctū deſideriū meipſā ad deuocōnē ꝯmoue̓. inſuꝑ et recurſū face̓ ad ſāctos. ad meipſā ꝯdēnādū pu niēdū. Ita enim priꝰ a prīcipio ſuaſiſti. ut dice rē mēdicae̓ ⁊ q̄ſtū facere. doce me igit̉ rogo te quid mͥ incūbat faciēdū. Michi videtur o aīa. ꝙ hoc facile dice̓ poteis ſi diligēt̓ inſpexeris modos ⁊ conatus q̄ bus vtūt̉ pauꝑes mēdicātes oſtiatim. varios diſcurſus hīc inde faciētes ꝓſb̓leuādis ſuis cor poa̓libus ncceſſitatibꝫ. Conſidera q̄ſo captiuos ul̓ ꝯſpectui iudicis pn̄tatos. ſuasqꝫ ſētēcias tre pidis animis ꝓſpice infirmos graui qualibet egͥtudīe correptos. Perq̄re pauꝑm yconomoꝝ occultas ⁊ verecūdas indigēcias ⁊ genea̓lit̓ o culum dirige ad oēs in quacumqꝫ aduerſitate

vel ꝑiculo cōſtitutos. puta in ꝯiunctorū funeri bus. in exilio. in incendio. in diluuio. in belloAnimaduertes inꝙͣ ⁊ ſtudioſo mentis intuitu pluſtra. ꝙͣ ardēs ſit in hijs deſideriū ad ſuā libe racōnē a̓ ſubuēcōeꝫ. Inſuꝑ attēde quid dicāt. ⁊ qͥd gerāt. ⁊ hec omnia confer. in teipſā. tuos re cognoſcens defectus aut miſerias. tuā captiui tatē. tuū exilium. tuā mortē quā peccādo incurri ſti. Tuā inſuper deſolacōnem perpendēs. quoni am deū tuum ⁊ patrē. ſed ⁊ celeſtem patriā tua culpa ꝑdidiſti. Ita ſi feceris ⁊ cum tali deſideri o ⁊ conatu. audacter affirmo ꝙ hoc tibi ad ſa lutem ſufficīet. eriſqꝫ boͣ queſtuaria bonoꝝ ſpi ritualium. ⁊ alimoniarū gratie ⁊ virtutū. Atqꝫ i ta inuenics auxilium deſuper. in cunctis tuis ne ceſſitatibus. ȳmo qd̓ amplius eſt efficieris ad modū diuēs. ȳmo dn̄a bonorum tocius mūdi Cur ita. QQuoniā ſic facta eris heres dei tui pa tris. de cuius hereditate eſt totus mūdus. Ita enim dixit apl̓s. Quod ſi filij ⁊ heredes. Rem magnā michi promittis o homo a magnam dignitatem excellenciā. nobilitatem que michi ex dicta queſtuoſa mendicitate pro venient. volo igitur huius eſſe officij quāuis vituperabile multū atqꝫ inhoneſtum illud iudi cet mundus pręſertim perſone generoſe et al te proſapie.

h Non aliter ꝙͣ tibi affirmaui iudicabis o anima mea niſi omnino deſipueris. Et ut hoc tibi cercius appareat. ꝓpono ocul̓ tuis ſūmum Imparatorem mundi. qui voluit eſſe huius oſ ficij ſicut ipē per ꝓphetā ꝓteſtatur. Ego inquit mendicus ſū ⁊ pauper. Appariūt hoc in omnibꝰ ſuis oracōibꝫ. quas ad deū pr̄eꝫ fecit. p̄ſertim in cruce. quādo dixit. deus meus deus meꝰ ut q̄d medereliquiſti. Magna igitur eſt differencīa corporalis illius ⁊ coacte mendicītatis q̄ iudicō plurimoꝝ cenſetur fugiēda ⁊ vituꝑabil̓? ⁊ hu ius ſpiritual̓ de qua ſermo quā volūtarie ſuſce perunt omnes ſācti. ȳmo criſtꝰ ipſe ut dictū ē. Nōne ⁊ Rex ille potentiſſimus dauid in ſuo pſalterio ſe huius queſtuoſe mēdicitatis ſecta torem ꝓfitetur dū ſe nominat. nunc infirmum nūc orphanū. nūc vulneratū. nūc cecū. nūc ſur dum. nūc impotētem. nūc alienum peregrinū nūc captiuū iacētē in pulue̓ ⁊ ſtercore ⁊ ſic de a lijs ī numeris neceſſitatibꝫ. Et ſalomō ille ſapiē tiſſimꝰ ſe dicebat pauꝑem infirmū breuiſſimi tꝑis. minorē ad intelligēdū legē dei. Et ita in toͣ ſcriptua̓ diſcurrēdo. inueīemꝰ ul̓it̓ de oībꝫ ſāctiſ Multum profecto laudabilis eſt hu iuſmodi queſtus. quem conſtat omnibus ſan ctis fuiſſe ꝯmunē. ȳmo et ipſi xp̄o. do ⁊ homini. Verum quia iam dixiſti michi tu hō. ſpiritualē

hūc queſtū facile diſci poſſe ſi diligenti proſpe ctu mentis attēdātur ea q̄ in qeuſtū corꝑali ab hijs qui in aduerſitatibꝫ et indigēcijs cōſtituti ſunt obſeruātur. accedamꝰ igitur inuicē ꝓpius ⁊ plenius de hijs miſerabilibꝫ ꝑſonis ⁊ earum obſeruātijs ꝯferamꝰ. h Ita fiat anima. quoniā hoc tibi nō par uo veniet profectu. Tū ꝓpter cōpaſſionē quā inde cōcipies ad proximū. adimplēs legem ca ritatis in officio pietatis. ⁊ miſericordie. Tum ꝓpter virtuoſam inſtructionē tuam quā exem plo corꝑal̓ huiuſmodi queſtꝰ accipiēs in que ſtū ſpūali ꝯgnoſcens ꝑ hoc. quo pacto queres opē in tuis ſpūalibꝫ neceſſitatibꝫ. multo ꝑiculo ſioribus ut ab illis liberatus. glorioſū illū eter ne felicītatis fructū tandem cōſequaris. Lo quamur itaqꝫ in primis de hijs mendicis qui non incluſi degūt. victum cōtidianū oſtiatim q̄ rentes; ⁊ eoꝝ exemplo diligenciam diſcamus. Hij namqꝫ quāuis plurimū debiles ⁊ ſenio vl̓ egritudine. vel alio quouis accidente fracti. ſe ipſos vel baculoꝝ beneficō portant. vel manibꝰ trahunt. vel aliorum innixi viribꝫ quāuis diffi culter ⁊ impedite incedūt. Suſtinēt nichilomi nus in hijs laboribus multas inedias. Nunc algore cōſtringūtur. nūc diſſoluūtur ab eſtu. nūc a ventis ⁊ pluuijs infeſtātur. adeo ut bene

incolumēs etiā creclerētur in huiuſmodi mole ſtijs ſuccūbere. ⁊ graues oportere incurrere in firmitates. penſata precipue laboris difficulta te. ⁊ indigentie magnitudine. quam oculariter in eis experimur. dum eſurientes ⁊ ficientes ⁊ nudi in medijs vehemētiſſimis frigoribꝰ ince dūt. vel etiā frequēter nudatis corꝑibꝰ ad ter rā ſedēt a maneuſqꝫ ad veſperam. ⁊ hec omnia paciēter ſuſtinent incōmoda. ſperātes ⁊ deſide rātes aliquit elemoſine acciꝑe. qͣ ſpe nichilomi nus frequenter fraudātur? vacui ad domuni redeuntes. dumqꝫ eis aliqua certa largicō in noteſcit. conſidera ꝙͣta celeritate quāto feruo re illuc ꝯfugiāt. Ibi ꝓuerbiū ꝯmune veꝝ ꝯpro batur ꝙ neceſſitas facit anū currere. Suſcipe ex go o anima in te hanc diligēciā petendi elemo ſinam ſpiritualē. Nichil hinc te auertat nec ali bi inheras. ſinautē fraudari poteris. ⁊ abeē lai gicōni patris celeſtis. adinſtar pauperū illorū deſidū. qui per vicos aut campos diſcurrentes vel verbis vel factis inutilibus ſe occupātes ne gligerēt tꝑs donacōnis. tardius aūt veniētes ⁊ putantes ſe aliquit accepturos repulſā accī perent. dicendo eis. Ite hinc. qm̄ elemoſina hec facta eſt ⁊ ſic ꝯfuſi ⁊ vacui recederent. ceteriſqꝫ paterēt deriſui. Ita ⁊ tibi o fatua aīa mea accide ret. ſi tꝑs tuū inutilit̓ expēdēs. dū ad elemoſinā

dei deberes feſtinare. precipue dominicis ⁊ feſti uis diebꝫ ⁊ alias dū tibi affuerit oportunitas. gnoras enim tēpus in quo deus velit ſuā ele moſinā diſtribuere. an mane. an veſpere. an cī to an tarde. ⁊ ſi vtriſqꝫ hijs horis clemoſinā ſu am tribuerit: tāto vberior ſb̓ſequet̉ fructus. a Bonū eſt hoc tuū cōſilium o homo. Ve rum me ꝯgnoſcere oporteret loca ydonia. in qͣ bus elemoſinam iſtā querā. Ita enim ꝑ eos de quibus locutus es pauꝑes. fieri ꝯſpicō. ſtudio ſe enim. ⁊ cū magna diſcrecōe. loca exquirunt ad queſtū oportuna. ſciētes quia nō paſſim in quibuſlibet locīs. fructuoſus eſſet queſtꝰ ut ſi tabernas aut alia ſuſpecta et infamia loca fre quentarent plurimū verbera ⁊ iniurias ꝓ ele moſina reciperent. Et ideo in locis ſacris. et in ianuis diuitū ſe preſentāt. Ibidem a longe nō ingredientes humiliter elemoſinam petunt di cētes panē ꝓpt̓ deum. Ad hoc tibi reſpondeo o anima. ꝙ locꝰ diſtribucōis tuaꝝ elemoſinarum eſt in celis ut predixi. ⁊ illuc te poteſt ⁊ ferre tuū deſiderium. debes enim ꝯſiderae̓ tuum deſideriū ad ſimilitu dinem equi volantis. qualē fuiſſe fingūt poete pegaſū. cuius quidē equi. aledue ſunt. timor et ſpes. vel etiā ad ſimilitudinem currus ignei. ſimilis illi in quo delatus eſt helyas in ꝑadiſū

terreſtrem. cuiꝰ rote quatuor. ſunt quatuor vir tutes cardinales ⁊eq̄ vero trahentes ſūt tres theoloyce virtutes. auriga vero eſt diſcrecō. La te diffuſeqꝫ poſſꝫ materiā deduti ſed ſb̓ hac bre uitate nūc tranſeo. Satīs ſit ꝑ hec innotuiſſe. q tuo deſiderio. te valeb̓ qͦ voles ferre Sꝫ caute cīr cūſpice quo ꝑges. ꝓficiſcere igit̉ ad eccleſiam celeſtē. ne tamē ingredi preſumas in ſāctuariū vel ꝓpe nimis altare accedere. Tibi ſufficiet ad pn̄s ad ianuam reſidere. ibiqꝫ a remotis vocife rādo elemoſinā petere ꝓpter deū. Ibi etiam ſunt innumere māſiones ſanctorum ubi potes oſti atim ſimiliter vehementi deſiderio clamare et te queſtuare. Rem facilimam factu putauio hō hāc a elemoſinam ꝯſequi audiēs ex te hoc ſolo deſide rio fieri poſſe. nec dum huius negocij difficul tatem exꝑta. nunc vero aliter inuenio. quoni am dum hec inferiora derelinquens. in ſuperna mea volui conferre deſideria? michi ſuperuene runt infinita impedimenta adeo ut nichil diffi cilius factu iam cenſerim. eo quod prius tā fa cile indicaui. Mox enim. ut illic ſurſū ferri volo per ſanctum deſiderium? experior meum deſide rium aridum. aut ſubito aliorſum deflexū. nūc ad theatra. nunc ad ſpectacula nūc huc. nūc illuc nulla in eo manente conſtancia. Ita ad

omne qd̓ occurrit̓. diſcurrit ⁊ ꝑuolat. nec vlli bi quieſcit atqꝫ in meipſa deficō. neſciēs aduer ſus hec impedimenta. remedium efficax inueni re. quo reddi poſſim ydonea ad petēdū ſaluta rē elemoſinam. Cōtingunt hec omnia o anima mea. ꝙꝛ h non plene ſatis ac profunde adhuc tuā ꝯgnoſ cis pauꝑtatē? ꝑiculūqꝫ in quo verſaris. quoni am ſi hec ad plenū cognoſceres. minime profe cto ita perſtreperent in te ſenſual̓ appetitus et. ad vana quelibet diſtractus ſineret̉ tuum ſan ctumdeſideriū diuellere atqꝫ diſcerpere. Et hoc quidem intelligere poteris: pauperum ſupra di ctoꝝ exemplo. Inſuꝑ ⁊ eoꝝ qui carceribus pro crimine detinētur. quoꝝ vtiqꝫ cōtinua eſt expe ctacō cōparendi ante iudicē. Quid ſane tales abſqꝫ nitermiſſione deſiderāt. niſi ſuam liberacō nem. Quātumqꝫ oc in eis ferueat deſiderium. teſtificantur exteriora quelibet ſigna. verbis ⁊ oꝑibus. uūc apudiudicē. nūc apud cauſarum patronos. nunc apud alios quoſlibet qu pre ſidio eſſe poſſunt exhibita. Minime ꝓfecto tūc eis ridere aut iocari libet cū ſuis cōcaptiuis. pe tulanter aut rixoſe conuerſari? quinymo tota humilitate. de ſolis ſuis periculis ⁊ miſerijs cō ferunt. intra ſe penitenciā amaram agentes. ſu ſpirātes ⁊ gementes. dic ergo michi o anima

nōne ⁊ cu a principio fatebaris te captiuā Sed in qͦ carcere. Certe in carne moleſta plena obſcuritate. miſerie ⁊ pene infinite neceſſitatis. de quo quidem carcere egreſſura et diſtricto. tre mendoqꝫ dei iudicō ſuper tuis mortalibus crimi nibus preſentanda vbi non de qualibet morte temꝑali. cauſa verſabit̉. ſed eterna. Ignoras autem horā qua porta huius carceris attollet̉ ut hinc egrediaris. Quomō igitur hec animad uertens poteris tua deſideria aliorſum cōferri p̄ ter ꝙͣ ad ſollicite petēdū auxilium et liberacōeꝫ preſertim cum videas huiuſmodi pauperes tā to ſtudio vacare. ȳmo etiam plerūqꝫ per diem integrum in vno eodemqꝫ loco reſidere pro buc cella panis aut paruo aliquo denario obtinen do. Cur igitur non illic figes plene deſiderium tuum. vbi ꝯſtat plenam. ab omni malo libera cōnem ⁊ ſecuritatem te indubie reꝑturāTalis eſt fateor o hō mea miſeriaztā tuſqꝫ meus defectus. Et idcirco vacabo ex nunc ⁊ conabor amplius. mea illic deſideria colligere Cognoſcis tamen ⁊ perpendis. quoniā michi incūbit corꝑi intendere. eius ſuſtentacōne ⁊ ali mento frequēt̓ impediri. ⁊ varijs inuolui labo ribus. ſitqꝫ plurimū deorſū in terris verſari. cū ſurſū mei̓to mēs tolli deberet. ⁊ ſuis elemoſinis petēdis ſtudioſius intendere.

Non eſt ꝓfecto prudentis o anima. ꝓ prijs negocijs neglectis aliena proſequi atqꝫ i ta curam alterius gerere. ut hinc ſibi ipſi iactu ram afferat grauiſſimā. Suſtētādū quidem eſt atqꝫ alendū corpus. ſed longe minore diligēci a. breuoriqꝫ labore ac. remiſſiore ſtudīo id fie ri poſſet ⁊ deberet ꝙͣ facīas. Hoc ſane eſt qd̓ te turbat ⁊ fallit. qꝛ nimis ⁊ ſupra ꝙ poſtulat ne ceſſitas. corꝑi cōplacere curas. eiqꝫ diligencius ſeruie̓. non attēdens. illius ꝙͣ deordinatꝰ ſit ap petitus ꝙͣ inſolēs ꝙͣ auidus. ȳmo inſaciabilis. ſi illi ad plenū de omnibꝫ reſpondere curabis. E rit igitur illi veſtitus. ne frigeat. alimētū et pa ſtus. ne famē ſitiqꝫ pereat. de r̓liquo per teipſa ſollicita eris; ⁊ velut prudens ⁊ fidelis tibiipſi vocabis. Iſta volo facere quidem o homo. ſꝫ infe a ſtū eſt michi nimis. corpꝰ ⁊ ſatellites eius. nec quouis mō volūt cōtentari preſentibus. quin ȳmo ſemper rebꝫ nouis inhyat atqꝫ in dies ſi bi aliud deeſſe querūtur. Petūt oculi pulchra vndiqꝫ intueri. In veſtibꝫ. in equis. in edificijs in ceterisqꝫ omnibus rebꝫ. Plāgit os ⁊ impor tunc clamat. dum ſibi vina ⁊ eſce modis omni bus exquiſite atqꝫ delicate deficiūt. Quid de au ribus dicā. qui vanis ſermonibꝫ. detractorijs aut adulatorijs. inſuꝑ ⁊ ſonorum reſonacijs.

atqꝫ alijs innumeris ſimilibus petulancijs ſa curari nullatenꝰ poſſunt. Sed heu quis linguā frenabit a ſuo clamoroſo ac libero eloqͥo. Quē queſo ſtrepitum. quantum diſturbium. qua le murmur michi frequenter contītat. Erubeſ cerē pudentes tactus. mores aperire. cuius inſa cīabilis eſt appetitus ad lubricas ⁊ fedas ym mo abhominabiles carnis delectacōnes. Idb̓qꝫ affirmoo homo. nullum michi adeſſe poſſe de fiderium ſanctum. quod ſurſum valeat libere pergere ⁊ volare. hijs obuiantibus diſturbijs quibus intra hoſpicium cordis meis experior velut forū quoddā ꝯmune. ac theatrū tumultū oſū quociēſcumqꝫ mēti deberet dari quies. ⁊ ꝑ ſāctū deſideriū in celum deportari. ad ea ꝑagēda que ſuades. h Iam reſpondi o anima atqꝫ denionſtr̄ ui. ꝙ hec impedimēta ſuꝑare poteris atꝫ ſecua̓ ⁊ qͥeta preterire ꝑ intēſū ⁊ vehemens deſideriū ad tuā in tāto diſcrimine ſubuēcōnem. vn̄ fiet ut ſub obtētu tā neceſſarie ſubuencōnis ꝯtēpnas plāctū ⁊ clamorē ꝙͣtūlibet infeſtū corporis ⁊ va ſallorum eius. Et ꝙͣuis exempla que preceſſe runt merito ad hoc ſufficerent; accedunt tamē adhuc ⁊ alia. Animaduerte precor. ſi pauper aliquis. vnā ex ſuis ouibus amiſerit. vel ſi do mus ſua incēdio pereat vel ſi filius eius morti

incumbat. nōne mox omnibꝫ pretermiſſis ouē ſuā diligētiſſime querit. aut occurrit domꝰ ſuc incendio vel ſui filij periculo cōſulere ſatagit. Ainimeqꝫ tūc aduertit quid ſuū corpus aut ſa tellites eius. quoꝝ tantū eſſe dixiſti ſtrepitum agant aut dicāt. ſed omnia illa aure ſurda pre teriēs ſuo tātūmodo negocīo vacat quiuymo nec de qualibꝫ alia re loquentē aliū quemlibet atrēdet. Cur igitur ⁊ tu dum es letaliter ſaucia ta. ⁊ ꝑdita per peccatum. inſuꝑ ⁊ temptacōnibꝫ prauis eſtuās. non poteris tuū ꝯuertere deſide rium ad petēdū in tanto tuo ꝑiculo ſubſidium. Caue ne tua culpa tibi ſis impedimento. qͦ mi nus hoc facere valeas. dum tuo corpori admini ſtrādo minus prudēter intendis. laxans ſibi ni mis habenas. querēs illud non ſolū nutrire. ſꝫ laſcīue tractare atqꝫ oblectare nimis ſiue mō. vnde fit ut te ⁊ illud perdas ⁊ deſtruas? ac inde ⁊ cū illo pereas. a Hijs a te dictis o hōnequeo ꝯtradice re. ex quo vtiqꝫ amplius mea innoteſcit ꝑmaxi ma miſeria. quoniā pret̓ hec que expoſuiſti cō fidero quod dictū eſt in pueris. quos dum ma tres aliquādo ſolitarios relinquūt. miꝝ videri poteſt quāta deſolacōne torqueātur. ꝙͣ feruen ti etiam deſiderio illas requirant. fleutes inceſ ſanter ⁊ eiulātes. nec aliud quidꝙͣ cogitātes

Quāto magis. ego miſera. merito dolorem ⁊ in meo exardeſcerē deſiderio dum mea culpa. me video perdidiſſe meum patrem celeſtem. et ſu a grā priuatū q̄ ē mea mater ⁊ nutrix. Fert̉ de multis qui parentibus orbati. vel etiam heredi tate fraudati paterna. ſeipſos ꝑemerunt. Le gitur inſuper de quāplurimis feminis. que a fu is derelicte maritis per mortem aūt alias. ſibi ipſis necem intulere. At ego beu infelix. perſepe perpēdo me patrem celeſtem offendiſſe. ac pro inde a ſua preſētia legittinie ꝓſcriptam. et pa terna hereditatē equiſſimo iure priuatā. ſꝫ ⁊ is qui michi eſſet ſponſus ob meas inſolētias et lubricas feditates. me contempnit abicit ⁊ re pellit. Quocīens inuentum eſt ut pro amico perdito. alter ſibi necem inferret. Et quis talis ac tātus amicus. ſicut dominus noſter. heſus criſtus. qui pro mea ſalute mortē ſuſcepit. quā nec pro meipſa vellem ſuſtinere. Itaqꝫ ſi hec ꝓpter infortunia. aut dāpna temporalia fiant. merito in tāto meo ſpirituali detrimēto. michi ipſi dabo vexacōnem. eroqꝫ dolēs ſupra modū ⁊ triſtis. Quō nō obſtāte loquar ad te ꝯfidēt̓ et cxponā in hac re quid aliqn̄ michi contingat Inuenio enim dū per deſideriū clamo ad dn̄m ⁊ ad ſāctos auxiliū petēs? deſuꝑ nullā adeſſe cō ſolacōeꝫ. nullū meis neceſſitatibꝫ afferri p̄ſidiū

vn̄ ſit ut remancā apud me frigidior ac minꝰ feruida ad eos deprecādū ⁊ orādū h Non hinc miraberis o ānima. quoni am ita diſponit aut ꝑmittit fieri deus. ꝓpter al terā cauſarū quas exponā. Vna quidē ē ꝓpt̓ tuam inſtructionē ut ex hoc videlicet officiū mē dicandi tibi plenius innoteſcat. Si enim mox te petente petita acciperes. tūc vl̓ donum dei ꝑuipē dens ad alia facile. tua ꝯuerteres deſideria. Vl̓ dei beneficō ingrata. ſuſceptum gratīe munꝰ iu ſta viciſſitudine ꝑderes. per qd̓ ⁊ te diuinis red deres indignā beneficijs. Frequēter videmꝰ a pud homines ut hijs qͥ benefitia cito ſuſcepta ꝑuipēdunt petita vel denegētur. vel difficulter ⁊ tarde ꝯcedātur. quaſi vana ⁊ indigna ſit talibꝰ facta donacō Quēadmodū etiam mater aliqͦ ciens infantē ſuum ꝓpter eius abſentiā eiulātē ad tempus relinquit ſolū. ut poſtmodū apud eam diligentius remaneat? eiqꝫ inhereat feruē cius. Contingit etiā ut delectet aliquādo fili orum amorē ꝑ hoc experiri ⁊ experto dolore ma terne abſentie maiorē ad eas excreſcere dilecti onē. Ita quidē diuinū indultum differri putā dū eſt aliquando. ut hinc tua innoteſcant. dili gētia. humilitas. ⁊ pacientia. vn̄ perpendit̉ an vera ſit tua pauꝑtas an ficta. Nā et ſic ficri ꝯpe rimus apud pauperes huius mūdi. quos per

longam expectacōnem temptari cernimus. an vera ſit vel ſimulata ipſoꝝ pauꝑtas. Quos enī deſides impaciētes et murmurātes cū indigna cōne ⁊ ꝯtēptu dilate donacōnis inſpicimꝰ? hos indubic ſimulatores pauꝑtatis iudicamꝰ. Ita ⁊ apud quoſdam ypocritas contingit. qui ſeip ſos intra ſe iuſtificant ⁊ cum ſe opulētos in uir tutibus iudicēt. nullius diuini doni ſe egere pre ſumunt: ꝙͣuīs verbotenus ꝯtrariū ſimilent. De us aūt qͥ ſcrutat̉ ꝓfūda maris hāc eoꝝ ſuꝑbā ſimulacōeꝫ ꝯgnoſcens. ꝑ lōgā expectacōeꝫ eos miſericorditer ad pacienciā ⁊ humilitatē redū ct dū in hac dilacōe. ſue miſerie atqꝫ indigēci ē facit eos cerciores. Quomō queſo fieri poteſt o hō. ut ani ma aliqua. ſe diuitem ⁊ potentē arbitretur. q̄ ſe tot miſerijs aguſtijs. carceribꝫ indigēcijs. ꝑicu lisqꝫ guiſſimis videt obnoxiā. AAcito ꝓfecto obſtupeſcis aīa ſuꝑ hac temeritate. eſt nichilominꝰ ita ut aſſerui. Tū ꝓpt̓ negligēciam ⁊ incuriā petēdi auxiliū deſuꝑ. quā vtiqꝫ deſidiā minime incurrerꝫ aīa ſi ſuam miſeriā ⁊ defecienciam attenderet. Cum ꝓpter ſummam indignacōnem. quam aduerſus eos ꝯciperet. q̄ ſibi ſuā pauꝑtatem ⁊ miſerabilē cō dicōeꝫ ꝯmemoraret. eam ut vere eſt peccatricē aſſerētes. quā nichilominꝰ verb̓ ſimulatorijs

profitetur. Nam ſi ex cōſcientia vere humilita tis hoc faceret. quid cauſe eſſe poſſit. ut eos in digne ferret qui ꝓprie ſue ꝯſciencīeteſtimonio concordarent. Nimiꝝ igit̉ ſi taliter anima diſpo fita. minime diuinū inclultum ſuſcipiat et gͣtīe impetret alimoniā. cū ſe nec illius indigentem r̓cognoſcat. ȳmo plena manu adueniat petitu ra. Ita ſane non iniuria repellūtur mēdici que ſtuarij ⁊ fraudulenti. q̄ cū habūdae̓ ꝯgnoſcāt̉ ſe fingunt verbis ⁊ ſignis mendacibꝫ deficere. Eſt ⁊ alia cauſa cur nō ſtatim exauditur ani ma. ut videlicet cōgruo tēpore ſcd̓m occulta ſua iudicīa deus tribuat? qd̓ mox ꝯcedere non expe diret. ut ul̓ ſic anima ſtudioſius vacet. ⁊ ſine in termiſſione ſingulis hoīs. annonā celeſtem ex pectet. ⁊ non torpeat certificata de tēpore indu bitato benefice ꝑ̄cepcōnis. Eſt deinceps ⁊ ali a huius dilacōis cauſa. ut ſic deus morā faciēs tūc primū cum videbitur inurbanꝰ denegator vberius ſua dona largiatur. Sicut frequencius pauperi diucius tardāti. et etiā iniurias oppro bria humiliter et equanimiter tolleranti? pin guior accedit largicō. Contingit etiā hinc ra cionabiliter. pauperem aliquē a percepcōe ele moſine repelli. quia cognoſcitur alijs. que poſ ſet ut debet impēdere pietatis officia denegae̓. Itanimiꝝ accidit anime ꝯtra ꝓximū indlurate

que ſuis debitōibꝫ nichil vult dimittere. nichil qꝫ largiri petentibus. Interdū etiā ut ſtudi oſe pauperi alicui hoc ipſum neſciēti. larga ma nu ſuccurrat ſubtiliter ⁊ occulte ſua munera in domū eius inferendo ut fecit beatus Nycolaus. vl̓ etiā amicis eius tradēdo. quatenꝰ ei ꝓut vi derint oportunum fidelit̓ adminiſtrēt. Et hoc fit plerumqꝫ dum talis preſumitur ꝑceptis donis non bene vſurus. ſed vel ad faſtum ꝯuerſurus vel ad voluptatē. Poteſt et huiuſmodi dila cīo diſpenſacōe diuina ꝯtingere que maiora ⁊ largiora dona reſeruat ſuo temꝑe ꝯferenda. ad modū quō pat̓ filio nō ad ſtatim hereditatem ſuā largitur. ſed ei vſqꝫ ad ānos pubertatīs le gittima ordinacōne reſeruat. Tardat etiā alquādo deꝰ largiri petita. qꝛ cū ſint nimis exigua que petūtur. vult cōgruo tempore maiora tribu ere. Adinſtar regis magnifici. q̄ ſuū aliquem predilectum ſeruitorem humile aliquod offici um pute dlientele petentem non audit. volenſ ⁊ intendens eum ad altiora ꝓmouere. Con tingit preterea. ideo etiā aliqn̄ non exaudiri pe tentē. qꝛ per ingratitudinem preteriti beneficij ſe indignum fecit ad percepcōem futuri. ſicut ſi pauꝑ aliqͦs moxdū elemoſinam acceꝑit ſe a donāte au̓tat. nullā viciſſitudinē honoris aut grārū actionis ei retribuēs. q̄ tn̄ āte ꝙͣ acciꝑet

ſūmā humilitatem fingebat. Sed ⁊ fraudat̉ aliquādo quis ſue peticōis effectū. qꝛ mēs petē do cogitacōne vel locucōne auertitur a deo. ad terrena penitus diſtracta. velut do exhibēs ma nū ad recipiēdum; ⁊ ad mūdum facīē ꝯuertēs qd̓ vtiqꝫ per maxime diſconuenit pauꝑi mendi canti vel reo criminis. elemoſinā aut gratīam requirēti. Contingit inſuꝑ aliquādo. quia ta lem orantem habet deus velut ꝓphanū ⁊ exco municatum. aut nolētem audire ipſum loquē tem in ſuis ſermonibꝫ ⁊ ſcripturis; ſicqꝫ nimiꝝ deus talem ſpernit in ſuis peticōibus. Contin git deniqꝫ hoc aliquādo. quia talētum creditum recōditur ⁊ non multiplicatur ad intencōnem donantis ꝑ bonū vſum illiꝰ. Quēadmodum pa ter minime dae̓t filio cētum libras ad vſum ne gocīacōnis: quē nō ſperaret negociādo. alias cētum ſuꝑlucraturū. Eſt igitur nobis ſpiritual̓ negocīacō. donis ſuis bn̄ vti ⁊ vigilāter oꝑari. Sunt ex te audio o homo. iuditia dei plurima admirabilia. ⁊ circa meas peticōes iu ſtiſſima. Animaduerto enim ꝙ frequēter demͥ petita mea cōcederet iratus multū atqꝫ indig natus. quoniam hec conceſſo plerūqꝫ eſſet mͥ nociua ⁊ dampnabilis. Magis itaqꝫ mͥ conue nit ſepius tardare ⁊ dilacōem ferre. Nec ideo multum animo exultare ⁊ cōfidere. ſi quādoqꝫ

me ꝑpēdo exauditā ne forſā hec ſit mea merces ⁊ illa futura eterna. iuſto dei iudicō denegetur. Nec etiā ido ꝑte ex altera nimiū deici ⁊ ꝯtriſtari ſi nō ſtatim me cōtingat exaudiri ſꝫ pociꝰ hinc conſolari. et ſperare quoniā hoc deus nouit ad ſalutē meā expedire. Cōprehēdo itaqꝫ ex cau ſis quas expoſuiſti. plures ꝯdicōnes in oracōe mea obſeruādas. puta ꝙ fiat ſtudioſe. ⁊ vera citer abſqꝫ fictione. proteſtādo ⁊ recognoſcen do ꝓpriam pauꝑtatē ⁊ miſeriā more pauperū mēdicoꝝ qui plene detegunt̉ ⁊ declarant omnē ſuam impotētiam ⁊ leſionē. ex hoc ſperantes fa cilius ac celetius cōſequi miſericordiā a diuiti bus. ſibiqꝫ ſubuenire. ȳmoqꝫ ſub hoc interuētu tacent ⁊ occultant quālibet in eis incolumitatē Erit inſuper oracō mea. cum pacienti expectacō ne. fietqꝫ intelligibiliter ⁊ perſeueranter. letan ter ſuſcipiet datum. cum gratiarū actione? ⁊ be neficij accepti per bonū vſum multiplicacōne Sed hic michi duo ſurgunt dubia. videmenim libencius habundāciusqꝫ ſubueniri a diſ cretis a pijs diuitibus. pauperibus verecūdis yconomis. qui publice pete̓ ex honeſtate formi dant ꝙͣ alijs publice ⁊ inuerecūde petētibus. ſu amqꝫ penuriam in aperto predicantibus Vi det̓ preterea plurimū oneroſum ac tedioſum ſi tā frequēs tāqꝫ aſſiadua ut aſſeris debeat eē

oracō. vn̄ ⁊ ex hoc reddūtur ut plurimū paupe res. diuitibus huius ſeculi odioſi. qꝛ importune nimis petūt. quaſi de nullo ꝯtenti. nec cedentes dū petita denegātur aut recuſātur. Magna eſt o anima diuerſitas hic cō fideranda inter diuinā ⁊ humanā largitatem Primo quidem ꝙͣtum ad noticiā. Ideo enim diuites huius ſeculi denegant aliquādo mendi cis palam petētibꝫ. quia in ipſis plurimi ſunt de ceptores ⁊ ſimulatores. q̄ datis ſibi elemoſinis abutuntur. vel etiam aliūde habūdantes alie no non egent auxilio. ⁊ ꝓpter hanc fraudē ſepe detrimentū ſuſtinent veri ⁊ boni pauperes. Nō ita res agitur cū pauperibꝫ yconomis. ꝙͣuis ⁊ illi ſecretā ſubuēcōeꝫ a diuitibꝰ ſperātes ſb̓tilit̓ ſuas exponūt. a̓ exponi faciūt neceſſitates. licet cū quadā verecūdia que aliquādo ex ſuperbia venit que vtiqꝫ deteſtanda eſt. Aliquādo au tē ex humilitatē. qua etiā humilitate. deum ex orādo vti potes ⁊ debes. non enim tua pccā. qui bus pauper degis. omnibꝫ deteges. ſed hijs ſo lis qui te eſſe poterūt axilio. ⁊ ſub ſecreto. quibꝫ cum deus ea velit ad tuā ſalutem ꝓdi. ſi celata ſeruares. pernicioſe ſuperbeqꝫ vtiqꝫ venires ar guenda. puta ſi in cōfeſſione veritatē taceres. Scd̓o perpēditur predicta diuerſitas. quan tum ad donātis poteſtatem. Importuna enim

peticō ideo diuites huius ſeculi cōtriſtat. ⁊ a do nādo retrahit. qꝛ non omnibus ſubuenire pn̄t ⁊ cūctis eoꝝ adeſſe defectibꝰ. Nec enim ad hoc ꝙͣtūlibet immēſe copie ſufficerēt. Alia lōge eſt diuiciaꝝ ⁊ magnificētie dei ꝯdicio. qui abſqꝫ de trimento ſui omnibus dat affluenter. prompci orqꝫ eſt ad dandum ꝙͣ ſumus ad recipiēdum Ideoqꝫ vult te ſemper eſſe per ſāctum deſideriū diſpoſitā ad ſuſcipiendum dona ſua. Quanto e nim ea feruencius deſiderabis ⁊ petes? tanto habundanciꝰ accipies. Sicut quo ſoli corpora li. amplior aperitur aditus⁊ eō cōpioſiꝰ lumen eius percipitur. Laudabis igitur dominū ⁊ ꝑ ſeueranter. ȳmo inceſſanter exorabis Admo dumqꝫ cauebis. ne aliquando menti ſubrepat de teipſa grandis opinio. quaſi diues ſatis ef fecta ſis non amplius egens mendicare. quin ȳmo quo plus augebitur donatio? eo erit in ſtancia frequencior. quoniam huic amplius e gebis gratia dei ad cōſeruacōnem donorum eiꝰ anſuper ⁊ ad bonum et legittimum vſio eorū dem. ſine cuius vtiqꝫ preſidio continuo mox to tum amitteres. quod prius acceperas. fie̓ntqꝫ deteriora nouiſſima prioribꝫ ⁊ eēs ſolito paupe rior. Vnde fit ut nullꝰ inueniatur tam periculo ſus tamqꝫ latēs ⁊ inſidioſus hoſtis tuis percipi endis elemoſinis. ꝙͣ ſuꝑbia. que ut plurimum

expellit. exſufflat ⁊ abicīt de manibꝫ. quicqͥd d̓i nitus cōceſſum eſt. Prudenter igitur ages. tibi ab hoc hoſte toto ſtudio precauēs. a Satiſfeciſti iam homo meis dubitacōni bus. reſtatut te rurſus interrogē. apud quos me ꝯferam pro meis ſuſcipiēdis elemoſinis. an ad deum. a quo omne datū optimum ⁊ donum ſufficiat abſqꝫ medio ꝓficiſci. Que inſuper ad hoc hora ſit apcīor? ⁊ quis locus. Attēdere debes o anima. ꝙ egrotus a h liquis. vilis ⁊ fedus aut ſcurro. aut morti ꝯdēp natus. vel quilibet alius ſimil̓ nequaꝙͣ p̄ſume ret in cōſpectu alicuius excellētis principis abſ qꝫ medio ſeipſū exhibere. precipue dum depu tati ſunt alij qui tales audiāt? ⁊ eis patrociniū impēdant. Tibi igitur ſuadeo ut mediatorē re cipias. ad ſanctos te ꝯuertēs. quoꝝ ſuffragijs apud deū te queſtuēs. hoc ſane tua exigit humi litas? hoc fieri vult deus ad honorem ſāctorū. Conſidera hoc in curia alicuius regis. in qua forefactor aliquis foraneꝰ qui videlicꝫ nō eſt cu rie domeſticus. nō ſtatim ad regis preſenciā ſe cōferet. ſꝫ ad aliquē. domeſticū curie. ⁊ aliquo ciens ſtudioſe queret ex mīmis vnum puta ia nitorem. ꝑ quem ad maiores dirigatur. ⁊ ſic tā dem vſqꝫ ad regem ꝑueniat. Nec tibi monebis ſcrupulū. dum aliquē ſanctorum ſpecīaliter tuū

mediatorē recipies. qͣſi ceteri de hoc velut inui diturbēt̉. Tāta q̄ppe caritas ac dilectio verſa tur apud eos. ut eoꝝ penitus ſit idē velle. ac per hoc quod vnꝰ orat. ⁊ deſiderat: orat ⁊ deſiderat alter. Liberum ergo tibi erit pro tua deuocōne ad quēcumqꝫ ſāctum ſpecīaliter recurrere in tu is oportunitatibus. ſcd̓m ꝙ ad hoc te inclinabit cōſideracō virtutū ⁊ donorum. quas in tali ſan cto ꝯgnoſcis floruiſſe. Cui quidem ſancto con ſulto te ꝯmittēs. tāꝙͣ tuo protectori ac directo xi. Nec ꝓpterea deſines ceteroꝝ auxilia poſtula re. Queſiuiſti autem quis ad interpellandos ſā ctos locus habeacur ydoneus. Eſt profecto oīs locus aptus oracōni dei ⁊ interceſſioni ſan ctoꝝ: tēpla tamen deo ⁊ ſāctis dedicata ſpāli cō gruitate ad hoc deputāt̉ in qͣbꝫ ꝯmuni nomine tociꝰ ecc̄ie fiūt oracōnes ſunt virtute ⁊ merito preſtanciores. Sic ⁊ de tꝑe de qͦ etiā mouiſti queſtionē ſēciēdū arbitror. deputati ſunt qͥdē ad oracōnem ſpāliter feſtidies ⁊ ſolēnes. qͥbꝫ e tiā frequēciꝰ dona gͣciaꝝ diuinitꝰ immitti cre dūt̉. Exꝑimēto enī certiſſimo didlicerunt plu rimi diebꝫ hijs vberiꝰ ſe diuinitꝰ adiutos ⁊ ꝯſo latos. nec huiꝰ aliā ſcirēt aſſignare racōem p̄t̓ diuinā magnificētiā ⁊ liberalitatē. inſuper ⁊ ſā ctoꝝ interceſſionē copioſā. vellē preter hec adhuc homo ex te

informari. ſi michi liceat ⁊ expediat pios homi nes adhuc in hoc ſeculo viuuentes deprecari. at qꝫ etiā in oracōnibꝫ eorum ꝯfidere. preſertim qꝛ meo iudicō in preſēti exilio nemo eſt qui ſuper habūdet ⁊ nō ſatis opus habeat hijs que poſ fidet. vixqꝫ ſibi ſufficiat vnꝰ quiſqꝫ ad hoc ut ꝙ ſateſt oret ꝓ ſe ipſo. Tam gratā. tam dilecta deo ē caritas h mutua fratrū o anima. ut eis mādatū dederit. ꝓ inuicem orare. Et ꝯtingit ut vnus exaudiat̉ orās pro altero: qui nec exaudiretur orās ꝓ ſeipſo hac ni fallor racōne. quia is alter ꝓ quo orat eſt in caritate cum tamen ipſe qui orat ſit peccato mortali obnoxius et gratia priuatus. Sed ⁊ optimo iure voles. ut ex ore infanciū tua deprecacō dirigatur in cōſpectu domini. etiā ſi quid dicant penitus ignorēt. dicēdo pater nō ſter. pro te ⁊ ad tuam inſtanciā. Facti enim ſūt ꝑ regeneracōis lauachrū filij adopcōnis et re gni. ac per hoc deo in ſuis oracōnibus accepti. Sicut ſi filius regis nōdum annos intelligētie attingens. offerat patri ſupplicacōem alicuius malefactoris. non vtiqꝫ repelletur a patre vacu us? ⁊ ſi neſciat quid ipſa res importet. quā pro fecto ſupplicacōnem. ſi ꝑ ſe malefactor porrexiſ ſet. mox a facīe regis eiectus grauiorē forſā dā ꝑnationem incurriſſet. Hac cōſideracōe mota

ꝑſona quedā michi nota ꝑ pueros innocētes ꝓ ſe orari ⁊ dici pat̓ noſter diſponebat. Et licꝫ ut dicis vix ſatis q̄libet ſibi ſufficiat? nichil tn̄ iuſto. aut cuilibet alteri deperit dū ꝓ alijs orat quinȳmo ex cai̓tate hoc faciēs apud deū habū dāt̉ in merito ꝓficit. Cōſidera etiā qͣs aditueſt iuſtis apud deū exorandū ꝑ miracula q̄ legi mus vicibꝫ innumeris ad eoꝝ p̄ces facta. Cō fidera inſuꝑ. ꝙ ꝙͣtūcūqꝫ gͣuis peccator. ſi id boni faceret qd̓ iuſtus quilibet etiam ad horam fece rit. ita moriens indubie ſaluaretur. quātum er go valebit dep̄cacō iuſti aſſidua. qͥ. xxx. aut. lx. vl̓ pluribus annis in bona vita perſeuerauerit ⁊ profecit a Bene mͥ prorſus hec q̄ dicis placēt o hō atqꝫ tecū ſēcō ꝙ frequēt̓ miſeriors deꝰ alicui ſb̓ uenit. nō ad ſuas. ſꝫ alteriꝰ p̄ces. ꝙͣuis hoc ita fi eri is q̄ iuiuatur ignoret. Ita inꝙͣ ſēcō. ⁊ ſētie̓ de beo. indeqꝫ maiorē humilitatē ꝯcipere. Sꝫ ⁊ pre ter hoc iā ꝯgnoſco plurimū ad ſalutē ꝓdeſſe. ꝓ inuicē orare. Idqꝫ fieri ab inuicē expoſcere pre ſertī qꝛ ſtabit aliquē ad horā eſſe ī grā altero nō exiſtēte. Qd̓ ſi vt̓qꝫ ſit in grā. tāto cēſebit̓ vndi qꝫ ampliꝰ oracō valitura. Hoc enim ꝯſidero in elemoſina. dū per alium fieri mandat̉. q̄ vtīqꝫ fructuoſa erit ſi alter eorū fuexit in grā. ſ. vel mādās vl̓ exequēs? fructuoſior tamē ſi uterqꝫ

Sed ⁊ oculum cōuerto ad illos queſtuarios ⁊ procuratores hoſpitalium aut captiuoꝝ. qui bus ſatis habūdeqꝫ datur eoꝝ intuitu ꝓ quibꝫ petunt. cū tamē nichil eis pro ſe petentibꝫ dare tur. ȳmo forſan turpiter abigerētur. Et nichil ominus hij queſtuarij ꝑtem diſtribucionis ꝑ cipiunt. Ita ſane ꝯcipio multū vtile ac tutū eſſe ꝓ alio ⁊ pro inuicē orare. Sicut ⁊ in corpore mē bra ſe inuicem iuuant. ⁊ mutuo tribuūt alimē tum. dū ſāguis ⁊ ſpūs ab vno defertur ad alte rum. Ita ⁊ in corpore miſtico ⁊ ſpirituali. qd̓ eſt eccleſia. vita gͣtīe dirimatur a capite criſto per glorioſā eius matrem. que eſt velut collū. et ꝑ ceteros ſanctos dei. ⁊ quoſlibet alios quocūqꝫ modo. ad corpus hoc miſticū ꝑtinētes. Vn̄ eti ami rurſus ꝯcipio. ꝙ ſemꝑ proficit oracō facta pro exiſtētibꝫ in purgatorio. quos cōſtat eſſe in gratīa. Si preterea nichil ꝓpter diuinū man datum moneret. ad orādum pro altero. adhuc ex hoc ſic otare ꝓdeſſet. Valet etiā ſēper oracō. nomine eccleſie facta putadū dicitur officium canonicum. aut miſſa celebratur. Crodo tamē ꝙ opus penale factū pro altero ꝑ modum ſatiſ factionis. non eque valet faciēti ad ſatiſfacien dum ꝓ ſeipſo. ſicut ſi ex intencōne. hoc tātum pro ſeipſo faceret. Poteſt tamē ⁊ plus vel eq̄ valere quantū ad meritū. ⁊ glorie incremētū.

Sūt hec tua dicta o aīa et dictis meis ⁊ racōi cōſona. Verū aliquid vnū ad hec mira biliꝰ ꝯſiderabis. Frequent̓ enim vtilior ⁊ effica tior ad impetrādum elemoſinā gratie redditur oracō in ꝯmuni cetu peccatoꝝ facta? ꝙͣ ſeorſum in priuato: ſicut et elemoſinā corporalē ſecuri⁊ ꝓmp̄ciꝰ ꝑcipiunt. pauperes minꝰ abiecti. dū debilioribus deſpectioribꝫ et miſerabilioribꝫ ſocī ati. ꝯmunit̓ cū eis petūt. jta ut inquit apl̓s. vbi habundauit peccatū. ibi ſuꝑhabūdauit ⁊ gra tia. Non ergo fugiendi ſunt peccatores in ſuis oracōibꝫ. niſi forſā ſint ꝑ eccleſiā excōmunicati; Nec ſolū corꝑalit̓ hoc modo cū peccatoribus eſt ꝯmunicādum. ȳmo etiā et ſpiritualit̓ ſcd̓m mē tē q̄ furſū in or̄one ad deū habēda eſt. a volo igit̉ hō. āmodo. ⁊ ꝓ alijs et cum alijs orare. faciendo queſtū. magni illiꝰ ac ge neralis hoſpitalis tocius mūdi. in quo decum bunt innumerabiles egroti. varijs languoribꝫ laborātes. Nemo qͥdē. hāc mortalē ducēs vitā ab hoc hoſpitali exēptus ē. ſicut nec ab infirmi tate penitus immunis. licet ſcd̓m plus et minvnde ſēper michi ad eſt oportunitas. queſtum meum proſequendi. et petēdi ſpiritualē elemo ſinam. tum pro me. tum ꝓ alijs aliquibus. tum ꝓ omnibus in hoc hoſpitali degentibus. preſer tim quia id ceteri pro me faciunt: et mutuum

ſuffragiū cōmunis expoſcit caritas. Si michi fa cultates ſuꝑpetūt. ad vite huiꝰ onea̓ ſuſtētāda abſqꝫ gͣui ⁊ aſſiduo labore? ſurgit hoc haut du bie ſub deo principaliter hoc agente. ꝑ labores ⁊ operas alioꝝ. tā principum qui metuētur et protegūt. ꝙͣ minoꝝ qui laborāt ⁊ procurāt. Qd̓ ⁊ de bonis ſpiritualibꝫ ſentire debeo. Incūbit etī am michi frequēt̓ in illum diriſſimum purga torij carcerē ingredi. in quo plurime detinent̓ pauꝑes anime. gͣuiſſimis ardoribus ac penis in tollerabilibꝫ afflicte. que nec ſibiipſis opem fer re poſſunt. que tamē ſua purgacōne conpleta carcerē hunc egreſſe atqꝫ in gloriā aſſumpteꝓ me vtiliter orare valebunt. Ceterū dic m̄ homo quem modū loquēdi obſeruabo. hāc ut ꝓpoſui faciendo meam queſtuoſā ꝓceſſionē. Reſpondeo tibi o anima ꝙ bene atqꝫ in h tēſe deſiderare? eſt vehemēter ⁊ efficaciter loq̄ Fitqꝫ hoc aliquādo abſqꝫ extei̓ori quolibꝫ ſono. aliquādo aūt crūpit exterius in gemitibꝰ et ſu ſpirijs. in planctu. in lacrimis. in manuum tor ſione. in ſublimacōne oculoꝝ. in conſione pecto ris. in clamoribꝫ doloroſis. abſqꝫ tamē diſcrecō ne ſermonis. eo pacto quo beſtie ⁊ infantes ſu os dolores inſinuūt. Aliquādo vero vocalis ex primit̓ oracō. ꝑ aliquem alium facta ſicut mag nus ille magiſter ⁊ miniſter magni huius de

ſermo habitus eſt hoſpitalis. nos orare docuit ⁊ dicere pat̓ noſter ⁊cͣ vnde hec erit precipua ⁊ ſpecīalior noſtra oracō. utpote omnium a deo legittime petēdoꝝ ꝯprehēſiua. eiqꝫ qui illā inſti tuit accepcior; ac ꝑ hoc exaudibilior. Aliquo ciens aūt intermittēdus eſt luctus ⁊ dolor. ⁊ a nimi ſobria tn̄ ⁊ humilis leticia ſuſcipiēda. in qͣ anima ſue pauꝑtatis aliꝙͣtulū oblita. ſuſpēda tur in diuinas laudes. ⁊ meditaret̉ magnalia dei ⁊ ſāctoꝝ ſuoꝝ. Huius vides exemplum in magnis ſolēnitatibus domorum curialiū. que dū celebrant̉ aſſunt ⁊ pauꝑes exterius. nō vti qꝫ cōtinue pro elemoſina quereloſe ꝓclaman tes. ȳmo in ianuis morā faciētes. ſtudioſe q̄ ij luc fiūt oculis autqꝫ auribus explorant. de qui bus inuicem cōferunt ⁊ nichilominꝰ poſt hec ē lemoſinam ꝑcipiunt. vides inſuper ⁊ alios ali quos in ſua paupertate. cū muſicis inſtrumētiſ ludentes. aut canentes. nunc cum muſa nunc cū viella. nunc cum ſimbolo ⁊cͣ quibus congra tulantur diuites ⁊ dn̄i ꝑ hoc eorum cōmēdabi lem paciētiā coniciētes. dū eos in ſua ſimplici tate ⁊ humilitate vidēt equanimes ⁊ iocundo nec eorum inuidētes ȳmo congaudentes eufor tunijs. Sic̄ ⁊ in natiuitate filij regis. oēs debēt exultare. oēsqꝫ cōfluere. Sꝫ ⁊ aliqn̄ adueniunt pauꝑes. grās ꝓ ſuſceptis elemoſinis reddituri

quibus nichilominꝰ eque vl̓ habūdantior ele moſina tribuitur. ut ceteris petentibꝫ. Quibꝰ dam etiā aliquādo ſufficit ut ſeipſos tātūmodo preſentes exhibeant: ⁊ ſuas detegant plagas. Sed ⁊ tympanū aliquādo. vl̓ ſonoꝝ quodlibꝫ aliud inſtrumentū ꝑferunt. ut hinc vel defectū clamoris ſuppleant; vel maiorē prouocēt cōꝑaſ ſionem. Sūt ⁊ alij qui maiorem ſimilāt pau ꝑtatem. ſeipſos vel verberādo ul̓ lacerādo. ſicut ⁊ quidā deuoti ſibi inferūt vel inferri faciunt di ſciplinas ⁊ correctiones. quibꝫ emoliatur duri cia cordis eoꝝ: ⁊ prouocētur ad deuocōnem et pietatē. Ex hijs ſatis aperte potes intelligere ꝙͣ varij ſint modi ſe apud deum ⁊ ſāctos que ſtuandi nunc in dolore ⁊ timoe̓ diuine iuſticīe. nūc in leticia ⁊ cōſolacōne ſpei ſue. nūc inſuꝑ ei in gracīaꝝ actione. laude veneracōne. atqꝫ dile ctione ſue bonitatis ⁊ largitatis. Et hoc fit non modo voce humana. ȳmo etiā alijs ſonis. qͥbꝫ vtitur eccleſia. puta cāpanarū. aut organorum. Nichil quippe ē quod non legittime poſſis ad tuā vtilitatem ꝯuertere. ⁊ ꝑ hoc te reddere ydo neam ad ſuſcepcōnē ſpūalis elemoſine diuine gratīe. Sed circa hoc diligenter caue tibi. ne deſperes. ex pondere triſticie. neue in ſublimita te leticie ſuperbias. Veꝝ ut ſub vno colligā om nia. Is orat aſſidue qui bonū qd̓libet opꝰ bene

facit̉.ſ. ad gloriā dei. ſiue ꝯmedat ſiue bibat. ſi ue etiā dormiat qn̄ videlicꝫ ido qͥs ſe ſompno tr̄ dit. ut hīc poſtea d̓ino reddat̉ apc̓ior obſeq̄o. Scīrē libēt̓ o hō cur frequēter ſb̓ forma a or̄onis dicūtur plures pſalmi. q̄ nichil ut pluri mū ad rē ꝑtinēt ꝓ qua orādū ē. Sepeqꝫ accīdit ut is q̄ hos pſalmos canit aut dicit. ignarꝰ eſt ⁊ indoctus ſermonē latinū ignoras? ac ꝑ hoc nullū pſalmoꝝ hn̄s intellectum. Ita eſt anima. Nō enim ſēꝑ vniformiſ eſt inpetrādi modus. ut circa ſeculi principes aliqualiter eſt ſuꝑiꝰ declaratū. quod ⁊ hugo de ſācto victore lacius declarat. Et pro cōpendio tria ſunt que precipue ꝯferunt ad inclinandū maioris alicuius animum. ⁊ fauorem illius pro curandum ad ſuū ſubditū. Vnū eſt dum ſuꝑ ditus ipſe. illum vehemēter laudat ⁊ virtutes eius extollit. magnitudinē. opulēciā. bonitatē māſuetudinē. largitatēqꝫ predicat. Et per hūc modum. oracō dirigitur ad deū non expreſſe a liquid ab eo petēdo. ſed tātūmodo pio ⁊ humi li corde laudes eius de ꝓmēdo. puta dicēdo. ꝙͣ pus. ꝙͣ māſuetus. ꝙͣ magnificus. ꝙ benignus es ⁊ ſic de alijs eiꝰ infinitis laudibꝫ. Alteꝝ ē dū illi adu̓ſarioꝝ. ſiue hominū. ſiue demonū cōme moa̓t̉ tyrānica crudelitas. ꝑ quē modū pluēs or̄ones tradūt̉ in pſalterio. Terciū ē dū is qͣ

impetrare deſiderat. ſuā proteſtatur miſeriam. pauꝑtatē ⁊ anguſtiā. cōmemorās ſe cū ſit debi lis ⁊ imbecillis omni oꝑe. omni cōſolacōe deſti tutū. ⁊ hec eadē aliquādo in alijs eſſe ꝯmemoa̓t ꝓpter qd̓ nullū ſibi ab homine. ſed a deo ſolo ex ſpectat auxilium. Et fit aliquociēs huiuſmodi oracō abſqꝫ expreſſa aliqua peticōe. iiude ⁊ ſim pliciter tales ⁊ ſimiles defectus et neceſſitates aꝑiendo. Et hoc vel qꝛ ſe indignū impetracōne iudicat. vel quia ꝓpter eius magnitudinē. rem deſideratam non audet exprimere. Qui diligen ter ſcrutat̉ ſcriptua̓s: nichil in eis inueniet qd̓ non ad alterū horum triū modorum orandi re duci poſſit. Suꝑ quo adiungo ꝙ nec in oran do ſēꝑ vno modo diſponitur orātis affectio ſeu deſiderium. quinȳmo multipharie variatur. et nichilominus manet recta ⁊ fructuoſa quem admodū ipſa oracō. que ad veritatē nichil eſt aliud ꝙͣ humilis ⁊ deuota affectio in deū finalit̓ relata. Aliquādo igitur ꝯſiſtit affectio in qua dam ꝓfunda reuerētia et ſubiectione ad deum diuinā ex vna ꝑte cōſiderans altitudinē. ⁊ ex a lia miſeriā fragilitatis humane Sicut ſi aliqua humilis perſona magnū aliquē Imꝑatorem haberet obuiū. mox ſe diligēter retraheret. et profunde inclinaret. totaqꝫ tremebūdā ſe quo ad poſſet in ſuū contraheret locum. Plerūqꝫ

autē affectio reſidet in timore. dū tremenda dei ludicia ꝓfunde ꝯſiderat que adu̓ſus impios h̓ ⁊ apud inferos exercet. Sicut cum princeps ali quis. aduerſus ſuos aliquos ſeruitores gͣuīter indignari ꝑcipit̉. ceteri oēs cōtremiſcūt. etiā ſi nulliꝰ offenſe ſibi ꝯſcij ſint Eſt ⁊ aliꝰ affectio nis modus. qͥ ꝑ ꝯſideracōnem ꝓprioꝝ defectuū qͥbus nr̄is viribꝫ occurri nō pōt ſūmā ſibi ſua det humilitatem. Surgit ⁊ aliqn̄ in affectione motꝰ vehemētis āguſtie. atqꝫ anxietatis nimi e. dum ſe quis perpendens vndiqꝫ diſcriminibꝫ inuolutum ⁊ circūductū. remanet in ſeipſo ſtu pidus neſciens qͦ diuertat ⁊ qualiter effugiat Frūpit aliquādo etiā in affectu cordis. motuꝫ quidam lāguoris. qui ſermone exprimi nequit ſed ſuſpirijs gemitibus continuisqꝫ planctibꝰ aut etiā ſubitis ⁊ grauibꝰ clamoribꝫ innoteſcit ſicut de pueris. ⁊ beſtijs in tedio conſtitutis ſu perius exemplificatum eſt. Ingeritur quādo qꝫ affectui motus ruboris ⁊ verecūdie. dū in mē te venit turpitudo ⁊ feditas ſui peccati. Inſuꝑ ⁊ ingͣtitudo apud celeſtē patrē ⁊ dn̄m a qͦ tot et tāta beneficia ꝑcepta ſunt. Concipit etiā ali quādo affectꝰ. odiū quoddā fuiipſiꝰ dū quis fu os miſea̓biles defectus ⁊ caſus ꝯſiderās ſibiipſi diſplicꝫ ſeqꝫ abhominat̉ ⁊ deteſtat̉ add ut ad in ſtar fetidi cadaueris ſibiipſi fiat intollerabil̓.

Formar ⁊ aliquādo in ſeipſo affectus. zelum quēdam ⁊ indignacōnem laudabilē aduerſus peccata ſua aut alioꝝ ⁊ ob id ſeipſū per peniten ciam ꝑſequitur ⁊ punit. Eſt ⁊ affectio quādo qꝫ zelotipa circa ſe aut alios. ex quo fit ut ſtudi oſe peccatoꝝ diſcrimina ⁊ oportunitates declina re conet̉. ⁊ quelibet ſalutis ſue aut aliene detri mēta r̓pellere. ſicut vir zelās vxorem tantā ad hibet cuſtodiā. ne turpe aut ſuſpectū admittat ꝯſorciū. Cōmouetur aliquādo animus. affectu quodā pietatis ⁊ ꝯpaſſionis ſeu miſericordie. ad ſe a̓ ad alios. q̄ furgit pleꝝqꝫ ex cōmemora cōne humane fragilitatis ꝑte ex vna. ⁊ ꝑiculo rū quibus omnes incūbimꝰ. ꝑte ex altera. vbi nichilominꝰ pauca vel nulla ex nobis parata ſūt remedia. Suſpēdit̉ aliquādo affectus in admiracōnem grādem. dū videlicet altitudinē diuitiaꝝ ſapiētie ⁊ ſcientie dei vel incōprehēſibi lium iudicōrū eius ad mētem reuocat In tantū qꝫ aliquociēs hec meditacō. mentē ad ſe aduo cat. ⁊ ſurſūrapit. ut ſēſum ⁊ memoriam derelin quat ⁊ fiat velut decipiēs ⁊ inſana. Concipi tur aliquādo in affectu motus ſācte ꝯſcientie et bone ſpei in deū ⁊ ſanctos. dū ea precipue̓ bene fitia ſue largitatis recogitātur quibꝫ nos adiu uāt et tuētur. Accidit aūt eiuſdē. ex fuorum malefitioꝝ recordatione penitencie et ꝯtricōis

affectio Suꝑuenit etiā quādoqꝫ in affectu mō tus cuiuſdam bone deſperacōnis. dum ꝯſiderās ꝙ vana ſpes eſt hominis in ſolum deum ſe proi cit: eiqꝫ ſoli finaliter ⁊ principaliter inheret. Oritur qn̄qꝫ in affectu. motus horroris ⁊ ab hominacōnis. ſurgēs ex ꝯſideracōne vilitatis ⁊ turpitudinis peccati. quā turpitudinē facit hec affectio per os euomere per ſinceram ꝯfeſſionē Subintrat aliquādo in affectu. motus ſācti de fiderij vel ſācte cupiditatis. veniēs ex conſidera cione diuine pulch̓tudinis. ⁊ excellentie glorie celeſtis. ad quā videndam et habendam totis aſpirat conatibus. Ingreditur aliqn̄ mētem affectio quedā leticie ſpūalis. ⁊ ſobrie cuiuſdā ꝯplacentie quā ſibi legittime fuādet. dū ſibi cō placere ꝑpendit in deo dn̄o ⁊ in gloria eius. In ſuꝑ a in quibuſſibet ſuis oꝑibus. que quidē ſpi ritualis iocūditas. aliquociens in tantū robur excreſſit. ut verbis exprimi minime queat. ſed ſub̓ ſignis quibuſdam ad extra prorumpit. pu ta ſub iocūdis ſuſpirijs. ⁊ gaudioẜ ſingultibꝫ Vocatur autem hec plerumqꝫ affectio mentis interna Iubilacō. ſeu exultacio. Exurgit ali quādo affectio. laudis benedictionis. et glorifi cacōnis. ꝯmemorando dignitatem dei ineſtimā bilem. ⁊ aduocando creatua̓s omnes ut laudēt eū ⁊ exultēt. in nomine ſācto eius. Ad ē etiā

aliquādo affectus recreacōnis in diuinis bene ficijs que modis in numeris in dies ꝑcipimus Excitatur aliquādo affectus in feruorem diui ni amoris ꝑ ꝯſideracōnē immēſe ſue bonitatis. ⁊ eſt altiſſima. ꝑfectiſſima. ⁊ digniſſima in cete ris affectio. ad quā nichilominꝰ. tute ⁊ perfecte hij ſoli ꝑtingūt? qui prius in ceteris exercītati ſūt. quaſi ꝑ illas purgati ⁊ ꝯſequēter preꝑati quoniā ſcd̓m declaracōneꝫ beati bernardi per il las oſculamur pedes ⁊ manus. ꝑ hanc autē ad oſculū oris ꝓcedimꝰ. Hec ſiquidē ſancta affecti o. mētem deo ſūme approximat ⁊ domeſticā fa cit: ⁊ velut ſponſā ei copulat. Ex pluribꝫ iam dictis. facile ꝑpendes. cur ſimplices ⁊ illrāti. lau dabiliter ⁊ fructuoſe ſuadent̓ frequēter dicere oracōes quas minime intelligūt. Hoc enim fit vel ut hoc agentes. deū venerentur aūt laudēt. aut ei gracīas ꝓ beneficijs rependāt ſub ſāctis ⁊ ſecretis verbis. ꝑ os ꝓphetarū ⁊ ſanctoꝝ reue latis. Vel etiam ut eccleſie obediant. aut ſuo cōfeſſori. Accedūt etiam ⁊ alie cauſe quas ꝑpē dis adeſſe dum huiuſmodi orationes deuote dicuntur. declaraſti michi iam o homo ꝙͣ pluri a mos mendicitatis modos Inſuper ⁊ orandi et varios affectus formādi doctrinā tradidiſti per utilem. Nūc reſtat ut ex te audiā. ſi cotidiano

michi erit aliqua vna or̄o queſtusue vnꝰ coti dianus apud oēs ſāctos ſimul obſeruandus. Quas etiā elemoſinas ero in hoc q̄ſtū petitura h Poteris aīa in hoc modū quēlibet ob ẜuae̓ tibi ꝓut videbit̉ magis oportunū. magis qꝫ fructuoſū ꝓ ꝯuenientia tꝑm ⁊ locoꝝ ⁊ neceſitatū quibꝫ eris obnoxia. vel altera quelibet ꝑ ſona ꝓ qua orare voles. Debet igit̉ toto ſtu dio. totadiligentīa diſcere. que ſint ſeptem do na gratīe precipue in tuis oracōnibus petenda puta virtutes tres theoloyce fides ſpes. caritaſ Virtutes quoqꝫ cardinales. prudētia tēperan cia fortitudo ⁊ iuſticia. Que ſint īſuꝑ ſeptē ſpūs ſāctidonā. ſeptē beatitudines. ſeptē peticōes in or̄one dominica expreſſe. ſeptē miſericordie ope ra. ſpūalia ⁊ corporalia. decē precepta legis. In hijs tua verſabit̉ meditacō. ⁊ ſcd̓m tuam opor tunitatē aduerſus morbos varios pccōrū ⁊ pe riculorū ⁊ tēptacōnū q̄bus te ſb̓iace̓ ꝯgnoſces tuā formabis or̄onē. diriges etiā frequēt̓ oculū tue ꝯſideracōis. ad illa ſeptē capitalia vicia. ad illos inſuꝑ multiplices defectus. quos in admi niſtracōe corporaliū ſenſuū cōtidie incurrimꝰ ⁊ ſic de alijs infinitis miſerijs. Ad hec plenius ꝯgnoſcenda ⁊ diſcernēda ꝯferꝫ plurimū. ſūma vicōꝝ ⁊ virtutū. quā qͥdā ſūmā regis appellāt. Poteris prete̓a tuū queſtū diuide̓ et ſingulis

ꝑtibus ſingulos deputare dies. puta ut ſingu lis ſeptem dicrū peticōeꝫ facias. de ſingulis ſep tem donoꝝ. ⁊ ita de alijs omnibꝫ in oracōne pe tendis poteris ordinare. ⁊ tibi quaſi legē regū larē ad hoc ſtatuere. Et nichilominꝰ alijs vrgē tibus cauſis extra ordinarie poteris ad alia pe tenda frequēter ꝯuerti. Sic etiā celeſtem cīuita tem velut in ſeptem ꝑtes ſeu vicos diuidere. et ꝑ ſingulos illos vicos. ſingulis ſeptē dierū diſ currere. ⁊ te queſtuare. Statuēsqꝫ in vico vno beatos angelos. in alio ꝓphetas ⁊ patriarchas xp̄i adhuc venturi precones ⁊ ſic de alijs ꝓut tibi tua deuotō ſuadebit. Poteris etiā iuxta die rū ſolēniū exigenciā. recurſū ad xp̄m facere. eiꝰ qꝫ miſteria ꝯtemplari. ac etiā ſanctoꝝ quorum celebrātur ſolēnia. tūcqꝫ deuociꝰ ſolito. eorū im plorare ſubſidiaz eosqꝫ apud alios facere me diatores. Iam itaqꝫ abſqꝫ intermiſſione ꝓlixe ſatis locuti ſumus? cōuenit ut finē ſermoni tri buamus. cetea̓ diebꝫ poſteris raſeruātes. nam etiā tēpus adeſt ut ad queſtū te ꝯferas. quē v tiqꝫ practicādo. ſemper in hoc officō doctior fies. nō ſolū in hijs de quibꝫ exēpla poſita ſunt pau pertatū modis⁊ verū etiā alijs in numeris ecu dita. Ita ſane̓ eſt ꝯmune ꝓuerbium ꝙ fabricā do fabri fimus. Ita fiatur ſuades o hō. Statuā itaqꝫ

in meipſa certum ordinem ad elemoſinā peten dum. measqꝫ peticōnes pro neceſſitatum occur renciū oportunitate cōnabor inſtruere. Nec tn̄ tibi moleſtū erit. ſi non vniformē regulā in me is obſeruabo deprecacōnibꝫ. qm̄ abſqꝫ ordine ⁊ mēfura. mͥ mee inſurgūt pauꝑtates. ⁊ indigēti eꝓ quarum exigētia. mee ſūt penitus oracōnes inſtruēde. quibus etiam modus eſt nichilomi nus adhibendus ſcd̓m eorum qualitatē quibꝰ aut pro quibꝫ meus eſt ſermo dirigendus. Ce terum ubi me deficere videbis atqꝫ torpeſcere. ve lis obnixe precor me dirigere?michiqꝫ adeſſe cōſilio atqꝫ auxilio. Libenter id efficiā o anima. Deus aūt h tuꝰ ſit auxiliator. detqꝫ tibi bene ac pendēter ora re. ita videlicet ut ei grata ſis: et bene deſidera ta queliber impetres. Equūtur diuerſe oracōnes ⁊ meditacōes anime deuote ſcd̓m diuerſas materias que parum aut nichil deſeruiūt. niſi iam deuocōni totaliter mancipatis. ⁊ qui in ſeipſis experiun tur affectiones virtutum. Inſuꝑ ⁊ dei viſitacōe. cū ꝯtemptu mundi Oracōnes ⁊ meditacōnes deuote circa ora cōnem dominicā ⁊ primo ſuper prima peti cione eius. Sāctificetur nomē tuū.

Oluiſti dn̄e deus omnipotens. ut te q rātes patrē appellemꝰ. Hoc itaqꝫ ſuꝑ poſito. te deprecor. ſāctificetur hoc nō men et cōfirmetur in me. hoc eſt ut ꝑ ſeueranter tua ſim filia. Alias enim quomō mͥ pater eris. ſi tua eſſe filia deſicro. Mutuo profe cto ſe ponūt hec nomina. O quātū detrimētum eſt talē amittere patrē. que etiā ignominia illū offendere. vel ei non ſeruīre. Quādo queſo hūc videre potero patrē in ſuo palatio. que iam du riſſime ſum carcerata. ⁊ varijs circūdata belli cis inpugnacōnibus? cū tamē ſim r̓gis ȳmo ta lis regis filia. Quo auſu temerario. genus meū meā nobilitatē obliuiſcar. Qua deniqꝫ inſania. me velut ſcortū. corruptoribus exponā. corrupto ribus inꝙͣ tociꝰ caſtitatis proditoribus. aduer ſarijs meis ⁊ mei patris. Quā preterea fiduciā debeo ꝯcipere cōfugiēdi ad talē patrē. tam opu lentū. tā ſapientem. tam benignū. Confiden ter illū interpellabo. qui pr̄ior me dilexit. nulliſ qꝛ meis meritis. me ſuā filiam appellare digna tus eſt. Qd̓ ſi illū velut inobediens ⁊ ꝑuerſa a liquociens offenderim: ſcīo tamen ꝙ pro pecca to filie. patri pena ſufficiet exigua. Si ab eo pa nem petiuero ad viuendū. nūquid indignant̓ atqꝫ iracūde. michi porriget lapidē. aut ꝓ oue ſcorpionem. aut ꝓ piſce ſerpentem. Non vtiqꝫ

ꝓfecto faciet. quippe cuiꝰ hoc verbum eſt ⁊ exē plum. quia parentes carnales non hoc filijs ſu is faciunt. quinp̄mo ⁊ tam bonis ꝙͣ malis. bo na tribuere ſoliti ſunt. Noſter igitur pater ſuū ſpiritū dabit petētibꝫ. Cū igitur te patrē nr̄m appellari mādaueris: fiat ut iuſſiſti. Te igit̉ ꝑ hoc nomē ꝯteſtor. ut illud in me ſanctificet̉. ita ne mentiar te patrē appellans. Nōne vtiqꝫ mē dacij arguerer. ſi nō tua exiſtens filia te patreꝫ appellarem. Hoc igitur te nūc peto et exoro ſpe cialiter. ut tibi talis exiſtam? qualem me tibi eſſe voles. Quod ſi michi negaueris. cum hoc tuo veniret detrimento. quid aliquid michi do nabis. Quis queſo pater. ſue natua̓li filie talia perenti denegabit. Verum etiam pater mi. cum tua ſim filia. meam oro cuſtodi caſtitatem meumqꝫ honorem. ſic me include. tales adhi be cuſtodes ne tui aduerſarij me valeam cor rumpere. ꝙqꝫ illos non audiam vel ad minus non exaudiam. Retedite recedite ammodo in fideles ⁊ petulantes inimici infernales. qui me vultis infamare. qui a me dedecus atqꝫ conuici um expoſcitis. jgno a̓tis vos. que ⁊ qualis ego ſim. et cui vos loquimini. Ego enim ſum filia ſummi regis. veſtri iudicis. qui vos condem ꝑnabit. Qua igitur preſumpcione queritis illi ſuam ſurripere filiam? vobis aures prebebo

auditrices. O turpiſſimi viliſſimi horribiliſſimi hoſtes. nūquid vob̓ aſſenciā. qui eſtis fallaces ⁊ mendoſi. Nūquid veſtro ſuaſu meum patrem derelinquā. mea fraudabor hereditate. ⁊ vobiſ cū meipſam eternalit̓ ꝯdempnabo. Hoc profe cto nullo pacto faciā. qꝛ ſi alias me non infeſta tam dimiſeritis. michiqꝫ vim facere volueritis ſcitis quid factura ſim. Adibo certe patrē meū ⁊ ci rem inſinuabo. qui michi vtiqꝫ feret opem ut eruara manibus veſtris; ac deinceps grauiter vos puniet. Aeditacō ⁊ oracō ſuꝑ ſcd̓a peticōne oracōis dn̄ice. Adueniat regnū tuū. Xcellēter in hoc ſuā ad me dilectionem de clarauit meus pater celeſtis. cū talem ac tantā dignitatē atqꝫ excellētiam michi voliūt indulgere. ut regnū quoddā eximiū. intra me collocauerit. meo regimini deputatū in quo ra cio velut dn̄a ac magiſtra debet preſidere. cete re autē omnes vires ⁊ potencie illi parere ⁊ ob̓ ſequi. Sed profecto nimis experior verū eſſe qd̓ antique dictū eſt. Vix ſine gveerra erit qui ter rā habet. Reuera regnū hoc de quo ſermo contī nue ⁊ inceſſanter ꝑſecucōnem. impugnacōneꝫ patitur. Non eſt viciū aut peccatū. qd̓ non ipſū hoſtiliter inuadat vimqꝫ omnē faciat ad ingreſ ſum. ꝑ ſenſuū quīqꝫ aditus: ut illic dominetur

⁊ imperet. Infurgit ſuperbia cum clamore va lido ⁊ iactāter illic preſumit dominari. inuidia ira ⁊ odium adueniunt cum iuramēto affirmā tes ſe illic manſionem ac reſidentiam factua̓s Accedit illa torpens accidia. nullo pacto ad diſceſſum ſuaſibilis. Gula fediſſima exercītum parat ⁊ ſuamqꝫ illic vult inſtruere cōquinam. Luxuria furit et affirmat ꝙ regnum hoc pror ſus conſumet. Quaricīia cupida. inſidioſe ſe in gerit. nec ſe hinc arbitratur depellendam. Atqꝫ ita in numeri alij ſurgūt tyranni. qui nul lo ordine. ſed horribili confuſione ſatagunt in hoc regno dominari. Ac ego illos repello. il los abicio. clamansqꝫ ⁊ ſuſpirans proteſtor hoc regnum michi datum a patre meo. cum ſūmū nephas eſſet tale tradimētū face̓ quō id regnū ſuis pateret hoſtibus. Seu heu quid me. aut meā eſtimant potenciā. que ſola ſiue viribus ſū ſiue deficiens ⁊ miſera. Quid q̄ſo nͥa te pr̄e meo adiuta. aduerſus hoſtes hos efficere valebo. Aderis igit̉ pater mi regno tuo. ⁊ qͦ ma neat inuīctū illi feres preſidiū. Cuū ꝓfecto ē Ipſū tibi tueqꝫ cuſtodie reſtituo. Ita ſane ⁊ nō alias in me adueniet regnū tuum ſemperqꝫ ro manebit. Alit̓qꝫ illud cōgar amitte̓. a deuaſtā te angeloreritqꝫ in illo ſempiternus horror ⁊ e terna cōfuſio.

Aeditacō et oracō ſuꝑ tercīa peticōe oracōis dn̄ice. Fiat volūtas tua ſicut ī celo ⁊ in terra Omine deus omnipotēs. pater optime qui es in celis Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in ter ra. volūtas inꝙͣ tua. Sed quomodo in via mā datorū tuoꝝ vadam. ego debilis pauper et mi ſera ad te potētiſſimū. inſipiētiſſima ad te ſapi entiſſimū. egrotiſſima ad te ſūmū medicum ac ſaluatorem Et quomodo fiet iſtud dn̄e. niſi tua volūtas me ꝯduxerit a traxerit ad ſe. Cū ergo ita velisz etiā velim nolim. tua volūtas fiat. VVidi ſepius dn̄e. ꝙ pater duxit ⁊ traxit filiū debilem atqꝫ impotentem. vel etiā ſtolidū ad implendum volūtatē paternam. Ita queſo pa ter me trahere digneris ad te. et me nō derelin quas ī manu mei ꝯſilij. nec mee me tradas vo lūtati. ȳmo dum oberrae̓ a tramite virtutis me videbis rerrahe me domine deus velut pauꝑeꝫ ſtolidā. cecā atqꝫ impotentē. Et hoc ſiue ꝑ tuas virgas aduerſitatis. ſiue ꝑ dulcorem proſperi tatis. ſiue ꝑ occulte inſpiracōis inſtinctū a tua bonitate. ſiue ꝑ altā manū tue poteſtatis. ſiue e tiam per bonorū tuoꝝ angelorum vel etiā homi nū miniſterium. ſiue ꝑ quēcumqꝫ alium modū tibi placitū. Hoc tantū fac ne peream. ꝙqꝫ tua de me ⁊ in me non mea voluntas fiat et imple atur. Quid poſſet dn̄e cōueniēciꝰ atqꝫ humiliꝰ

pauꝑ. ceca. aut ſtolida pete̓ a ſuō doctore et gu bernatorē ꝙͣ ut eā ne ꝑmittat ābulare ſcd̓m ſu am temerariā intēcōnem in deſiderijs aīe ſue. Cōfirmacō peticōnis ex verbis ꝓphete. It dn̄e deus tuus ꝓpheta. ꝙ homo ꝯꝑatus eſt iumentis inſipientibꝫ in quibꝫ non eſt intellectus. Qd̓ ſi ita eſt diriges me dn̄e. velut beſtiolā indomitā. que nō pōt aūt nō vult ꝑ ſe ipſā domari. Immittes frenū in os meū aūt ali as me ligabis ꝓutmͥ opus erit dulcibꝫ illis ac ſolidis vinculis tuarū virtutū. ⁊ precipue funi culo triplici qui difficile rumpitur fidei videlicꝫ ſpei ac caritatis. Auidū ē dn̄e os meū. impone ſibi tēperātie ⁊ ſobrietatis frenū. Indomita eſt lingua mea diſcola ⁊ vagabūda ꝑ ml̓tiloquiū ⁊ uanū. ꝯſtringe illā freno ſilēcij. atꝫ ita fac̓ cir ca ſingula mēbra mea. Et ꝙͣuis frequēt̓ tuo du ctui renitor. alit̓ aut alio volens ire ꝙͣ tu impel las ad modum equi laſciui qͥ ſibi dimiſſus fre quenter impingeret: ne queſo ꝓpterea dn̄e ita cōtra me iraſcaris. ut pre indlignacōne me dere linquas. ⁊ ſinas ſcd̓m impetū ꝓprie inclinacōis aut volūtatis incedere. Ita enim mox inpinge rē ⁊ me morti trͣderē doloroſe. more illoꝝ quos te dicis dimiſiſſe ire ſcd̓m deſideria cordis eorū Frat ꝓfecto illa duriſſima libertas. lōgeqꝫ eligi bilior atꝫ ſuauior ē tua ſeruitꝰ tuaqꝫ ſubiectio.

Oracō ſuꝑ hoc verbo Sicut deſidea̓t ceruus ad fontes aquarū ita deſiderat aīa ⁊cͣ. Fons vite dn̄e deus omnipotens ego ſum illa pauꝑ laſſatā depulſa ⁊ vexata que ad inſtar cerui deſidea̓t venire ⁊ reuerti ad te. ut ſit michi recreacō contra nimiū calorem atqꝫ ardē tem ſitim. quā michi illi infernales intulerunt inimici. me ꝑ deſertū huius mūdi cōtinue in ſe quentes. cū turba numeroſa canū ferocīſſimo rū mordāciū ⁊ lacerāciū. Qua ꝓpter vagabun da nō inueniēs requiem ꝑ hoc deſertū diſcurro Sunt autē hij canes. cure ille diuerſe ac ſollici tudines mundane. que varijs modis me mor dēt ⁊ lacerāt. quibus plurimū turbor ⁊ euagori deſerto predicto nuſꝙͣ requiē inueniēs. nec am plius reſpirare valeo niſi venero ad te. qui es fons vite ⁊ refugij locus in quo michi erit c̓fri geriū ⁊ ſecuritas. Meditacō ⁊ oracō diuiſa per ꝑtes ſuꝑ quar ta peticōne oracōnis dominice. Panem nr̄m cōtidianū da nob̓ hodie. Auperi panē propt̓ deū. Ego ſum pauper illa famelica locata inter duas menſas. qͣ rum vna eſt cibis huius mundi onuſta. quibꝫ quidem veſti poſſem? ſꝫ illos deteſtor et recuſo. Altara bonis exuberat ſpiritualibꝰ. quibꝫ cum affluere deſiderem? minime ꝓ voto illa cōſequi

valeo. Heu morietur mi pater hec miſera famē lica. in tuo cōſpectu ac tuorum omniū ſanctorū in hac mēſa. bonis gratie ⁊ glorie referta diſcū bēciū vbi edūt ⁊ bibūt vſqꝫ ad ſacīctatē. ȳmo uſqꝫ ad ſobriam ebrietatē Non quidem ſū dig na ſedere in hac mēſa. nec hoc requirere preſu mo. ſed humiliter peto vel de micis ⁊ reliquijs huius mēſe magnifice. paꝝ aliquid ꝑcipere. qͦ aliquātulū refocillata valeā famē ſitimqꝫ meā ⁊ ſi non ad plenum ſedare. Lego in euangelio de diuite epulone. qui grauiter de duritia atq auaricia arguitur. ꝙ immiſericorditer paupe rem lazarum a ſe repulit. ille ſui menſe micas nec volens tribuere. At ego ſum illa pauper. infirma. mēdica. vlceribꝫ ⁊ vulneribus plena diuerſorū vicōꝝ que veſtris aſſum in ꝯſpectibꝰ O ſācti ⁊ ſancte dei omnes in veſtris ianuis cla mo ſuſpirās ⁊ peto de micis vr̄is. ne quelo me moleſte feratis ⁊ more illius diuitis reprobine me immiſericordit̓ tractetis. Abſit a vobis hoc improperiū. abſit ut in tā pijs ac magnificis cordibus tanta inueniatur inhumanitas. pre ſertim cū ſiue ullo veſtro detrimento ac ſine vt la diminucōne id facere poteritis. Mementote vos aliquociēs ab hac menſa fuiſſe alienos. ⁊ nichilominꝰ tunc ex eapaſci libenter voluiſtis Ita igitur ⁊ nunc michi facite que vobis fieri

tūc voluiſtis. veſtra quidē ſoror ſū ⁊ ſi in humi lem ſtatū deiecta. ⁊ ſi in exilio. ⁊ ſi in carcere. ⁊ ſi in miſeria ⁊ pauꝑtate maxima ꝯſtituta. Ne igi tur me fame perire ſinatis in cōſpectu veſtrorū ⁊ quidē pijſſimoꝝ oculoꝝ et in tāta plenitudīe ſpūalium alimētorū. Sū ego heu deterioris ꝯdi cōnis. ⁊ magis repellēda ꝙͣ canis qui vel de reli quijs domini ſui ſinit̓ refici. Fateor quippe me ꝑ peccatū. factā etiā cane deteīorē. maneo tamē ſēper naturali cōdicōne veſtra ſoror. Ne igitur tā graui animo. incū pcc̄m feretis. qd̓ vtiqꝫ mͥ nūc odio eſt atqꝫ a meo repello cōſorcio quin pocius ad id qd̓ naturali cōdicōne vobis tā de ꝓpinqͦ iūctū ē ꝯpaciēdo vr̄os inclinabitis aīos. Scd̓a ꝑs. Erū fateor me omni iure ⁊ ob mea malefici a carceri mācipatā. Sed heu quis tam ſeue rus iudex tāꝙͣ ſeuus. qui captiuū adhuc indā pnatum fame perire ꝑmittat. ⁊ petenti nō porri gat panē. Qui etiā eſſent illi cōſiliarij aut offici ales. adeo impij ⁊ agreſtes. qui hoc tollerarent aūt ſuaderēt. Quinȳmo etiā dampnatis ad car cerem ꝑ̄petuū. miniſtrātur aliquociēs pitancīe ſpāles ⁊ precipue in magnis ſolēnitatibꝫ. Nūc aūt credo ⁊ certitudinalitee ſcio ꝙ ꝙͣ tūlibet ſim incarcerata. ⁊ grauibus oppreſſa criminibꝰ mi cior tamē ē ⁊ ad miſerādum ꝓnior veſtra curia

ꝙͣ q̄libet alia iudicis aut p̄lati cuiuſcūqꝫ morl̓. Go ſū pauꝑ illa filia elōga Tercīa ꝑs ta q̄ ꝑtē paterne hereditatis me cōtingen tem dilapidaui. que in extea̓ regione famē mo rior. ⁊ vrgente famelica rabie volo frequenter implere ventrē porcoꝝ pabulis. hoc eſt prauis huius mundi voluptatibus. quas ſepe nec con ſequi valco. ſed ⁊ ne conſequar opto ⁊ oro. ſci ens ꝙ cibꝫ ille minime ſacīetatē afferret: ȳmo āpliꝰ faceret eſurire tādēqꝫ ꝑimeret. Quid igit̉ faciā. Certe ſcio. Animadu̓to in domo pr̄is mei ꝙͣ plures eſſe ſeruitores. q̄ pane veſcūt̉ habū dant̓. ſurgā igit̉ de ſtercore ⁊ fouea in qͣ iaceo. ⁊ ibo ad patrē meū ⁊ dicā ei. Peccaui in celū ⁊ in ternon ſū digna tua dici filia. fac me ſicut vnā ex tuis ācillis aut pediſſequis. Auditu aūt dicici ȳmo aliquociēs viſu. ꝙ ipſe ē mitiſſimꝰ ⁊ mi ſericordiſſimus. atqꝫ ita nec me veniētē repellet ȳmo in priſtinā reſtituet dignitatē. ⁊ tāꝙͣ filiā ſuā deuuo ſuſcipiet educādā. Heu quociēs ⁊ ꝙͣ diu conor ad pr̄em meū ꝓ panc obtinēdo re uerti. nec tamē ualeo. qm̄ taliac tā miſea̓bili fa me ſum afflicta ut viribꝫ penitꝰ deſtituta neque am exurge̓ ⁊ moueri de hac infelici exͣnea regio ne ī quā incōſulte me intruſi nͥ aduenerit aliqͥs q̄ mͥ manū porrigat ⁊ ferat auxiliū ⁊ ꝯſolacōem ad me ſuſtinēdū ⁊ dirigēdū in via ne deficīam

Vos igitur deprecor ſācti dei omnes adeſte mͥ ⁊ ferte opem ut hinc egrediar ſine deuio ſine of fendiculo ad domū patris mei profectura ⁊ re fectura. Rr̄ta ꝑs. Ae miſerabilē. infelicem. vilem. fedā deo. ⁊ mūdo odioſā. qua temeritate aut p̄ſūp cionē patrē illū mitiſſimū ⁊ miſericordiſſimum audebo cōſpicere. quē adeo ꝯtēpſi ⁊ dehonoraui Qualit̓ adei̓t michi lingua ad aliqͥt ab eo poſtu landum. preſertim cū iam illos temerarios co natus meos expleuerim. meqꝫ ꝓſtituerim ⁊ fe dauerim cū inimicis prefati mei patris. vn̄ nō iniuria ſibi facta ſūt penitus odioſa. Nūc igitur cū melius non poſſim reuertar ad illum quem tā grauiter offendi. dic michi miſera ⁊ inuere cūda. qua fronte hoc audeb̓ attemptare. Quo pacto preſumes poſtulare panē ad manducā dum. cui pocius debentur verbera ꝙͣ paſtus. Ve rū. ⁊ ſi ita ſit. nec quid. quā penam et tormenta meruerim nichilominꝰ ad quem reueti ꝓpono miſericordiam eſſe ꝯgnoſco. ut me ad id facien dū vocare dignetur ⁊ ꝯmouere. ꝙͣtūcumqꝫ eti am eū offenderim atqꝫ deſpexerim. Vrgēt īſuꝑ ad hoc ⁊ impellunt famelica rabies ⁊ extrema neceſſitas. Audiuit enim deprecacōnem etiā le gionis demonū qn̄ petiuerunt mitti in porcos multominus ⁊ ego diffidā exaudiri

Loquit̓ hic anima quaſi eſſet exaudita. et ꝯſecuta ꝯſolacōnem ſpūalē. Ratias tibi ago pater dulciſſime. ꝓpt̓ pitā ciam nūc a te ſuſceptā. O ꝙͣ ſapida ē. ꝙͣ ſuauis et bona ꝙͣ nutritiua. Nuꝑ famelica rabi es omnia mēbra mea torquebat. Aures interi bant in auditu vanitatum ſeculi. Ardebat lin gua peruerſis ſermonibus. oculi vanis aſpecti bus defluebant. os turpi vileſcebat guſtu. tactꝰ probra voluptate fedebatur. O ꝙͣ ſubito cua nuerunt a me hec omnia pernicīoſa deſideria ad preſentiam dulcedinis cibi illius quē miſiſti de ſuper. Da michidn̄e ſemper hunc cibum quo refecta abiciam ⁊ faſtidiam venenoſū ac morti ferum huius mundi cibū. O dn̄e deus ꝙͣ ſubito mͥ facile factū ē hijs carere. ȳmo cōtēpne̓ q̄ pri us deſiderabā. qm̄ bonitas huiꝰ ſpūalis cibi fa cit oīa mūdana arbitrari velut ſtercōa̓: ⁊ abho minacōni penitꝰ haberi Cōcede dn̄e ut hec dipoſicō diucius in me ꝑmaneat. ita ſane iocūdā eſſem ⁊ beata. Sed heu ego miſera cīto nimihūc guſtū ⁊ ſaporē amitto: qm̄ nō debitā adhi beo diligētiā. ⁊ ꝓ hac moͣrli vita me facīo indinā ad ꝑpetuam atqꝫ hereditariā illius poſſeſſio nē. Vn̄ me penitus tue miſericordie ſb̓mitto. Oracō ⁊ meditacō ſuꝑ quita peticōne oracōiˢ dn̄ice dimitte nob̓ debita nr̄a ſi. ⁊ n. d. de. n.

Gligata ſum plurimū. ſurgitqꝫ hec obliga cīo ex fatuis cōmercijs ⁊ ꝯtractibus cū de mone. in foro huius ſeculi initis? cum momēta nea vanitate. brcuiſſimaqꝫ ac feda voluptate ad eternā dampnacōem me aſtrinxi. nec habe o heu vn̄ ꝑſoluam. cum ſim pauꝑ et omni mea ſubſtācia fraudata per infortunatum ictū pecca ti. Quo igitur ibo. quo diuertā.? Ad meū certe reuertar petrē?cūqꝫ deprecabor ut me ab hoc graui debito abſoluat. Et ne r̓pulſam paciar ei ſuas deferā litteras a ſuis ſecretarijs euāge liſtis ꝯſignatas. Hijs obteſtabor ipſū. me debe re penitus abſoluere. Siquidē hec lit̓tere ꝯtīnēt ut ſi dimiſerimꝰ alijs ⁊ ipſe nobis dimittit. Et ego ex nunc omnibꝫ dimitto? ſicut ipſe dimitti iubet. Oportet igitur ut ⁊ ipſe michi dimittat Et ſi forſanipſe. vel alter quilibet. michi obie cerit. ꝙ non integraliter dimitto aut ſincere et eo corde quo debeo. Reſpondeo. michi ſaltem adeſſe deſideriū dimittendi. ſub modo ⁊ forma. quibus ipſe hoc fieri vult ⁊ iubet? ⁊ hoc vtiqꝫ ſa tjs eſt. Ita enim ⁊ mͥ ſufficit ut deus mͥ cōdonet hoc ē ut ſit ei deſiderium michi ex integro cōdo nandi quēadmodū ⁊ michi ē. Quoniam ſi hu iuſmodi. ſuum fuerit deſiderium? infallibiliter ita fiet. Ex nūc igitur michi bene erit dum qͥ qꝫ apud me debitū quodcūqꝫ cōtrahet. iniuriā

michi aliquā irrogās aut ꝯuiciū dicēs. p̄ſertini dū hoc pret̓ meā culpā accidet: ⁊ mox illi cōdo nabo. Per hoc enī mͥ tutꝰ ꝑabit̉ aditꝰ apud deū ꝓ ꝯdonacōne omniū meoꝝ debitoꝝ. Nō quidē ꝙ alios in me peccae̓ libeat ꝙqꝫ deū nō exorē ut eis debita ꝯdonet. mͥ enī ꝓpria pccā ſatis oneri ſūt pret̓ hoc ꝙ alijs ad peccādū ſim occaſio. aut ꝓ eis me ꝯdēpnē. Sꝫ cū aliter occurrere nō poſ ſimam̄ ꝯuenit alteriꝰ peccato ad meā vtilitatō bene vti. Oracō ⁊ meditacō ſuꝑ ſexta peticōe oracōis dn̄ice. Et ne nos inducas in tēptacōeꝫ. Vis heu ꝯſolabit̉. hāc deſolatā. hāc mille laqueis circūductā ac in uarias tēptacōeſ p̄cipitatā. in via hac in qͣ pericula ſibi imminē. in numera. tā ab inimicis q̄ nūc in aꝑto ſe exha bēt vim inferētes. nūc in inſidijs. ſuis fraudu lēcijs me morti tradere moliūtur. ꝙͣ etiā a via ipſa q̄ lubrica eſt ⁊ tēdens in decliue. inſuꝑ ⁊ ob ſcura plenaqꝫ ātris ⁊ ſerpentibus. Quis igitur hīc me liberabit ⁊ ꝯducꝫ. ne in aliquā iſtaꝝ tēp tacōnum incidam. Nemo profecto niſi tu deus pater. ac tuus bonus ſpiritus. qui me deducet in terrā rectā. q̄ vndiqꝫ laqueos inimicī diſſol uetis. ⁊ illuminabitis meas tenebras meos qͦ pedes ſtabilietis. Oracō ſuper ſeptima peticōne oracōnis dn̄ice Sed libera nos a malo Amen.

Xprimi nō poteſt malum in quo ſū irreti ta ac etiā neceſſitas que me angit cōtidie multis modis ſubdita ſum legi peccati. qd̓ ſine lege eſt. agitqꝫ frequēter. ut malū qd̓ nolo id faciam. Quot michi motus infurgūt mali hoīs ſingul̓. quos minime vitare poſſum. nūc teme rarium de alio iudiciū ferēdo nūc dolendo de bo nō ipſius. nūc de malo exultādo. nūc meipſam plus debito extollendo ⁊ michi ꝯplacendo. nūc iraſcendo aut dedignando. nūc vana loquendo nūc leuiter aſſerendo. nūc indeuote orādo. nūc cōmedendo ⁊ bibendo. nūc in aſpectu. nunc in au ditu. nunc in tactū. Te igitur exoro dulciſſime pater celeſtis. ut me a tali malo liberes. ut tan dē a magno illo malo. qd̓ omne malū ſuperat. in horrore ⁊ āguſtia. morte.ſ. ꝑpetua immunis euadā ac liberer. Oracō ad bonū angelū ſutim ⁊ ad reliquos omnes plures cōtinens partes. Lorioſe angele dei qui vnus es ex inclitis principibꝫ ciuitatis celeſtis. cuiꝰ cuſtodie diuina bonitate. ac pia ordinacōe ꝯmiſſa ſū ꝑ e uindem dirigenda ac ꝓtegenda inſuper ⁊ iuuā da ad ingreſſum dicte ciuitatis. bone viuēdo ac deo parendo ⁊ ſeruiēdo. Hoc die ⁊ hac hora me grādis vrget neceſſitas ad te recurrere. hoc ꝓ fecto bene ꝑpendis ⁊ ꝯgnoſcis. Aſſum ego tua

pauꝑ ceca inprofūdis ꝯcluſa tenebris huiꝰ in ferioris carceris. in quo nichil eſt luminis ſpiri tualis ad ꝯgnoſcendū bona glorie celeſtis. ⁊ id parū claritatis qd̓ illic eſſe pōt. in me eſt obuo lutū ⁊ circūductū fumis. ac tenebroẜ nebul̓. de turpi ſceuo. ac lutoſis paiudibꝫ fetidorū mee car nalitatis deſiderioꝝ. ac terrenarū cogitacōnū e lenatis quāobrē incedere neſcio ꝑ vias rectas in vicos celeſtis ciuitatis vbi michi mēdicare incūbit ⁊ elemoſinas meas petere. niſi ab alio ducta vel alit̓ illuminata. Te igitur precor dux fidelis apprehende manū huiꝰ tue excecate deduc eam ꝑ vicū in ꝯuiuiū ꝑadiſi. diſcurrendo oſtiatim. vbi valeā clamare aduocare. gemere flere auxiliū implorae̓. ⁊ pauꝑi elemoſinā pete̓ ꝓpt̓ deū. Vere pauꝑ eſt. qͣ penitꝰ viſu carꝫ. q̄qꝫ panē ſibi lucrifacere non pōt. Trahe me queſo ſpālit̓ apud tuos ꝯſodales. ceteros āgelos cu os amicos ⁊ domeſticos vtiqꝫ prediuites. ⁊ gr̄e bonis refertos. Exhibe illis hāc mēdicā miſera bilē. ad elemoſinā ꝑcipiēdā. Cū gaudio enī re cipiēda ē. Eſt enī hec peccatrix q̄ vult ꝯuerti ut dicit ſaluator xp̄s. Ne ꝑdas igit̉ hoc gaudium qd̓ vtiqꝫ ꝑde̓s ſi ab hac mea ꝯu̓ſione recederē ꝑ defectū victꝰ. quē nō mͥ meo queſtu ꝯſeq̄ poſ ſū. Ne igit̉ me de̓linquas. ne hoc mͥ recuſes fide lis cuſtos? quāuis te pluries ꝑuipēderim. male

iurādo aut agendo in cōſpectu oculoꝝ tuorū. qd̓ nec facere debuiſſem in cōſpectu ſcurre alicuius aut viliſſimi alterius hominis. Cōdona michi queſorurſus meā incipiētiā? meosqꝫ exceſſus Sum fateor ſtolida. deſes ac preſūptuoſa Noſti hoc. ⁊ ido tue cuſtodie relicta ſum. ſicut egrota medico. ſicut ceca duci ſicut ſtolida ⁊ frenetica ſuo gubernatori. Idoqꝫ neceſſe eſt ut me ſuppor tes in meis defectibus. alias enim indeſinēt̓. nec ſcirē nec poſſem abſqꝫ errore deuīo mēdicare? ⁊ vitam meā queſtuare. Quocūqꝫ pergo aut du cor. illic mecū obſcure cōſpicō. inclitam illam cī uitatem celeſtē. de qua tam glorioſa dicta ſunt Illuc velut in vmbraculo proſpicō. nouē ange loꝝ ordines. patriarchas. ꝓphetas. apoſtolos martie̓s cōfeſſores. ⁊ virgines. ⁊ ſuper oēs. he ſum criſtū glorioſamqꝫ eius matrē. atqꝫ ita fū habundāter munita ad ꝑcipiēdū elemoſinas copioſas. Te igitur deprecor amātiſſime cō ductor quime illuc ꝑduxiſti. ut pro condicōne meaꝝ neceſſitatū ab vnoquoqꝫ petam ſcd̓m do na ⁊ gratias quibus habūdācius affluūt. da mͥ aditū? cōforta me ⁊ doce me Petere erubeſco plurimū. ac vereor cōꝑare̓? ſe ꝓ certo neceſſi tas frāgit legem. Ex precepto etiā michi hoc facere incūbit. ut pulſē ⁊ petā nec recedā ꝙͣtū cūqꝫ r̓pulſa. donec aliqͥd accipiā. Ita igit̉ faciā

Oracō ad chorum ſeraphim. Os feraphin q̄ placido igne diuini amoris incenſi eſtis? mittite m̄ ꝑuam aliquā ſintiſ lā huius ignis. mittite inꝙͣ in cor meum penitꝰ gelidū ut parum ad diuinū amorē caleſcat Per hoc enim vobis nichil deperiet. Aut certe me vo bis tam proximā faciatis ut hinc excaleſcam Copioſa eſt apud me materia ad hunc ignem conſtruendum. Affluūt enim diuina benefitia inſuper ⁊ mea peccata. que ſimul iūcta in meip ſa nutrire deberent magnum aliqd̓ incēdium. verū frigiditas negligentie adeo preualuit in me ut vix aliquid incendi poſſit. Ne igit̉ michi tā alieni ſitis. quin parū aliqͥd veſtri ignis. ad me incēdendā meeqꝫ inde purgādam cōpreſte tis. ſicut olim yſaie factū eſſe ꝯſtat. Ad cherubin. os igitur cherubim in quibus eſſe plenitu do ſcientie ⁊ ſapientie: erudite hanc ſtoli dam ⁊ indoctam. que frequenter iudicat malū bonum ⁊ bonum malū. que ſemper inter laque os ⁊ tranſitus periculoſos inimicorū verſatur date michi claram noticiam. qua valeam hu iuſmodi pericula declinare. ⁊ abſqꝫ offendiculo incedere per vias rectas. Inſuper ⁊ deum abſqꝫ errore. ⁊ me abſqꝫ inordinato fauore ꝯgnoſce̓. ut clare ⁊ ſincere diſcernā magͣ illa premia m̄

repromiſſa ꝑte ex vna. horrēdaqꝫ illius ignis ychennis tormētamichi ꝯminata ꝑte ex altera que vtiqꝫ ſi diligēter ⁊ viuaciter āte oculos po nerem. ſimul cū breuitate māſionis mee in hoc mortali corꝑe nūꝙͣ pcc̄m admitterem. Ad thronos. Os throni in quibꝫ ꝓpter profundā humi litatē ac precipuā reuerētiam que in vob̓ eſt ad ipſū. requieſcit ac reſidet deus. inſuꝑ ⁊ ſu a iudicia exercet. ſicut iudex in ſuo throno? im petrate michi illam humilitatē. illāqꝫ ad deum reuerētiam ꝑ quā ſe dignetur in me collocae̓ ⁊ requieſtere. Ad hoc enim creata ſum. et hoc ſic vtiqꝫ obtinebo ſi vob̓ in hoc fuero ꝯformis ſicut ⁊ ipē repromiſit. Oracō ad dn̄acōnes. Os dominatores. Impetrate michi precor plenū dominiū ſuꝑ corpꝰ meum. ita ut in nullo me ſue ſubiectioni reddat obnoxiam. Ad Principatus. Os prīcipatꝰ. reddite me ſubiectā ſb̓limio ribus poteſtatibꝫ abſqꝫ murmue̓ abſqꝫ re bellione? abſqꝫ detractione. Ad poteſtates. os poteſtares eripite me ab aduerſarijs meis omnibus. quibus vtiqꝫ talis eſt pote ſtas cui non eſt aliqua ꝯꝑabilis ſuꝑ terram. Ad Virtutes.

Os virtutes. facite intra me miracula. me per peccatū mortuam refuſcitantes? ⁊ infir mam ſanantes. Cum excecata fuero: viſum re ſtituite. cum obſurdatat reddite auditum ⁊ ſic de alijs. Si quid mortifeꝝ aut venenoſū bibero filicet p malū cogitatū aut prauā delectacōem facite ut michi nō noceat ꝑ ꝯſēſū. Sūt hec ꝓfe cto p̄clara mia̓cula lōgeqꝫ viſibilibꝫ p̄clariora. Ad archangelos. os archāgeli nūciate michi quantum o pus eſt. ſublime ficici miſterium. et quo a me vel ab alijs per me inſtruendis in maiori re uerencia habeat̉. Obſcuras ſcripture ſacre ſētē cīas elucidate. Et ſpālit̓ tu ſcē gabriel ꝑ ſāctam inſpiracōnem michi denuncies rumores placi dos: ſicut feciſti marie matri domini ⁊ zacharie Et tu inſuꝑ ſācte michal. qui es princeps ⁊ cu ſtos ecc̄ie. qͣ viciſti draconē. hoſtē.ſ. inferualē q̄ preſētas aīas āte ꝯſpectū dei ⁊ impetras eccle ſie pacē tene ſēꝑ illū inimicū in tuis vincul̓ ne nocere poſſit ⁊ me in deceſſu ab hoc ſeculo ante ꝯſpectū dn̄i preſēta in eterna gloria. Ad angelos. Os angeli nūciate michi quelibet dietim cognitu ⁊ factu oportuna. ꝓ me aut qͥbulibet alijs predicando exhortando vel aliud qd̓libet exercendo. Ponite in ore meo v̓ba ſcā ⁊

ſalutaria. que ſint ad edificacōnem meam ⁊ a lioꝝ. nec aliqua fallacīa aut verſucia quecūqꝫ valeat preualere. In triſticia q̄ non eſt ſcd̓m de um afferte cōſolacōnem. in deſolacōne me cōfor tate: de errore me reuocate. Emollite cor durūdeuocōnis aridū lacrimis rigate. meas illumi nate tenebras. in laudibꝰ dei michi ſitis comi tes. in exceſſu me reprimite? in benefactis robo rate. aduerſus omnes meos aduerſarios adiu uate. humiliate me in proſperis. extollite in ad uerſis. In mea pauꝑtate ꝓ me queſtuate in in firmitate ſanate. in hora mortīs me viſitate. a uiſate. excuſate. liberate ſaluate Sūt hec veſtra officia ſcd̓m veritatem hiſtoric ac ſcripture ſa cre. Specialiter tu raphael ſācte dedūc me per viam bonā ſicut duxiſti thobiā iuniorē. ⁊ per te michi talis accedat ꝓfectus. qualis per tuū ſa pientiſſimū cōſilium acceſſit patri eius. ⁊ vxori ſue ſarre. Oracō ad oēs ſanctos ꝯtīnēs plures ꝑtes On poterit queſo inuenire ſubſidium refu gium aūt miſericordiā hec pauꝑcula miſe rabil̓ anima. apud tot prīcipes opulētiſſimos ac potētiſſimos. infelici patria. in vrbe beata. in loco tociꝰ amenitatis ⁊ ſuperhabūdantie. in tē plo pietatis ⁊ caritatis regnātes. Quādiu q̄ſo clamabo ⁊ eiulabo ad eorū hoſtia petens pauꝑi

ꝓpter deum. ⁊ nemo aduertet. Quādiu viciſſim diſcurram ⁊ procunibam ad pedes eorū ⁊ nemo ſuccurret. O pauꝑcula deſolata. vbi pro dei reue rentia proficiēs. ſi hic repulſam paſſa es. ſi hic miſericordiam non es cōſecuta. Si hic elemoſi nā gͣtie ⁊ indulgēcie nō impetres. quis alibi te ſuſcipiet O felices o glorioſi ſcī ⁊ ſcē dei oēs. toci ens audiui illum magnum amorē ac fauorem ꝯmendari quē geritis ad pauperes ⁊ miſeroſ atqꝫ indigentes peccatores. Inſuꝑ ⁊ illā veſtro rum donorū largitatem ⁊ ſuꝑhabūdāciam cle moſinarū. Heu ero ego oībꝫ alijs infelicior. deſ p ior. indignior. magis qͣꝫ reiecta. deficiet hec ꝓpt̓ me vr̄a ꝯmēdacō. ceſſabit fons ille vr̄e cle mēcīe manare. ne ſola ego bibam. Claudentur michi. veſtre ſupplici manꝰ veſtre. que ceteris omnibus aꝑte ſunt. Veſter ꝓfecto thezaurus ꝓpter me minime decreſceret. Non aderit quīs ꝙͣ ex vobis. qͥ ſuſcipiat hanc pauꝑculā alienā ſub ſuo ſaluo cōductū. q̄ dictim ꝑiclitari mina tur. Nō erit qui ex cōpaſſione. vel hoſpitem col ligat aut velut vnam ex minimis ācillis ſuc fa milie dignetur aſſcribere. Satis ꝓfecto michi eſſet ſi ex hijs vel vnus me benigne ſuſciperet et int̓ ſuos vltimā ſtatue̓t. Qd̓ ſi in ceteris inuē ta ſim viliſſima. īdigniſſima infeliciſſima gͣuiꝰ qꝫ ceteris exceſſerim: eo magis veſtram meis

precibus inclinabitis miſericordiā. ſcientes ꝙ hijs non opus eſt miſericordia? que carent mi ſeria. Scīo quippe ab altero veꝝ eſſe dictū. ꝙ v bi habūdauit delictū? ſuꝑhabundauit et grati a. Si me a pedibus veſtris indignant̓ abicitis animaduertite que me velitis eſſe facturā. In ſtruite me. quo ꝓficiſcar. miſericordiā reꝑtura Scio veraciter non alibi hoc futuꝝ. Quo igitur diuertā. incīdam in deſperacōnem. Abſit hoc. Mandatū enim accepi ſcd̓m doctrinas veſtras etiā vſqꝫ ad nouiſſimū mortis ſuſpirium. ſpem haberi debere. Certiſſime ergo tenete ⁊ credite me a vobis nō diſceſſuram. et tociēs quociens repulſam. donec a vobis aliquid elemoſine ꝓ niea pauꝑtate ſuſtentāda percepero. quia ſi lā guere aut male perire cogar? hoc corā veſtris ocul̓ faciam. veſtris aduoluta pedibꝫ. clamās ⁊ veſtrū implorans auxiliū. Poſſet ue. hoc ve ſtra benignitas admittere. veſtra clementia ⁊ humanitas. Eſtimo vtiqꝫ ꝙ non. Commemo rate vos glorioſi ſācti. nō ad veſtra verecūdiā loquor? ſed ad meā ingētem neceſſitatem. Cō memorate inꝙͣ ꝙ meas partes aliqn̄ geſſiſtis Sum quippe nunc in cō carcere. in eo exilio. in ea paupertatis regione. vbi dum fuiſtis. volui ſtis vtiqꝫ libenter iuuari aliūde ꝯfortari. Id gͦ ⁊ vos mͥ facite? qd̓ tūc vob̓ fieri deſidea̓batis. Illā

diſtribuite michi gratiā: q̄ ex gratīa vobis pri dē donata eſt. Qd̓ ſi alter veſtrū mͥ impropere. ⁊ dicat me longe plus fedatā. ⁊ ꝓfūdatā in ſce nō peccati ꝙͣ fuerint illi glorioſi ſācti? fateor pro fecto ita eſſe. Sꝫ vn̄ hoc eis. niſi ex grā indultū ē. Ex eadē q̄ppe maſſa peccati mecū extitere. ꝓni ad malū ab adoleſcentia ſua? niſi ſuꝑhabūdāti miſericordia dei fuiſſent p̄ſeruati aut libea̓ti. Et ex inde magis obligant̓ ad gͣciam impēdēdam ut illam eo liberalius diſtribuāt? qͦ largiꝰ ⁊ co pioſius acceperūt. Ad omnes ſāctos. Os qͥdē eſtis in ſūmaproſꝑitate. in hono re atqꝫ felicitate. nō inuidens loquor. ȳmo veracīiter hinc plurimū gaudeo. Sed quid fa cturā eſt illa veſtra ſoror miſera. degens hic de orſum in tanta miſeria et neceſſitatē. Mire du rum eſſet cor veſtrum atqꝫ innaturale nimiū. ſi illam perire ſineretis. aut a canibus infernali bus quibus vndiqꝫ vallata eſt deuorari. preſer tim cū occurre̓ valeatis ⁊ ad vos exclamo ⁊ ex tēdo manus. lacrinis vndiqꝫ ꝑfuſa. vr̄m petēs auxiliū. Nō peto ur̄am gloriā. aut veſtras diui cias. Eripite me a morte? ⁊ mͥ ſatis eſt. Qd̓ ſi ve ſtrā ſororē hec vos dep̄cantē repuleritis. quā q̄ ſo audietis. aut cui alteri benefacietis. Item Ad oēs ſanctos.

Imeam pauꝑtatem ⁊ miſeriamnō digna mini reſpicere. ſaltē obedietis do ſūmo ur̄o Regi atqꝫ imꝑatori. Is fecit ⁊ inſtituit vos in fu os elemoſinarios; quibus incumbit indigenti bus neceſſaria impartiri. Specīalit̓ te virgo glorioſa inſtituit theſaurariā gratie. matrem miſericordie nurricem orphanoꝝ. deſolatorum ꝯſolatricem. aduocatricē ⁊ cōſultricem. Ad te igitur ꝯfugio. te r̓quiro ꝑ iſtorū officiorū vir tutes. ne michi deficias in hac diſtricta neceſſi tate. jmꝑtire michi de theſauro gratie. nutri. ꝯforta. ⁊ ꝯſule. ⁊ ſi non ꝓpter me cū ſim indigna omni munere gratie. tamen ꝓpt̓ te ⁊ ꝓpter tibi cōmiſſum officium. legittime ſcd̓m inſtitucōc in ſūmi exercēdum. dhuc dico vob̓ o glorioſi ſancti dei omnes ꝙ apud me eſt ſignetū ſūmi regis? ad ele moſinam veſtrā ꝑcipiendā. Cognoſcitis haut dubie ſignetū. Hoc enim nō ignoratis. ꝙ ſine ſpecīali dei inſtructu. nec poſſem nec ſcirem ad vos ꝑtingere. pro veſtris requirendis elemoſi nis. Non ergo veniens cū ſigneto. a vobis au diri debeo ⁊ veſtram alimoniā ꝑcipere. Infallā ter enim me deꝰ ad vos mittīt? quos nouit hu iuſmodi elemoſinis habūdare Ne igitur me cō egeritis ad ipſū reuerti? ⁊ de veſtra r̓pulſa que relam exponere. Loquor et preſumens fateor

ſed neceſſitas. ꝑte ex vna et diuina benignitas ex alia me tranſmittūt ad vos? ⁊ hunc auſum ſic loquendi prebēt. Cum ut verum canit pro uerbium. quod dominꝰ cōcedit: non iure fami lia denegabit liberalis dominus? liberales habe bit ſeruitores. Sed forſā michi dicet aliquis cum deus ut aſſeris. tibi velit elemoſinam impē dicab illo pētes. Per ſeipſum enim ſi volet tibi quod petis largietur. Ad ego reſpondeo. Que gratia quēſo. ſanctis eſſet habenda. ſi nullo ſu o medio michi deus per ſeipſum ſubueniret. Qua inſuper racōne. gratiarum elemoſinas ad ſupereffluentem menſuram accepiſſent ſācti. ſi nō inde ceteris indigentibꝫ eſſent diſtributuri qtaqꝫ hec dei volūtas ē. ut ſuos veneremūr ſcōs illos deprecantes ⁊ requirētes. illiqꝫ nobis ſuc currant. ſuas nobis donantes et impartientes gratias. Calem quidem decet dominū. tales habere elemoſinarios. qui videlicet querelas verecūdoꝝ pauperū audiāt; q̄ ſine medio prin cipē adire non audenItem Ad oēs ſāctos Vrſus q̄ro. ꝓpter qͥd me repellitis. ſi ꝓpt̓ mea pccāq̄ adu̓ſus me clamāt atꝫ obiciūt. Heu q̄ſo. dabitis vos pociꝰ audiēciā fidēqꝫ ⁊ fa uorē hijs eruētiſſimis adu̓ſarijs nō modo meiſ veꝝ etiā ⁊ ur̄is quos miro mō exoſos habetis

ꝙͣ veſtre ſorori pauꝑcule que vtiqꝫ creatua̓ eſt ⁊ factura dei veſtri ſūmi principis. Exclamant fateor et ſtrepitum magnū veſtris auribus in gerūt aduerſari iſti ſcilicet peccata mea. meqꝫ ſi bi obligata aſſerūt. cū illa cōmiſerim; ſintqꝫ o pea̓ mea. Silete ſilete infideles aduerſarij. vos r̓probo ⁊ abnego. Per vos enī nimiū decepta ſū Penitco. Decepta ſū nō dimidietate iuſti p̄cijſꝫ in toto Iteꝝ igit̉ atqꝫ iteꝝ doleo: vos fugio ⁊ maledicō. Iuſtūqꝫ bellū adu̓ſus vos indico. In qͦ vtiqꝫ bello. mͥ eſſe debēt auxilio. oēs q̄ partē dei fouēt? eiqꝫ fidelit̓ ſb̓iecti ſūt ⁊ ad fidelitatem. Ad oēs ſāctos vidqueſo glorioſimilites dei aliud facere valeo dicite michi. ſi temerarie aliquid o perata ſum. ſi in aliquo exceſſi. Heu non in uno tantū? ȳmo in mille milleſies. Non aliud m̄ eſt remedium. ꝙͣ ſine fictione penitere atqꝫ in poſteꝝ p̄cauere. ⁊ propoſſe id proſequi qd̓ nō uero veſtro ſimul ⁊ meo Imperatori diſplicere Hoc aūt facīendo. michi vtiqꝫ debetis eſſe cōſor cio. cū id fiar in honorē illius. quē tam ſingulari ter diligitis atqꝫ honoratis. ⁊ id vtiqꝫ ꝯueniēt̓ facere poteritis. Sed michi obicietis ꝙ minꝰ debito. hos proſequor aduerſarios. ȳmo ſepiꝰ ꝓditrix exiſto. cū illis rurſus paciſcendo et tra ctādo. illosqꝫ humanit̓ recīpiēdo atꝫ honorādo

Ad hoc ꝓfecto quid dicā ignoro Ceſſant oēs mee allegacōnes. Ignominia. rubor ⁊ ꝯfuſiorit ruūt ſuꝑ faciē meam. In hoc me fateor cōuictā ⁊ dignā omni obprobrio. Hic itaqꝫ nil aliud re ſpondeo: niſi ꝙ miſericordiā peto. Miſericordiā inꝙͣ ⁊ indulgētiā. gratiā ⁊ veniā. Hoc ſatis ſit vobisqꝫ hoc reſpōſum ſufficiat. Si cēcīes a puna fugio. ⁊ cencies reuerter. noſter iubet Imꝑa tor ne repellar. verum hec eſt principalis mee peticōnis cauſa. ut veſtro preſidio ſic munita ſim. ⁊ talem in me ſuſcipiam animum. ut āmo do non reuertar ad illius mei aduerſarij ſepe dicti ſcilicet peccati maledictū conſorcium. ꝙqꝛ ſuis inſidijs promiſſis ⁊ cautelis āplius me nō detineat. aut in quocūqꝫ ſuperet. Non vtiqꝫ a de bili. egrota et proſtrata vltra vires exigetis. Facile fateor eſt de me triūphum ſumere. pro na ſum ad decepcōnem. Hec eſt mea miſeria et quod plus ē nō ea diligēcia qua deberē. veſtrū peto ⁊ expecto ſubſidium. ȳmo in hoc ſum ſom p̄nolenta. deſes ⁊ in attenta. ⁊ hoc eſt heu vnde ſūme doleo. quod nunc queror ⁊ deploro. hoc ē pro quo vos deprecor. ꝓ quo veſtris aduoluor pedibꝫ. ꝓ quo veſtrā interpello gratiam et pre ſidium poſco ut ex nunc ſim robuſtior. magiſqꝫ ſollicita ex toto corde ad vos ī meis aggreſſibꝫ ⁊ aduerſitatibꝫ recurrere.

Ad omnes ſāctos. Inime opꝰ eſt o glorioſi ſancti dei. veſtras diuicias. veſtrā gloriā in aliqͦ diminui dū mͥ ſuccurritis. Nichil a vobis preter verbum. ⁊ ut pro me apud deum. quibus oportuna ſaluti mͥ proueniant: dignas preces dirigatis. Nō ar bitror tā anguſtam eſſe veſtrā caritatē. veſtrā qꝫ largitatē: ut hoc mͥ denegetis. Incōꝑabilis quippe eſt modica illa caritas. ſi vel modica in me ſit?ardēti illi fornacī veſtri amoris. Et cū ne mo adeo michi ſenſetur alienus etiā ſi iudeus l̓ gētilis. ȳmo ſi patris aut matris occiſor cui cor de ſincero. ꝑ ſe aut per alium. pro ſe preces ad do minū per me fieri inſtāter requirenti non liben ti animo acquieſcerē. quo igitur pacto. pro me apud deum nō intercedetis. cum ſim criſtiana ⁊ veſtra ſocor in fide. ⁊ vos ad id faciēdū inſtan cius interpellem. preſertim cū vos in nullo of fenderim. Et ſi offendi doleo: ⁊ veniam peto. Cū profecto. talis ac tāta ſit veſtra dilectio. tamqꝫ ampla largitas et extenſa? preſumi nō poteſt. ut qd̓ tam humiliter ac decenter peto. mͥ recuſetis. Quod ſi feceritis: bene michi vtiqꝫ e rit. quoniā certus ſum. ꝙ apud deum infallant̓ impetrabitis quidqͥt pro me pecieritis. Cur enī vellet ipſe. me vos deprecari. veſtramqꝫ oracō nem ad meam inſtācīam ſicut incenſum dirigi

in ꝯſpectu ſuo. niſi vos duceret audiēdos. Nūꝙͣ vob̓ talē afferret cōfuſionē: ut vos vacuos a ſe repelleret. Que etiam eſſet illa veſtra felicitas ſi nō repletur deſiderium veſtrum in omnibus que poſtulatis. Dhuc preſumam amplius ⁊ dicam. ꝙ de us per os veſtrum ⁊ per veſtram doctrinā mandatum michi dedit ut ad ipſum ⁊ ad vos ſit meum refugium in omnibus neceſſitatibus meis. Cum igitur hoc preceperit deus. ⁊ ſub hac fiducia vos interpello. quomodo credi poterit ꝙ vnum iubeat ⁊ alterum faciat. atꝫ ita michi non ſuccurratīs. Iubet quippe per vos ipſos. ut ſemper ſit ſpes mea in ſuam bonitatem. Et ita v tiqꝫ eſt. in tantum ut etiam ſi me occīdere volu erit: nichilominus ſperabo in ipſum. Nō igitur ob aliud vult me ponere ſpem in ſuum auxiliū niſi quia vult michi ſuum ⁊ veſtrū auxilium pe tēti aſſiſtere. Qd̓ ſi michi quis dixerit hoc in telligēdum eſſe. dūmodo bona ⁊ ſancta ſit hec ſpes mea. ⁊ nichil contra mandata eius admi ſero. Heti me hoc eſt precipuū. propter quod bonum arbitror ponere in domino deo ſpem me am. ⁊ eius inniti auxilio. ut videlicet ſuo mune re. michi ſit perſeuerancia in obſeruancia mā datorum ſuorum. et tandem in extremis inue niar in gratia ⁊ in ſuo ſeruicō. Et ſi nō cōcedetur

michi hec grā intuitu precū mearum. ſaltem cō cedetur ꝓpter diuinum mādatum quo ſtimulor xii iij ad petendum. Vnſidero inſuꝑ ꝙ ſi veſtrū qͥlibet. vnū dci indultū ſeu remiſſionē impetrauerit. mag nis habūdabo diuitijs. Minime autē difficile eſt ita impetrare. ȳmo longe plus ꝙͣ petere pre ſumerem. quoniā ⁊ ſi magna recipere non me ruis veſtra tamē largitas expoſſit ut magna mͥ tribuantur. Sed ⁊ mea ingens neceſſitas. pre fidium magnū efflagitat: nō alibi ꝙͣ aput vos inueniēdū. Qd̓ ſi quis dixerit. hanc elemoſi nā bonis oꝑibꝰ et legittimis ad vos obſequijs eſſe michi ꝯſuequēdā. Reſpōdeo ꝙ iā eſſet ele moſina quodāmodo vendica nō donata ꝙͣuis tamen id modicū honoris. qd̓ vos interpellās meqꝫ ſubiciēs ⁊ humilians vobis perpendo. q dam iure poſtulat. ut quadam viciſſitudine michi ſuccurratis. atqꝫ ita nō in vanū ſpem me am atqꝫ refugium in vob̓ poſuerim. Fateor qͥdē me. non cōdignū ad vos habere honorem ⁊ a morē. ſed debilis ſum viribus. ⁊ facultatibꝰ in ops. de modico aūt. modicū grate ſuſcipiendū eſt. Itaqꝫ dū ero locuplecīor in donis ſpirituali bus habūdātibus. opulencōri corde vos hono rabos vos amabo. dico inſuꝑ ꝙ noui ꝑſonas a liquas abſqꝫ litteris etate etiam iuuenes. qͣrū

cōuerſacō ab vtero fuit in campis q̄ nichilomi nus ex vehementi affectu largiendi alijs dū ſi bi nichil donādū adeſſe viderēt. voluerūt id ua ſculū in quo ſepeliri debuerāt in elemoſinā ꝯuer ti. ſeqꝫ nudas in terra ꝓicī ⁊ exponi vermibꝫ. fu it hoc nobile teſtamētū. Qd̓ ſi vna ꝑua ſintilla caritatis. tantum opus hic deciſū valuit effice re. tātāqꝫ ſuſcitare flāmam exterius ad ſubuē cionē alterius. qͥd queſo eſſe debebit apud ve ſtrā habundantiſſimā ardentiſſimāqꝫ caritatē circa nos pauperes. Qualem emittet ille ignis flāmam. quale inſuꝑ opus demōſtrabit. Cō uerto preterea cōſideracōnem mētis ad illā ve ſtrā caritatem atqꝫ largitatē. quam dum hac morli vita cōfūgebamini. erga pauꝑes habui ſtis vnde magnū certiſſimūqꝫ auſū cōcipio ad vos interpellandum. ſperans vtiqꝫ michi veni re deſuper auxilium. cum indubie nō diminuta ſit per gloriam veſtra caritas. ȳmo ineſtimabi liter aucta ⁊ perfecta. Et ſi enim vobis deſit mi ſeria⁊ miſericordia tn̄ adeſt cū illi ſitis propin quiſſime iuncti cui ꝓprium eſt parcere ⁊ miſere ri. Non ſufficeret tēpus. nec lingua aut intelli gētia. illa numerare pietatis opera. que vobis vr̄a ſuaſit caritas erga pauꝑes exerce̓. Que enī egritudo miſeria aut pauꝑtas inuaſit hoīes cui mox nō eſſetis preſidio ſanando ſuccurrendo.

famē. ſitim. algorem paciendo. ut alios paſcere tis et reficeretis. Alter veſtrū ſeipſū in ſeruū venūdauit ut filiū pauperis vidue de manibꝰ hoſtium liberaret. Alter ſe mortis periculo cō miſit: ut hinc alium eriperet. Alter diuiſit ve ſtem qua indutus crat hyeme profundacut a lium nudū hinc tegeret. Alij nec metu mor tis imminētis a pietate ſepulture mortuorum. aut viſitacōe captiuoꝝ retrahi potuerūt Alij tanto gracie priuilegio donati ſūt ut etiam ui rafuncti. de ſuis corporibus oleū miniſtrent ſa nādis egritudinibus oportunū. Hec autē que loquor non niſi corporalibus defectibus ſb̓leuā dis deſeruiūt. quos reuera in ꝯporabiliter ſupe rant anime. ſpirituales indigencie ac neceſſita tes. tāto illis periculoſiores. quāto corpori mor tali. preemiēt anima immortalis ⁊ mors eterna magis timenda eſt ꝙͣ tꝑalis ⁊ tranſitoria. Cū igitur nichil veſtre caritati iam deperierit. ȳmo multum accreuerit perfectionis. quāto magis nūc ꝙͣ tunc ſuccurretis. Succurretis inꝙͣ michi vos inſtancius in tanta neceſſitate requirenti. preſertim cū de hijs mea ſit apud vos obſecra cio. que longe plus diuinū honorē ac veſtram laudē ꝯcernūt ꝙͣ q̄libet corporū ſubuencio. Ad omnes ſāctos.

T vere ita eſt ꝙ etiam in carne viuentes maiorē longe caritatē ad ſalutē aliorū de monſtraſtis: ꝙͣ lingua ſufficiat exprimere. Nec enī quālibet acerbiſſimā penam. aut mortīs qd̓ cumqꝫ horrendum genus perhorruiſtis dum in medijs tormentis conſtanter verbum fidei ſa lutaris predicabatis. ad illuminandū eos qui in tenebris ydolatrie ſedebant. ad dirigēdum pedes eorum in viam pacis. Heu glorioſiſſimi ſancti. iam nec vos mori oportet. nec huiuſmo di perſecutores ⁊ tormenta ꝑpeti. ad michi auj ilium ferendum. ad me ſanandum. ad me illu minandum. ad mediumqꝫ dirigendum per tra mitem virtutū. nec aliud circa hoc peto. niſi tā tūmodo conſenſexitis. ul̓ dominū oraueritis ut ita fiat quēadmodū fieri deſidero. ⁊ tunc abſqꝫ dubio fiet. Siquidem nichil vobis denegandū arbitror a patre miſericordiarū. Mala quidem ſū fateor. ⁊ vicijs vndiqꝫ irretita. Id enim heu nimis experior. ſed deo protegēte. non vos per ſecuta ſum. non morti tradidi. ⁊ nichilominus etiam pro hijs qui vos perſequebantur etiam in medijs tormentis dum adhuc eſſetis hic ſu perſtites orare conſueuiſtis. quātomagis nūc ab hijs perſecutoribꝫ immunes. pro me nichil horum conſcia deprecari curabitis. Condona te mͥ obſecro. nimiū forſā preſumenti ⁊ magna

exaltanti. Merito enim inꝙͣ michi vos humili ter ⁊ deuote deprecanti. aderitis adiutores atqꝫ adratores. q̄ iam tuti in gloria reſidetis. cū etiā veſtra recuſantibꝫ ac ſpernētibus preſidia. voſ q̄ꝫ atrocit̓ inſequentibꝫ voluiſtis adeſſe ꝓpicij Recedite a me. r̓cedite inimici ⁊ vobis ſilenci um indicite. dicitis enim qꝛ fruſtra ſāctos im ploro. fruſtra leuo in eos oculos meos. quoni am de numero ſum reproboꝝ. ⁊ eterno dei iudi cio dampnacōni obnoxia. atqꝫ ob id ſancti dei omnes. diuinā ſuꝑ hoc voluntatē ꝯgnoſcenteſ nulliꝰ momenti me reputāt ⁊ meas preces au re ſurda ſuſcipiunt. O mēdaces atqꝫ infideles hoſtes. quis vos ſuper hoc cerciores fecit. Certa quidem eſt hec de vobis ſētēcīa? quoniā irreuo cabiliter dampnacōi tradidi teſtis circa me cer te non eſt. quoniā ſi me deus dāpnae̓ voluiſſet iā dudū id facere potuiſſet. Si quidē hoc dudū demeriū. niſi miſericordia eius preueniſſet me. Si etiam me dāpnacōni tradendam decreuiſſet nūquid michi ſuo munere hoc tā vehemēs ad eſſet penitēdi deſiderium. ſuūqꝫ patrociniū me dijs ſāctoꝝ ſuorum interceſſionibus imploran dū. S̓cīo profecto. quicqͥt vos iniqui hoſtes ini qui dixeritis. me nūc in ea vita adhuc ſubſiſte re. in qua michi facultas eſt meā dco ꝓpicō ſa lutem operari. Nec id michi dubito futurum. ſi

in toto corde ſcrutata fuero mādata eius. Scīo inſuꝑ id me ſuo munere. ⁊ ſuorū ſanctoꝝ preſi dijs hoc poſſe ad implere. Sinite igit̉ hoſtes ne quiſſimi. amplius ita me ad deſperacōem per ſequī quia minime preualebitis. Et quod am plius eſt. quidꝙͣ in futurū circa me facere diſ poſuerit. ſua enim ſum. qua pro ſuo poteſt vti libito. inſtitui nichilominꝰ ꝙͣ diu tempus gra cie eſt. ⁊ facultates ad hoc aderunt. ipſum dili gere. optimumqꝫ ac iuſtiſſimū iudicare quod vos ipſi omnes inimici veſtro in malo. impe diente obſtinacōne. minime facere valetis. In quo vtiqꝫ veſtri ſtatus deterior extat con dicio. cum ille vobis odio ſit cui proprium eſt eſſe ſūmum bonum. Illumqꝫ iniuſtum ac crude liſſimū cenſeatis? quem conſtat eſſe iuſtiſſimū ac pijſſimū. Abſit igitur vt vobis ſimilis fiam Cur enim ſalui fieri nō valetis. niſi quia indul gentiam poſtulare non vultis. Non itaqꝫ ſic faciam. ȳmo inceſſanter indulgentiam petam ⁊ requiram. Ipſe etiam michi mandatū dedit ut ſpem in ſuo reponam auxilio. quod minime faceret. ſi me ſtatuiſſet condempnare. Cur que ſo michi bone voluntatis preberet initiū. cui cō pleniētū dare nō vellet. Cur me ad meditacē nē fui. inſuꝑ ⁊ ſui cultus deſideriū cōmoueret. ſi non me id ſemꝑuſqꝫ in finem vellet eē facturā

qdcirco ſcitore fallaces. illi pocius ꝙͣ vobis fidē adhibebo. nec ab inuocacōe ſui patrocinij vlla tenus deficiā. Diſcedite itaqꝫ hinc ⁊ mala vr̄a hora huc veneritis. ⁊ ad veſtrā ꝯfuſionem me oracōni dare finē. Nec enim a ꝯſpectu ſāctoꝝ q̄ bus aſſiſto. nūc abibo donec ſigno aliquo certo michi innotuerit me fore exauditam. Quod v tiqꝫ ſignū nō aliunde cercius ſumēdū arbitror ꝙͣ ſi in ꝓfunda humilitate. meos defectus. me amqꝫ pauꝑtatē recognoſcam. ⁊ ex toto illis in tercedētibus in dn̄o habuero fiduciam. Qd̓ ſi milleſies me ſeduxeritis ac deicceī̓tis milleſies reſurgam. quia michi ſemper aderit aꝑta gra tīe porta. Illos in deſperacōem adducite. q̄ diui nam bonitatē ignorāt. ⁊ ſāctorum potēciā. vel etiam qui eos exorare vel negligūt vel ꝯtemp nūt. Fruſtrati quippe eſtis fauente dn̄o. veſtra intencōne circa me. nec opus eſt ut michi mea peccata ꝯmemoretis. inferentes hinc me celeſti bus premijs eſſe penitus indignā. Id etenim ſcio. Sed ⁊ ſcīo ꝙ pius ille mens pater Iheſus xp̄s meū debitū ſoluit. ⁊ mea omnia. quocienſ cūqꝫ michi diſplicuerint delebit peccata. michi qꝫ p̄cioſiſſimo ſuo ſanguine celeſte regnū lucri fecit ⁊ emit ⁊ hoc titulo ⁊ nullo alio poſſeſſionē huiꝰ regni preſtulor. ſic̄ et olim ab illo glorioſo btō bernardo in ſua viſione reſpōſū accepiſtis.

Hic loqͥtur aīa inimicis volentibꝫ adhuc eā in deſperacōem inducere. Vid dicitis adhuc fallaces atqꝫ infideles hoſtes. dicitis hanc meā ſpē. temeritateꝫ quādam eſſe ac preſūpcōem. quoniā non eſt homo viuens ſuper terram quātūcūqꝫ grauis peccator. qui ſe non confidat ſaluandum. Sed plurima eoꝝ reſtant que ſtultus nō excogitat Dicitis inſuper multos in me cernere defectus. quos minime diſcerno. meqꝫ obſeruatis vſqꝫ in finē. cūme ſic inuadere atqꝫ circūuenire ꝓpo nitis. ut parū mͥ ꝓdeſſe poſſit hec ſpes mea quā p̄ſūptuoſam temeritatē appellatis. cū illius re gis legem minime obſeruē. vnde ſpero auxiliū Nec profecto per hunc modū me deicietis a ſpe bona. O nequā ac deſperati. nō quidem dico mͥ hanc adeſſe fiduciam. ut abſqꝫ obſeruancia di uine legis ſaluari preſumā. eēt hec indubie. nō ſpes ſꝫ preſūptuoſa temeritas. Huiuſmōdi ſūt ꝙͣ plures. qui ſine penitencīa. ⁊ correctione ma le vite deum eos ſaluatorum arbitratur. dicen res non ideo eos deum feciſſe ut condempnet. Abſit ut ſic ſpē meā inſtituā quinȳmo ſūme cū pio in melius reformari. ⁊ legē totā adimple̓ ſine qua impoſſibile eſt ſcio. meſaluari. Ad id autē faciendū. michi ꝯfido preſtari vires a dn̄o. ⁊ ſuorum ſāctorū ſuffragijs. Et ꝙͣuis iam

ignorē an ſim in gracia vel non. aut ſi in ea per manebo? ſpero nichilominꝰ ꝙ deus tandē meaſ illuminabit tenebras ad diuidicandū illos in me defectus. quibus forſan ad preſēs a gratia dei ſū aliena. Idqꝫ ipſum cōtidie deprecor ut ſic de tenebris meis lumen faciat ſplendeſſere. ꝙ inimicis tandē dicere non incubat: nos eam ꝓ ſtrauimus. nos eā ſuperauimꝰ. Ipſum inſuꝑ in ſtancius exoro. ut me inſtruat quo pacto legit tima ſeu ītegͣ ꝯfeſſiōe. l̓ quomōlibꝫ alit̓ a pecca tis quibus forſā ignorans ſiue irretita? libera ri valeam. Et quidem videtis qualiter ego fre quēter meipſā preparo. ut ſcīam quid reſpon ſura ſim in illa extrema hora mortis. quādo ſum a corpore migratura. ⁊ ad ſciendū ſūme anhelo Sit igitur hec vobis mea reſponſio. videlicet ꝙ celeſtiū bonorū retribucōnem. peto ſub titulo ⁊ in ſpe mei glorioſi redēptoris Iheſu xp̄i. qui mͥ ius in ill̓ vendicauit et ob id ſuā michi imꝑtiri miſericordiam precor. qua in prinis a peccatis meis ex mera ſua gratīa ſuā auertat facīiē ⁊ om nes meas deleat iniqͥtates. ⁊ exinde me faciat. ſue legis factricē ⁊ mandatorū eius. Scitis ne hic quidꝙͣ dicere. Quid ad hec reſpondebitis o vos inimici immortales. qui veſtris fraudibꝫ male me deterrere ſatagitis. quid vobis ampli us reſtat replicandū. Si deus pro me quis ꝯtra

me. Quis me accuſabit.? Quis me condēpnauit Nō vos profcō tortores. nullā niſi quāta vobis permiſſa eſt diuinitus habentes poteſtatem. diſcedite igitur cū omni veſtra confuſione ⁊ ig nominia. Reuertar ad vos glorioſos celeſtiſ curie ſanctos. ex quo hijs rn̄di proditoribus inimicis qui precipue in cōſpectu veſtro michi continuas parāt inſidias me quo ad poſſunt impediētes. inpugnātes Nō ꝓfecto vos in hoc venerātur. Nūquid nō ero. dū vr̄is aſto cōſpe ctibus vrā autoritate ꝓtecta. Nūcius etiā in medijs hoſtibꝫ tutꝰ erit. Nūc autē hos cernitis ꝑfidos hoſtes ad meam que vobis velut nūcia dirigitur dirimēdā lacerandamqꝫ oracōeꝫ niti meqꝫ deorſū de ꝑadiſo velle precipitare. Omni igitur iure illos odio habebitis. nec eos audie tis aduerſus me. ſeu aduerſus meam deuotā o racōnem vocīferantes. vos inꝙͣ hoc videntes ac cōſpiciētes. Et ſi non alia ſubeſſet vobis cau ſa miſerendi mͥ pauperi veſtri ſorori iā diucius vos deprecanti ꝙͣ illoꝝ ſpretus racōnabilis. ⁊ gaudij ſubtractio. que vtiqꝫ me vos repellētes eis afferretis poteritis nichilominꝰ ⁊ debebitis meo videre me audire ac replere mee indigen cie ſaccum ab vbertate elemoſinarum veſtra rum. ut ſic cum gaudio ⁊ profectu ad patris mei celeſtis honorem. ⁊ ad veſtram laudem a

gloriam. inſuꝑ inimicoꝝ cōfuſionē. reuertar a vobis exaudita. Oracō ꝓ alijs pauꝑibꝫ magni hoſpital̓ huiꝰ mūdi. ⁊ ꝓ detētis in carce̓ purgatorij. Stimo ꝙ ego a deo ꝑdita ſim ac reiecta ut pro me nullā elemoſinā valeam. aut debe o meo q̄ſtū impetrare ſupplico ſaltē ne mea mi ſeria fiat nocumento ceteris pauꝑibus magni hoſpitalis huius mūdi. ⁊ carceris purgatorij quos queſtuo ⁊ ꝓ quibꝫ in terpello. Satis quip pe ymmo nimis magna eſt mea ꝓ me miſeria abſqꝫ hoc ꝙ ceteris ſit detrimēto. ſed ⁊ ceteri ſa tis habūdeqꝫ tua torquētur inopia. abſqꝫ hoc ꝙ mea eis infeſta ſit dū michi iā ex officō incū bit huiuſmodi pro eis queſtum facere. aut ꝙ per eos ad hoc ſim deputata. aut requiſita aut rogata. aut quia ob id aliqua r̓cepi tꝑalia. aut quia michi ſanguine iu̓ncti ſunt aut quia dum eis vires ſuppetunt ſimile michi beneficium im pendūt. Vererer profecto pro hijs ſpūales ele moſinas non poſtulare ſcd̓m eorum indigenti as. que multū certe ſunt miſerabiles. Et haut dubie non poterit elemoſina illic inutiliter acce dere. quia ⁊ ſi non huic ſaltem alteri ꝯueniet. Non eſt pauꝑtas. infirmitas. moleſtia vel affli ctio: que non inueniat̉ in hoc hoſpitali. atqꝫ in p̄fato carce̓ diriſſimo. Quidā nāqꝫ ardētiſſima

febre luxurie correpti. adeo vehemēter crucian tur: vt nec ad momentum reſidere aut quieſce re poſſint. Alij auaricie ydropiſi turgentes: in deſinenter ficiūt. Alij corporis ⁊ accidie putreſ cunt lepra. Alij velut canes furioſi iurgijs ac detractionibus perſtrepunt. Alios porcina de fedat crapula. Illos ira vindicandiqꝫ furor in ſanire facit: hos inanis gloria tumeſcere. Alios abſqꝫ intermiſſione torquet inuidia:ita ut nec alterius proſpea̓ pacienter cernere ſinant. Ha bet hic aures impias. ille cecos habet oculos. ceteris cor grauiter laborat? plurimis nec vnū menbrū validum eſt. Sūt qui per malā famā vndiqꝫ fetidi ſunt. Et ut breui ſermone multa que ad plenum exprimi non poſſunt amplecta mur ē qui non alicui ſb̓iaceat indigētie aut miſerie. Hic quidem plus? ille autem mi nus. Quātum vero ad eos qui carceri purga torij mancipati ſunt res ipſa patula eſt: pena ſeipſam manifeſtat. Sunt nichilominꝰ hij do ac ſue familie dilecti. poſt breui tꝑis interual lū filij regis in gloria coronādi. ac ꝓinde merito eis elemoſina impēdēda ē. Et cū ꝑ ſeipōs mē dicae̓ neq̄ant ego pauꝑcula in ceteris ex ꝯpaſ ſione moneor et impellor ut iam dixi pro eis mēdicae̓: etiam ſi nichil hinc ſim ꝯmodi ꝑcep tura. Offero igit̉ ſaccum mee mēdicitatis vob̓

opulētiſſimis elemoſinarijs. Imponatis larga munera. hmōi infirmis ac captiuis eroganda ac diſtribuenda. vbi tam euidēs inuēta eſt ne ceſſitas. Eſt profecto pauꝑtas non ficta. Nec e nim eſt pauꝑtas alia que pauꝑtati peccati va leat cōꝑari. Plures quidem veſtrū o glorioſiſſi mi ſācti dei experimento didicerūt qd̓ nūc dico Ne igitur me vacuā remiſeritis a conſpectu ve ſtro. que tam iuſto titulo ⁊ in tanta neceſſitate vos interpellare ꝯpellor. Oracō ad dominū heſum et ad glorioſam virginē Mariam. Certa ſpes finale refugiū animarū Iheſu xpē redemptor noſter. ⁊ tu virgo ſua mater glorioſiſſima. ⁊ ſi ego pauꝑcula apud ceteros omnes ſāctos elemoſina gratie fraudarer. re pulſāqꝫ ab omnibus illis paterer? confiderem nichilominꝰ adhuc in excellēti ſuꝑhabūcia ve ſtre dulcedinis. miſericordie atꝫ largitatis vr̄e bonitatis immēſe. In vobis ſiquidem duobus ⁊ ꝑ vos celebratū eſt atqꝫ ꝑfectum nr̄e redemp cionis opꝰ. datiqꝫ eſtis ac ſpāliter ex officio de putati. adferendum opem miſeris ⁊ recōcilian dum peccatoe̓s. Qui ſi vtiqꝫ non fuiſſent. nec tu dn̄e Iheſu xp̄ē humanitatē ſuſcepiſſes nec tu do mina glorioſa fuiſſes effecta mater dei. Hic ſa ne reꝑio meum quidē carne fratrē. meum eſſe deum ac meū iudicem. Inſuꝑ ⁊ meam ſororem

optimam illius quidem iudicis matrem? meā conſpicō factam aduocatam ac protectricem. In hijs diues ſum?cum in meipſa ſim pauꝑri ma Apud hos q̄libet neceſſaria mͥ atqꝫ oportu na. copioſe reꝑire valeo. q̄ vtiqꝫ michi utile ac ſalutare mͥ denegabūt. Non egredient̓ ꝓfecto extra portā mee meōrie. ſi non prius partē ſue dulcedinis ac bonitatis guſtauero At ego qui dem inter hec duo tam tuta preſidia collocata quō pacto deficiam. cur non ſperabo. Cur diffi dam. preſertim ſi non mea ignauia. eorum fece ro longe a me auxilium.? Et hoc vtiqꝫ eſt pro quo nunc inſtanter vos deprecor. vos exoro. Vos inꝙͣ talem matrē talemqꝫ filium. qui me talibus tāꝙͣ ſolidis bone fidei vinculis vobis lungi ⁊ ꝯnecti voluiſtis: vt veſtra protegente gratīa. nūꝙͣ a vobis valeam ſeparari. ſi in no uiſſimo ſuſpirio mortis in hac ſpe et gratia rep ta fueroAlia oracō ad dominū Iheſum ⁊ ad glorio ſā virginē Mariam. Ae incōſultā deſidē atqꝫ infelicem qͣ teme ritate frequent̓ ab illa mei pr̄is Iheſu xp̄i ac mee matris tuta ꝓtectione meſb̓trahe̓ audo. Cur euagorꝑ amaras voluptates. ⁊ ꝑ ꝑicu loſos riuos magni huiꝰ mūdi maris. Quid alibi tā ſtudioſe ꝑquiro. qd̓ longe habūdaciꝰ.

tuciusqꝫ hic ꝑatum inuenio. diuicias. honores ſapiētiam voluptatem. Cur non expaueſco ne dies mortis in eo ſtatu me preoccupet in qͦ me o̓ deſtituta preſidio. vadā preceps in profūdū inferni vbi nulla eſt redēpcō. Cur recuſo. Cur negligo in eoꝝ ſocīetate ꝑ ſanctā meditacōem verſari. quoꝝ ſolo preſidio cōſtat eſſe omne bo nū adipiſci. malaqꝫ vniuerſa poſſe vitari. Ma gna quippe eſt hec ingratitudo. magna inſuper inhercīa. ȳmo verius horrenda quedā miſeria dū hoc michi ſemper dū venire voluero paratū refugium. auxiliūqꝫ nō recognoſco. verū o dul ciſſime pater Iheſu xp̄ē ac benigniſſima mater virgo Maria ouis illa ſū que ſepenimis erras ꝑdita ē. Sū ⁊ illa fatuella deſidioſa errabūdā filia q̄ nō niſi tracta ⁊ coacta vult ꝑ vias rectas incedere. Aſſumite igitur illius manū ⁊ tenēte nec eam ſuo dereliqueritis regimini quoniā ſic cito in ꝑdicōnem iret. Hic loquitur anima in tribulacōe exiſtēs ad ſui ꝯſolacōeꝫ ⁊ paciēciā. plurimos tribulacō nis fructꝰ ſibi ꝯmēorās Salutacō paciētie Ptime venerit mea gracōſa domina tribu lacio. ⁊ cū gaudio ⁊ affectu bono ſuſcepta ſit. Aeus quidem pater optimꝰ te miſit ad me non dubito. Te ergo equiſſimo iure benigne letanterqꝫ debeo ſuſcipere. nō indecent̓ tractare.

aut repellere ꝑ impaciētiam tibi aūt iniuriā ir rogādo. aut aduerſus te improbe murmurādo Erraui fateor: venis de me iuſtā peniā acceptua̓ Inſipiēs ſum ac ignaraꝫ venis me inſtructura Deturpata ſum ac fedata? ad decorandum ac mundandum me aduenis In deuiū ꝓpero? ac cedis ad dirigendum Mortem eternam deme riū⁊ adliberādum mefeſtinas. Grauibus op preſſa ſum debitis? releuae̓ me pretēdis. Elōga ui me a facie patris mei Iheſu xp̄i ad me illi de nuo approximādū recōciliandūqꝫ profecta es. Cum hijs qui me oderunt ⁊ occīdere querunt inij cōſorcium? me venis eripere. Nunc pene ex cecata ſum ⁊ ſurdā. nimiūqꝫ mollis et laſſa in omnibus menbris meis facta? veniſti ſalutem ac robur largitura. Fiat igitur in me ac de me ad plenū. ſcd̓m inſtitutum veſtri beneplacitiiuxta mandatum ⁊ ꝯmiſſionem optimi patris mei. Gracias illi ago milleſimas. qui non ut e go illum frequenter? itame neglexit. qui me nolens perdere. per te. me velut filiam dilectaꝫ viſitat. que nec digna ſum ad ſuam grauiā vo cari. q̄ pocius mortē merui ꝙͣ aliā quālibꝫ diſci plinā ⁊ pocius horrendā yehēnam ꝙ paternā ac māſuetā correp̄cōnē. Veꝝ te vnū dep̄cor inca venerāda dn̄a. ut ea circa me cōmiſſione quā a deo. non quā ab hoſte ſuſcepiſti fūgaris

ꝙqꝫ tuam ꝓ mēſura mee fragilitatis mitiges diſciplinā. non me ſupra ꝙͣ ferre valebo. graui us affligēs Quo nō obſtāte volo. ut nec clamor nec gemitus nec actus. nec ſignū quodlibet in mediſplicētie aut amaritudinis aut indigna cionis te retrahant quo minus dulciſſimi mei patris iuſſionem de me ⁊ ſuꝑ me. quātum ſuffi cit impleas. Longe enim melius me nouit qͣd michi expediat. Fiat itaqꝫ ut inſtituit; ⁊ ſua nō mea volūtas impleatur. Quātūcumqꝫ michi gͣ uis extiterit dolorr etiā ſi ferra ſi ignes ſi verbea̓ vulnera ſi diſpoſuerit. fiat voluntas eius. tātū modo me in ſuam ſuſcipiat filiā. michiqꝫ ſociā faciat. tuā ſororem paciētiā? ſine qua vtiqꝫ nimi um dura es ⁊ minus accepta. Ita ſi michi fiat ꝓfecto ſatis erit. nec aliā erga me peto clemen ciam. Nimiū ſane dura. nimiūqꝫ dira michi fo ret illa clemencia. que me ad breuiſſimi tempo ris morā ſuſtineret. huiꝰ ſeculi abuti volupta tibus. atqꝫ in ſtercore meo volutari ac putreſ cere. donec in momiēto infernalibꝫ canibus tra derer deuorāda. illic moritura ſine fine. Longe fiat a me talis clemētiaꝫtalis miſericordia. Ci bi igit̉ magiſtra optima parere ne recuſē tuā equanimiter ferēs diſciplinā. tuam ꝑcuſſioneꝫ tuam quātūlibet duram correctionē. Tollera re quippe oportet mala preſentia? ut pociora

tādem obtineantur. Nam ⁊ pater meus Iheſus xp̄s ab hoc ſeculo non migrauit abſqꝫ dura ad modū pena? ſed nec mater aius dulciſſima Que ego ſum ut hinc immunis euadā. NNō eſt hoc ꝓfecto poſtulandum O veneranda magiſtra ⁊ dn̄a. dicito ſi libuerit ac denuncīa patri meo in quāta nunc afflictione detenta ſum. quā pe nam ac preſſuram ſuſtineo. quatenꝰ ſue miſe riatur pauperi filie fragiliarqꝫ imbecilli. plene anguſtiarum ⁊ tormentorū. ploa̓tuum ⁊ gemi tuum. Qd̓qꝫ ꝓpter ſuam bonitatem immēſam in hijs tormentis michi miſericordiā impēdat reꝑiēs in me bonum aliqd̓ qd̓ remuneret. Vi des nēpe ꝓpter vehemēciā doloris. nec ꝯueniēt̓ orare. nec ad deū meū. mētem meā dirige̓ poſſe Sed ⁊ vos pijſſimi curatoe̓s curie pr̄is mei pre fati. ⁊ preſertim tu benigniſſima mat̓ miſericor die. dic ſepe dcō patri meo iā ſatis eſſe. Poſtu la mͥ pacem ac recōciliacōneꝫ. ut tui honoris. ac precū tuarū intuitu ꝯſolacōem aliquā experiar atꝫ alleuīacōem ab hijs quibꝫ nunc premor fla gellis ſicut de hijs pueīs. q̄ ſcolaſticis incūbūt diſcīplinis fieri ſolitū eſt. Exhibe te mͥ adinſtar illius pie matris. que ſuā filiam eripit de mani bus pr̄is eā verberātis. O nequā immici. ve̓or ne in meis verberibꝫ rideatis. eo mō qͦ de hijs in folētibꝫ pueris rideri ſolet. qͥ ꝓ ſuis petulācijs

in ſcolis verberātur. dicendo ne perꝑceretis. qͦꝫ niā bene meruerūt. O peccatū. ve tibi quia me tormentis hmōi tradidiſti. qnfelix illa hora. qͣ me ad patris mei offenſā induxiſti Inicō quip pe. michi vultū oſtendebas hylarem. teqꝫ pl̓ cidum ac humanū inſimilabas. ſed heu gramī ter nimis tua cauda pungitiua eſt ac amara. Quomō igitur tibi āplius fidē dabo. Cur te nō toto conatu deteſtabor. Nūꝙͣ itaqꝫ ad me re uerti valeas: nūꝙͣ michi te vide̓ ꝯceſſum ſit. Adhec aīa loq̄t̓ tribulacōni ꝯgͣtulans eio Tribulacō ſi per hec flagella tuta ſim. ac ab illa morte horrēda. ſeuiſſimaqꝫ facta immunis. ſi ꝑ hec ius hereditatis paterne. qd̓ iam ꝑdideram recupero. ⁊ quod lōge melius ē ſi ꝑ hec ad gratiā mei patris reuertar. atꝫ hinc niea cōualeſcant premia? profecto michi opti me eſt. Conabor tamē amplius hmōi facinus nullatenꝰ admittere. iguoras certe an vice al tera mecum tā miſericorditer ageretur ut nūc actum eſt. O magiſtra tribulacō. ex quo mͥ mūdanas ſubtrahis cōſolacōes ac ſocietates nec mͥ poſſibile abſqꝫ aliqͣ ꝯſolacōe. viuere cō cede michi vel alterā aliquā cōſplacōnem. ad ſupportādum tuas afflictiones atqꝫ tormēta. Fac illiꝰ dulcedinis ꝑticipē. quā ſcd̓m ꝓphete verbū. deus ſeruat ⁊ abſcondit hijs qui timēt

⁊ diligūt eum. per quā dulcedinem beatus ſte phanus ſuos cruciatus nichil eſtimabat. bea ta agata ad carcerem tamꝙͣ ad nupcias pro perabat. apl̓i in verberibus exultabāt. ſanctus paulus dicebat ſe libenter gloriari in infirmita tibus ſuis; ⁊ ita fuit de alijs quibuſſibet ſanctiO quid dico ego inſipiens ⁊ in cōſulta qud dico.? Cur amplius velim ineū querere ſolaci um. Hec eſt enim gloria dei? vt iuſticia eius im pleatur. qd̓ vtiqꝫ ſit dū tribulacōem ac triſtici am pacīor pro prauis ac ignominoẜ volupta tibus. quibus preter dei nutum ac mandatum frequēter fruitus ſum. Decencius itaqꝫ eſt ac racōnabilius ut dei volūtas impleat̉ me verbe rās ⁊ corrigēs ꝙͣ de mea vanitate cōſolacōem accipiā. In hoc itaqꝫ mea ſit cōſolacō. ut pater meus cū pacatus ſit. atꝫ in me pacem ⁊ iuſtici am ſe oſculari facīat: te mediāte magiſtra me a tribulacōe. Per te inſuꝑ illi ſimil̓ facta ſū qui repletus ē dolore ⁊ anguſtia in ſua benedicta paſſione. debēt itaqꝫ hij ⁊ plurimi alij ꝓfectꝰ quos adducis ſufficere ad cōgratulacōem tue preſencie. longanimiter exſpectādo illud excel lētiſſimū regni celeſtis premiū ad qd̓ per te in trādū eſt. Nōdū qͥdem tēpus ē ꝑcepcōis p̄mij huiꝰ. Premiū ſiquidē labor ātecedit? nō laborē pͥmiū. Fiat itaqꝫ volūtas tua

Meditacō aīe ad recognoſcendū bn̄ficia dei ⁊ ad ſe exercitādum ad gͣtias ei reddēdas. Laceat tibi dn̄e deus omnipotēs et pater glorioſe Placeat tibi ut ea ꝯgnoſcam ⁊ cō memorē bona. que mihi cotidie tribuis. Ingra titudo enim atqꝫ incōſideracō beneficōꝝ tibi ſū me diſplicēt. optimoqꝫ iure nob̓ quidē vis tu orū bonorū vtilitatē afferri: tibi aūt honorem ⁊ gloriā. Ita igitur ſit dn̄e. Preſerua me ab illa tā reprehēſibili ambicōni. qua tuā velim furari gloriā illāqꝫ michi aſſcribere. Hoc enim faciēs dū gloriā quē in tuā cedit ſortē michi vellē tol lere atqꝫ u̓ſurpare iuſta viciſſitudine. vtilitatē omnē que in meā partem accederet. amittereꝫ Lucifer ille de altiſſimis cadēs ad yma. michi exēplo eſt ne ita preſumā. Similiter et ille ſuꝑ bus pharizeus. Heu miſera quid habe̓ valeo qd̓ ex te non accipiā. Cur igitur hinc meipſā glorificabo. Cur hinc honorari deſidea̓bo.? Cur ceteros quibus hmōi dona nō aſſunt cōtēpnā Aufera me dn̄e hanc ſtultā ac temerariā arro gantiā. Sit itaqꝫ tua gloria? tota tua. Sed ad tuā me cōuerto beneficia. atꝫ in prinis hec in natura ꝯſidero. Vbi animaduerto. ꝙͣ ſi celū tale. ſolē talem ac lunā ac tale vninerſū qua le eſt hoc in quo nūc poſita ſum. ꝓpter me ſolā ac meū amorē inſtituiſſes. in ſtuporē duceret̉

oīs creatura hoc audiēs atqꝫ diceret. Hec eſt illa a dd precipue dilecta. ꝓpter quā tā magna ac precioſa dona iſta creauit. Conſtat nichilo minꝰ ꝙ etiā in hoc caſu. mallē alioꝝ quorūlibet mͥ adeſſe ꝯſorciū ꝙͣ in ſolitudine c̓linqͥ. Nec etiā ſi in mea foret opcīone vellē alios homines ali asqꝫ beſtias ⁊ aues huic mundo deeſſe. in eoqꝫ non viuere. eoqꝫ mecū non vti. dū illoꝝ caren cia nulli eſſet profectui. quoniā abſqꝫ. ꝯſorcio minꝰ iocūda minusqꝫ grata eſt cuiꝰ libet boni poſſeſſio. Vnde me tibi hinc. magis obſtrictaꝫ concipio ꝙ ſic me in hoc mundo ſtatuiſti. ꝙͣ ſi michi ſoli illū deſeruire feciſſes. Apparet igitur quātum me dilexeris. talem michi mūdum tri buēs? ac meo deputās vſui. Inſuꝑ ſi euētu aliqͥ racōne atqꝫ intelligencia ꝓrſus eēm deſtituta a hec in me tam precīoſa natue̓ dona. ſuffragio medicine. aut alio quolibet modo quis in inte grū repararet. nōne hinc me felicē multū repu tarē. necnō ⁊ illi qͥ hoc mͥ impēdiſſet bn̄ficiū me xēſerē vehemēter obligatā. Et tn̄ lōge p̄clarior ac melior ē mea ꝯdicō. dū hec tuo dono ſuſcepta integͣ ꝯſeruo? ꝙͣſi deꝑdita aliūde recupero. Idē te cetei̓s oībus mei corꝑis mēbris ſētio. ⁊ gene calit̓ de oībꝫ in me bonis ex dono creacōis accep tis. At vero gr̄e dona. lōge hijs maiora ſunt acpociora. ꝙͣuis ea que numeraui nature dona

mereātur habūdanter. tibi gratias reddi. te a nobis diligi. te a nobis honoa̓ri. in hoc tibi red dēdo quod tuū eſt. Non ꝙ bonoꝝ noſtrorum egeas. ſꝫ quia ſic fiei voluiſti ⁊ diſpōſuiſti ad nō ſtrā vtilitatem ⁊ ad tuā gloriam. Super hec ta mē omnia. mͥ tales ſuperaddidiſti grās. ut te poſſim habere in patrē ſingularē. ⁊ tanꝙͣ legi tima filia tocius tue hereditatis fieri ꝑticeps. atqꝫ in tua gloria. glorioſe regnare ꝑhenniter. Sed ⁊ poſtꝙͣ ꝓthoparēs. hanc ſuo demerito ꝑ didit hereditatē. tu michi illā per lauachrum r̓generacōnis reſtituiſti. meqꝫ voluiſti de tua fi eri ſingulari familia in lege tua xp̄iana. Que ſunt dn̄e omnia oꝑa mea aut merita. ut mihi poſt ſic ꝑditam hereditatē. hoc tā ſigulare. tā qꝫ excellens munus largiri volueris. ad illiꝰ ꝑ cepcōnem miſericorditer me reuocās pre ceteiſ illis omnibus q̄ veram fidem nō habēt tui. ac tue veritatis noticia carētes. ⁊ ſine baptiſmo ab hoc ſeculo decedētes Eſt ꝓfecto hec vna ſingu laris ⁊ mera gratia. Vnde tibi ſoli merito glo ria donāda eſt. Hic verſatur opꝰ mee redēpcō nis. in quo longe plus ꝙͣ in mea creacōne labo raſti. dū vſqꝫ ad mortis acerbiſſime ſufferētiā militaſti. O qualē gratiam. o qualem dilectio nem. pro meipſa exhorreſcerē? quod pro me de us meus pati dignatus eſt. Si tuam in terris

conuerſacōnem cōmemorare velini. a tempoe̓ conceptōnis incipiens vſqꝫ ad hocam aſcencio nis in celum. nichilpreter euidencia incōpara bilis dilectionis ac ſuꝑmirabilis dignacōis ſic na reperiam? erga me indignā atqꝫ miſerabilē At poſtꝙͣ reſuſcitata ſiuc per gratiam rege neracōnis baptiſmalis. heu quociens iterato. gladio peccati me morti reddidi obnoxiā. Quo ciens tc meū patrem ac benefactorem offendi. te meum ſupremum indicem qui me in momen to potes in profūdum inferni precipitare. ſicut precipitaſti luciferum ⁊ angelos eius in tāta perfectione inſtitutos. ſicut et plurimos alios peccatores. quibus nō dediſti ſpacium. aut ani mum penitendi. aut veniam percipiendi. ſꝫ eos irxemediabiliter cōdempnaſti. hic quidem in crimine deprehendens. ⁊ mox horribili patibu lo infernali tradens ſuſpēdendos. Mirum quip pe eſt ſi aliud quicꝙͣ facere voluero ꝙͣ tibi reciari. ꝙͣ tibi ſeruire. ꝙͣ te honorare. aut ego te vnꝙͣ offendere audeo male tuis vtendo donis. ⁊ qd̓ omnē ſuperat offenſam. inde tibi etiam ali quādo bellū mouēdo. Sed ⁊ ſuper hec ut michi ſemꝑ. cura morbi parata ſit. penitēcie ſalutae̓ tribuiſti ſacramentum. ⁊ ad me tibi reconciliā dū. ac veniā impetrandū tuos ſanctos ꝓ me fi eri oratores voluiſti; ⁊ ad eos eſſe recurrendū

quod̓ vtqꝫ eſt mirāde dilectionis ſignū. dū il los tuos amicos precipuos. ꝓ me dignaris interceſſores fieri. que mortem merui milleſies. ⁊ precipue illam tuā glorioſiſſimā matrem. meā inſtituis aduocatā ⁊ mediatricē. ⁊ quod āpli us ē. mihi precipis ut in te ac tuum preſidium ſpemmeā atqꝫ fiduciā totā reponā. Vere in ex cogitabilis eſt hec gratia quā michi preſtas. iſtaqꝫ dilectio quā michi inſinuas. talis ac tā tus dn̄s. tali miſerabili. talis iudex? tali pecca trici. talis maieſtas; tali vilitati. talis felicitaˢ tali infelicitati. Quād de illa dicā ſplendida atꝫ opulēta ſcriptue̓ ſacre mēſa. in qͣ me fuaui ter reficis. vbi ꝓpicīam ⁊ ſalubrē aduerſus om nem morbū inuenio medicinā. vbi tota ē dul cedo: ⁊ pro mea cōſolacōne ſuauiſſimus ſapor. Nec ſilēcio preteriēda eſt ſpecioſa illa tuorū āgelorū cuſtodia michi tua dignacōne impen ſa. ad me dirigendū ⁊ conducendū in via hac tenebroſa. ſqualētiqꝫ deſerto ad me cōſolādū ⁊ auxiliandū in neceſſitatibus meis. ad me po tenter protegendū cōtra terribiles illos ac ſe lios canes infernales. ne me deuorēt. aut ſuis circūueniant fraudibus. ac ꝑuerſa ſubtilitate qua pleni admodū extant. Quomodo igit̉ ill̓ reſiſterē ego ſola ignorās atqꝫ infirma. niſi il lins tuc p̄fate cuſtodie adeēt preſidiū? Certe

nequaꝙͣ poſſem. demū quis ore proferre pote rit aut corde cogitare. magnā illam tuam gra ciam. qua ad percepcōnem ſātiſſime eukariſti e. me dignaris admittere. vbi tua corpoa̓lis ad eſt pn̄cia. vbi aſſunt ⁊ miniſtrātes angeli. vbi deuotaꝝ mēcium potiſſimū inuenitur nutrimē tū. vbi tua paſſio amātiſſima cōmemorat̉. vbi deniqꝫ patri oīpotenti deo. noſtre redempcōnis ac purificacōis offertur ſacrificiū. Heu pater mi dulciſſime. heu benefactor ſingularis. Heu inꝙͣ ac milleſies heu mͥ tue miſerabili creature que ꝓ hijs donis immēſis. ꝓ hijs gratīe excel lentiſſimis muneribus. dictim tibi malū ꝓ bo nō rependo. pro gratia ingratitudinem. pro ho norē cōuiciū. pro beneficō nullū ſeruiciū. ÿmo naleficium. Videor michi profecto omnē crea turā ad vſum meū tua bonitate crcatam oculiſ meis atꝫ auribus ingeri. legittimo iure ꝯtra me inſurgētem. ac de me cū clamore. valido damp nacōnis vlcionem expetentem. Cōdempnetur exclamāt hec maligna atqꝫ inſenſata. que ſic nobis male abutitur. que aduerſus creatorem ſuum et noſtrum. nos ſuis cogit obſequi temē rarijs ac turpibus voluptatibus. que nos to tali malicie ſue ſubmittit. que ſuo medio ſoli deo ſeruire deberemus. atqꝫ in perſona eius bo na operando eum laudare atqꝫ magnificare

Abiciatur ergo hec maliuola ab omni alia cre atua̓ ⁊ impugnetur velut omniū noſtꝝ immi ca⁊ proditrix noſtri ſūmi regis atqꝫ imꝑatōis Inſuꝑ racōnē meā atqꝫ intelligētiā cōuerti ad vanitatē aut curioſitatē. aut etiam hinc male meo corꝑi velut beſtia vſa ſū. cōſtitui magiſtrū ⁊ patrē meū. malignū illū hoſtem humane ſa lutis. cū tamē tua clemētia. tua eſſem in baptiſ mo facta filia ⁊ diſcipula. Omnia que in bap tiſmo ꝓmiſerā trāſgreſſa ſum. tuā cōuerſacōeꝫ in t̓ris. tuā ſalutarē paſſionē minime ꝯmemo raui. aut ꝑ deuotā ꝯpaſſionē honoraui. Sacra mētū etiā fructuoſe penitēcie duxi ridiculordū mox poſt peticōem venie reuerſa ſū ad vomitū Scis ergo pater mi celeſtis. ꝙͣ ꝑuū honorem cultum aut reuerētiā tuis ſanctis atqꝫ angeliſ impēderim. ⁊ preſertim fidelibus illis meis cu ſtodibus. In frequētacōne menſe ſcriptue̓ ſa cre. deſidioſa fui. aut curioſa nimis. inanem magis querēs gloriā ꝙͣ in virtute ꝓfectū. Po ſtremo dū michi cōmemoro illā meam indig nitatē. indeuocōnem. erga ſanctiſſimū eukari ſtie ſacramētum penitus cōtremiſco. et merito erubeſco ⁊ expaueſco? timēs ne in hac tā pre cioſa refectione frequēter ut iudas v̓ſata ſim aut prepropere ꝯmedēs. aut ſicut hijs qͣ venit ad nupcias nō habēs veſtem nupcīalē id eſt

caritatem Nec hic habeo quid reſpondeam. ni ſi ꝙ nūc de hoc quātum ualeo ⁊ ſi non quātum debeo doleo. indeqꝫ magnam atqꝫ abhominabi lem confuſionem intra me pacior et ſuſtineo. Sum ita michiipſi intollerabilis. ſi nō aliter vitam correxerim ſi nō aliter ad te amandum ad te colendum me impēderim ꝙͣuis id ſcio. quia ex me nichil valeo? nichil ſcio. Eſt itaqꝫ ſpes mea. finaleqꝫ refugium. in te ſolum. ut id bonū quod cepiſti in me perficias et conſūmes vſe in finem. Inſuper ⁊ malū quod in me dominat̉ magis ſemꝑ ac magis expurges ⁊ diluas. Pa rum ſiquidem prodeſſet ȳmo michi grauiter obeſſet. omne bonū michi a te conceſſum ſi nō per te fuerit a malorum incurſibus indeſinenter cuſtoditū ⁊ protectum. Inſuper ⁊ niſi michitu ipſe donaueris ꝑ gloriā: qd̓ ad pn̄s in ſpe indul ges ⁊ ꝓmittis. Aeditacō aīe cū ſe ꝑpendit in temꝑali ꝓſꝑi tate ſimul ⁊ ſpūali. reddēdo gras deoo Excellētiſſima atqꝫ ineffabil̓ dei bonitas. o pat̓ miſericordie ⁊ tociꝰ ꝯſolacōnis. quibi meritis data ſūt michi hec bona que peccatrix ſuſcipio. Cur michi bonū pro malo redditū eſt gratia pro ingratitudine. pro dedecore gloria. qn te dn̄e in te ſurgit ſpiritus meus ⁊ omnia q̄ intra me ſunt te benedicunt et magnificant.

Tu enim meas deles iniquitates. tu oēs infir mitates meas ſanas: tu me liberas a morte. tu me circūdas miſericordia ⁊ miſeracōnibꝫ. tu re ples in bonis deſideriū meū. tu renouas ut aq̄ le iuuētutē meam. tu me dimittis in pace men tis ⁊ corꝑis. qn labore ⁊ fudoe̓ alterius cōmedo panē. quoniā michi tribuis. qd̓ alij magnis nacti ſūt laboribus. nūc eſtū nunc frigus paſſi mari terraqꝫ in medijs ꝑiculis ꝑuagātes. Tu michi terras ⁊ poſſeſſiones populi largiris ut diligēcius ac liberius medit̓ in mandatis tuis ⁊ legē tuam exquirā. principes ac nobiles ſu orū corporū periculis me ſemꝑ in pace cuſtodi unt. ut ſine timore de manu inimicorū liberata tibi ſeruiā in ſcītate ⁊ iuſticia oībꝫ diebꝫ vite mee. Iuſtū igitur eſt ut ⁊ ego. parte ex altera te pro omnibus alijs dep̄cer. a quibꝰ tua bona ad me ꝑueniūt. teqꝫ pro illis laudē. te obſeruē te honorem. preſertim qꝛ non ſatis frequēter ad hoc valēt intendere. Laborāt quippe ꝓ me luxta ſui officij exigēciam. Racōnabile igit̉ ut ti ego non obdormiā aut pigreſcam in hijs ex excēdis quibus dum deputata. Hoc ſane mu tua caritas poſtulat: ut inuicē bene faciamꝰ. VVnū te potiſſimum precor dn̄e. ut hec michi a te indulta. ꝓſperitas ⁊ ſecuritas. inſuper et ti bi ſeruiēdi libea̓ licēcia. nō meo veniat det̓mēto

1253 ne ſit hec proſperitas michi loco premij finay Ne queſo in hoc mūdo mihi mea merces tribuatur. Fateor quippe bonis pn̄tibus indignā ſꝫ largiſſime dn̄e ꝓ bn̄placito tue voluntatis. po tes me in tuo ſeruicō cum hijs proſperis legitti me inſtituere. quoniā adhuc lōge meliora ac ſublimiora ꝓmittis et tribuis tibi ſeruiētibꝫ. vi tam.ſ. eternā beatā atqꝫ ſēpiternā. Tu ꝓfecto meā ꝯgnoſcis fragilitatē. ſciēs me illā eē imbe cillā atꝫ infirmā filiā. q̄ velut delicata ac tenera infantula vtiqꝫ magnas nō poſſet ferre moleſti as. atqꝫ ideo ſibi plꝰ ceteris. ⁊ ſupra ſua merita parcis. veniet tēpus in qͦ virtutibꝫ āplius roborata. ⁊ ab vberibus nō libens auulſa? potero forſā tuciꝰ exꝑiri ⁊ ꝓbare duriciē adu̓ſitatis ac ſolido cibo tribulacōis veſci. Sequit̉ alia me ditacō. aīe. diſceſſum ſuū a corꝑe rememorā tis ad tūc habēdū aliqd̓ auxiliū. ⁊ ad ſe exer citādū ad ſāctū pauorē. ⁊ ꝯtinet plue̓s ꝑtes Vis autē michi queſo fidus amicus. qͣs michi fidelit̓ aderit in extrema miea neceſ ſitate. in illa diſtricta hora ſeꝑacōis a meo cor pore. qͣs tūc mihi erit auxilio.? Quis tūc loque tur aut reſpondebit pro me. Quis me liberabit dum vocata fuero in tremendo iudicō ſūmi iu dicis. quādo me circumdabunt vndiqꝫ inimi ci mei multiplariā accuſātes. ac ſecū ī yehēnā

trahere ſatagētes. quādo teſtimoniū cōtra me dicent ꝓpria ꝯſciēcia. inſuꝑ ⁊ opera mea. Tūc ne mūdus aut amici carnis michi veniēt pre fidio. Non ꝓfecto. ȳmo ne ſinent ire quo pote ro. Aderit ne et corpꝰ cui tam ſtudioſe intēdi Certe minime ſiquidē tunc iacebit putrefactū in terraterit ⁊ verniū cibꝫ. Et aſſiſtet ne l̓ qua liſcumqꝫ ꝯſolacō. prius a me delectabilit̓ ſuſcep ta. Reuera nō. ȳmo dum ad corporis aut prio res cōſuetas voluptates ad meā cōſolacōnem egredi voluero. inueniā oculos. aures. linguā tactū ⁊ cetera vndiqꝫ mēbra vbi michi volup tas adeſſe ſolita fuit clauſa ⁊ ſerata. fortiſſima atqꝫ horribiliſſima ſera mortis. Tūc igitur qͥd facturā ſū ego miſera. quo diuertā. quē aduo cabo ſi non aliūde veniat auxilium ꝑ aliquam aliam cōſolacōnem aliūde ꝙͣ a corꝑe veniētem ſi non ātea michi aliquē cōparauero amicū a quo aliter ꝯfortata ſubſiſtā. cadam profecto in tra me prorſus deſolata in laqueū deſperacōniſ ⁊ infra me in interitū eterne dāpnacōnis. Irgo glorioſa ſpes certa et refugiū ſingu lare peccatoꝝ. ⁊ tu ſancte āgele dei cuſtos bone. ac ceteri alij ſancti celeſtes. adeſte tūc m̄ ⁊ mei eſtote adiutores. Tūc me defendite. tūc michi ꝯſulite. tuūc me ſtultā ⁊ deſolatā aſſoci ata. tunc me preſētate ad dexterā ante facīem

ſūmi iudicis ſb̓ vr̄a protectione. ꝓpellite canes illos infernales me deuorae̓ q̄rētes. ſicut circa beatiſſimū illū ep̄m Martinū ⁊ plurimos alioſ face̓ tēptauerūt Impetrate tūc mͥ illā gͣcioſā ſē tenciā. veni bn̄dicta pr̄is mei accipe regnū. qd̓ tibi paratū ē ab inicio mūdi. Xpaueſco nimirū ac vndiqꝫ cōtremiſco. cum alterius illius memor ſum ſentencie. Recedite ame maledicti ite ī ignē eternū. Heu ꝙͣ amara ſeparacō. a ſummo bono ad ſūmum malum. de omnimoda felicitate ad totam miſe riā. de pace perpetua ad ſempiternā ⁊ abhomi nabilē cōfuſionem. Ira dei ac ſētencia intollera bil̓ ne cadas ſuper me quippe eſt in me qd̓ te ferre poſſet. Allide me pocius et flagella ſcd̓m multitudinē miſeracōnū tuarū in hac vi ta. ⁊ me ne ſinas in hanc que tam horrenda. terrēdaqꝫ eſt peccatoribꝫ tā in ſuo iudicō ſuſci pientibꝫ iuſtitie curiā incidere. Xpergiſce̓. expergiſcere miſea̓bilis creatu ra. ⁊ auribus erectis attēde conitruū huiſentēcie. oculis apertis proſpice huius iudici timorem. Nimis profecto conſopita es. nimis obturata. nimis excecata. ſi non hanc perpen dis miſeriam punicōnemqꝫ acerrimam. ⁊ per pendens non grauiter reformidas. ⁊ totīs vi ribus effugere conaris et in recogitacōe harū

nō cōtremiſcīs plus ꝙͣ folium arboris a vento agitatū. Non ē hec fabula aut trufa. Si xp̄ia na es. ſicut vtiqꝫ es do ānuente firma fide tene bis ꝙ ſi cū ſolo vno mortali deceſſeris: ſētenci am hanc horribilem irremediabilit̓ incurres. Qua igitur diligētia merito fugies quaſi a faci ē colubri mortale peccatum. ꝙͣ ſollicita eris. Inſuꝑ falſas ⁊ fictas huius ſeculi amicicias ſper nere. ac etiā incptas illius delectacōnes. que tibi nullo poterūt eſſe ſb̓ſidio in hac ſūma neceſ ſitate. ⁊ ſtudeb̓ tibi face̓ aīcos l̓ paucos aliquoſ ſāctos. ȳmo precipue deū glorioſū bene viuen do ut tibi tunc ſit directio ſalꝰ ⁊ liberacō. n Ete queſo ſeduxeris aīa. ne teipſam adu lando palpaueris? ne q̄rulcris. Nec enim deus illi ſuo fūmo pepercit angelo lucifero. cuiꝰ tantus erat decor. tāta ſapiētīa. tanta perfectio quinȳmo illū cū ſuis cōplicibus ꝓpter vnū ſupbie motū. de altiſſimis paradiſi ſedibus in in fimas ꝑtes precipitauit. Sꝫ nec ade ꝓthoparē ti pepercit. quē cū tota ſua poſteritate ꝓpter v nam inobediētiam in eſu vetiti ligni cōdempna uit ad mortem. ȳmo nec cū toto mūdo diſſimi lauit. cū preter octo animas oēs vſqꝫ ad infan tes vberibꝫ adherentes ȳmo in vteris adhuc r̓cluſos? aquis diluuij deleuit a facie terre. Sic ⁊ illā pētapolim. vnica ipſiꝰ loth domo libea̓ta

ꝑdidit igne ⁊ ſulphue̓. gētēqꝫ totā illā eternis rradidit ſupplicijs Nūꝙͣ illū ſāctū ꝓphetā ſamu elē exaudie̓ voluit ꝓ rege ſaule? qͣtūcūqꝫ ꝓ illo intercede̓t ac ploa̓ret. Sed nec illi ſuo ꝓprio diſ cipulo iude peꝑcit; quē laq̄o ſuſpēſū miſit in ye hēna ignis. Sūt ⁊ alia plurima huiꝰ cemodi dei iudicia. ſuꝑ hoīes ſarracenos. iudeos. atqꝫ xp̄ianos. dictū ⁊ cogitatu terribilia atqꝫ horribi lia. Et tu igit̉ pauꝑ ⁊ miſea̓ peccatrix. qͥd p̄ cēte ris de te futuꝝ arbitraris. Que tibi ē euadēdi at qꝫ fugiēdi fiducia. Tu dietī in deteriꝰ declinas Cū tua ꝙͣ plurima gͣuīa facinorā defle̓ ac enien dae̓ debe̓s: nullā ꝓ hijs ꝯdignā facis pͥmām. p̄mo oīphariā tuā exq̄ris ꝯſolacōem. oēmqꝫ do lorē ac tribulacōeꝫ deteſtaris. d̓i frequēter tibi q̄es negat̉ in molli ſtrato. ſi nec paruā famis a̓ ſitis moleſtiā ferre vales. ſi leuis etiam aliqͣ fe bris te lāguidā atꝫ impaciētē reddit. q̄ tua q̄ſo v̓tus eē poterit ad ferēdos illos ardores. non qͦdē leues nō momētaneos aut ad horā trāſcun ces. ȳmo vero ſupͣ ꝙͣ dici poſſit duriſſimos ac ſēpiternos. Cōfer ad illa tormēta. tuos quos hic aliqn̄ pati cōgeris dolores. ⁊ l̓ aliqn̄ tui mi ſexere; ⁊ tue pelli ꝓſpice. E q̄ſo de illorum ſis numero anima mea de quibus ꝯmune loquitur ꝓuerbium galli cauū. Fol ne croit de ce quil prent Quod latine

dici poteſt. ſtulto ſemꝑ ꝯtingit preter id quod credit. Tales vtiqꝫ fuerūt illi. quibꝫ loth ad receſſum de zodamis ſuadebat ne perirēt cū ce teris. cui nō credētes. ſꝫ tāꝙͣ deliramēta verba eius reputantes die ſequēti cum tota pentha poli abſorpti ſūt. Sic ⁊ illis ꝯtīgit qͥbus nōe dū archā face̓t irā dn̄i denūciabat. ȳmo etiā ill̓ qͣ ſibi cōmites erāt in fabricacōe arche. Quibꝰ ſimiles hodierni noſtri vident̓ predicatores. Ne igit̉ ſic credere differas. ⁊ tibi cōtra hoc tā incōꝑabile periculū cōſule. donec in illud in cideris. Tūc etiā nimis ſera eſſet prouīſio. Au di quid dicat deus diuiti illi petēti ut mortuū a liquē ſuſcitaret. qui ſuos quinqꝫ fratres āmo neretne ſecū in illum locū tormentorū venirēt habēt inquit dn̄s moyſeij ⁊ ꝓphetas? illis cre dāt ſi voluerint. Tu itaqꝫ anima habes ſcrip turas ⁊ exempla plurima; tibi nimirū hec ſuffi cerent ad iſta credēdum. Tibi igit̉ caue. ⁊ fac ut ſis ꝑata. circa horam tui deceſſus. Stultus ē enim qui ſibi nō ꝓuidet in tempore. Ita repelle a tuo cōſorcō mortale peccatū pro tuis viribuſ ut tibi tunc nō ſit neceſſe ad eius expulſionem vacare. Libera te cito de manibꝫ hominū. ſi in eas incideris per debita aut rapinas aut furta aut odia. aut alia quelibet hmōi atqꝫ tunc te diuine miſericordis ꝯmitte. dū tempus eſt ne

differas donec ipſe veniat ad te. noni qͥdē ut pa ter. nō ut benefactor. ſed ut iudex ſeueriſſimus ⁊ deus vlcōnis? qꝛ tūc nulla erit redēpcio. Si te experiris in eo ſtatu eſſe in qͦ non auderes a cor pore decede̓. cur nō ſtatim abſqꝫ mora te ad illū reuocas. Frequēter euenit. ut qui non vult dū poteſt: non poſſit dū vellet. dat tibi deus ſpaci um penitēcie. quo ſi abuteris ac deterius hinc facias. q̄ tibi ſpes aderit ut tibi alio tꝑe deꝰ hoc ſpaciū indulgeat. Caue ne ſi nūc dei fueris im memor ⁊ ipſe tui obliuiſcat̉ dū opus habebis. Non igit̉ tibi aīa refugiū aliud eſt: niſi ut in dilate pacē habeas ad deū. fructꝰ agēs dignoſ penitēcie? ac de teipſa iuſtam expetēs vlcōneꝫ Si enim nos ipſos iudicauerimꝰ: deꝰ nos non iudicabit. Qd̓ ſi in tuis maleficijs nō erubeſcaˢ que tociēs ꝯtra talē ac tantū benefactorem ad miſiſti. formiclare debes te incurſurā atqꝫ exper turā in te ſuā potēciā ac dn̄acōnem. Humiliab̓ igit̉ te ſemꝑ in cōſpectu maieſtatis eiꝰ. vultūqꝫ dimittēs ī terrā. facie lacrimabili ſuā miſericor diā imploa̓bis. Aīadu̓te qͣlit̓ ſci dū in terra vixerūt iudicia dei tā ſacra ꝙͣ mirabilia expaueſce bāt? cū tn̄ in ſūma puritate vite ꝯſiſterēt. Tu igit̉ q̄ ab ānis diſcrecōis nec ꝑ diē a pcc̄is etiā plerūqꝫ grauiſſimis vixiſti immunis iudica per hec quid fibi ſit faciendum. .Ii.

Ellē ex te ſcie̓ ſuꝑbia temeraria. quo titulo quoue iure pretēdas in me regnare. Oīa inſuꝑ oꝑa mea tibi conaris aſſcribere ⁊ deputa re. deberet reuera pocius humilitas dn̄ari. cū nichil ex me habeā preter malū. ⁊ ſi que bona ex liberalitat. dn̄i mei ſuſcepi: moxqꝫ bona illi ꝑdidi ⁊ abieci. ſicut illam primā ac purā inno cētiam. iuſticiā in baptiſmo collatā. ⁊ poſt reci diuū ꝑ ſacrameētum penitentie reſtitutā. mor taliter peccās deſerui ⁊ repuli. ⁊ plerūqꝫ etiam per venialia. fedis ⁊ obſcuris denegraui macul̓ ita ut merito non minꝰ erubeſcerē āte oculos dn̄i mei preſētari. ꝙͣ maculoſoꝝ leproſi alicuiꝰ pānos ſanie ac putredine vulnerū ſuorū ple nos. quis in ꝯſpectu viri alicuiꝰ inſignis detege re formidat. Gloriaberis quātūcūqꝫ etiam priꝰ mūdi ac decori extiterint. Certe ut arbitror mi nime. Si manſionē apud me facere q̄ris ⁊ in ea demorari te delectat ꝓpter meā pulch̓tudi nē. ꝓpter meas diuicias. aut ꝓpter fortitudinē famā. ſapiētiam ⁊ ſic de alijs⁊ caucius proſpice ne fallaris? quoniā hec bona michi. non niſi ſb̓ mutuo ꝓuenerūt et ad bene operādū ad glori am dn̄i mei ſūt cōſeſſa. Et tamen vides qualit̓ hijs frequenter ꝓrſus abutor ad ꝯtrariū dn̄o meo de ſuis bonis mouens bellū. Vn̄ penitus crubeſcere debeo; atqꝫ expaueſcere et cōfundi

Minime ergo in me hoc titulo māſionē fuſcipi es. ⁊ preſertim quoniā ſi diligent̓ me proſpex eris: inuenies me totā deformatam per culpam infirmam. infamētatqꝫ ignorantem. Nōne in ſuper in illo huius mūdi mari procelloſo ſum conſtituta. in tenebroſa obſcuritate. in fragili nauicula corporis huius mortalis. inter latro nes ac predones aliaqꝫ diſcrimina ꝙͣ plurima vbi qualibet hora dampnacōis inminet pericu lū. Nō eſt profecto tibi ſuperbia hic locus ant ſtatus in me manſionis. dices forſan ꝙ ego re gno ⁊ dominor ſuꝑ multos. Et quid inde ſuper bia. Si in carcere aliquo tenerentur plures ad mortem condempnati. niſi gratīa eis impende retur. ⁊ ego etiā condēpnata. cū illis. preficerer eis ad aſſiſtendū obſequendū et confortandū que gloria mͥ foret hinc ſumēda. precipue ſi nō in hoc. meo legittime fūgerer officō. ȳmo plus debito illos grauarē ⁊ opprimerem. eorū bona tollendo. aut fame perire faciendo. aut quomō libet aliter eos vexando. fatigādo. aut ꝑſequen do. Scis quia qui plus accepit: amplius redde̓ racōeꝫ formidabit. Nō igͦ hoc titulo potei̓s ī me locū accīꝑe. Veꝝ qͥd rurſus in occulto mur muras ſuꝑbia. vis apud me forſā hoſpitari qꝛ te abicō. ⁊ humilitati acqͥrēde ſtudeo. n̓lqꝫ bono rū que in me ſunt michi deputo. ſed deo ſoli ut

debeo tribuēs. hinc ei grās ago. Mirāda quip peres. modusqꝫ plurimū alienus. hinc apud me velle reſidere; qꝛ te morti trado. Et qd̓ ma gis ſtupendū eſt tuū hoſtem ſilicꝫ humilitatē medium q̄ris ad ingreſſum regni mei. Queli bet bona mea oꝑa. elemoſinas. oracōnes. ieiu nia. paciētiam pietatē. ac cetera ſimilia tibi ſu mis auxilio ad ſtatuēdum in me regnum tuū hoc titulo. qiū vtqꝫ tibi ex aduerſo merito re pugnaret intra me ⁊ ſupra me dominiū qd̓ vē dicare pretendis. Non ſic erit ꝓfecto ſuꝑbi a. Eſſet enim beſtia nimis mōſtruoſa. nimium qꝫ ꝓdigioſa. Quis enim aliquādo tale portētū exꝑtus eſt. ut res aliqua ſua morte naſceretur ſuiqꝫ ꝯtrarij filia exiſteret. velut frigus ex calo re ꝓcederet. et aqua ex igne gigneretur. Cōſi dera diligēter ſuꝑbia. quid facere pretendas. Si enim nō aliter ꝙͣ per medium humilitatis quā in me perpēdis in me regnum tuū queriſ ſcito quoniā mox ut in greſſum feceris. humi litas feſtinabit ad receſſum. atqꝫ ita mox dū abierit tui dominij priuabei̓s titulo? quē in me ahumilitate ſtatuiſti Et ſic etiā de qualibet ali a virtute poſſim cōcludere vel etiam de tua mor te. Non enim ſimul poteris adeeſſe mortua ⁊ ui ua. Omnes etiā alie virtutes tuū refugiūt con ſorciū. Quare ut arbitror cuidēter perpendis.

ꝙͣ turpiter te fallis ⁊ inuolius. quoniam tu ſo la etiā ceteris omnibus excluſis malicijs. ſuffi cis me penitus odioſam deo reddere. me ꝯdem pnare. meqꝫ extra meam habitacōnem irreuo cabiliter eicere ac ꝓpelle̓. Verum quid adhuc ſemper in deterius euiteris. Num aliquādo euicta ſuccumbes. Inuincibilē profecto te hoſtem experior. Quociēs enim te per vnam portā depel lorper aliā regrederis. ȳmo etiā ſi clauſa queli bet oſtia inueneris; per feneſtras aut ꝑuas qͣſ libet rimulas inſidioſe ſb̓intras. ⁊ quo te igno tam facias. tuūqꝫ fallacem vultum abſcondas omniphariā tuū noſti ſimulare ac variare ha bitū. Non eſt virtus cuius nō ſimulatorie ge ras habitū ſāctū. oēsqꝫ geſtꝰ ſimiles. adeo vt abſqꝫ lumine gr̄e. monſtrante ſpūſcō? diſcerni nō poſſis. Nūc quidē te ſb̓ veſte humilitatis oc cultas? nūc formā geris iuſticie. nunc pietateꝫ fingis: nunc ut piū elemoſinarium te exhibes nunc te laudibus exteris tegis? aliquādo bonꝰ videris predicator. aliquando bonus paſtoraliquādo te ꝓpiciū ſimilas conſiliarium. aliqn̄ rectorē ꝓficium. Et ita de alijs ſimilibus cautel̓ innumeris. Et cum per hunc modum non pre uales: inter virtutes latitas. vbi tam ſubtiliter ingrederis. vt nullatenus innoteſcas. donec fe riēs interimis aut predictas expellas virtutes

pauperemqꝫ aniniā ſolitariā ac deſolatā dere linquis. O ꝙͣ frequēter dum precipue deuo tioni ac ſpirituali iocūditati ſimul ac ſācte con ſolacōni intereſſe putaui?mox inſperate tuā in ueni preſētiā ītra me cōſtitutā. O ꝑfida ſuꝑbia nec tuū acceſſum ac preſentiā exꝑta ſūsdonec oīa tuo vēto fuerūt exſufflata. Deinde magniſ ſuſpirijs ac graui cōtricōne cordis reuertebat̉ ad me lumēgratie ac ſol iuſticie ſub vmbra ſo brie deuocōnis. ⁊ tūc primū. ſigna tui ingreſſꝫ perpēdebam. Tunc licet tarde nimis intellige bam ſub qua forma te intruſeras. Nec enim ita latere potes quin nō aliquid ſemꝑ tue malicie veſtigiū. relinquas. Tecū quippe accedit altē tudo quedā cordis ad ardua immoderate tēdēſ puta ad aliquā habēdam viſionem inſolitam vel ad miraculū operādum? vl̓ infurgit teme raria quedā de ſe preſūpcō. aut immodea̓ta de ſuo oꝑe aut ſtatu cōplacentia. ſublimiſqꝫ ac to ta inflata leticia? vl̓ nimiū leuis ⁊ effrenis ad ſui iactanciā aut excuſacōnem ſub vmbra ꝓfectus. aut ꝓprij ſeruādi honoris. Vel etiam ali quādo ex altera ꝑte duriciē quādam cordis te cū adducis? maturitatē quādam atqꝫ grauita tem inſimilas. eſtqꝫ huiuſmodi duricies pretē. ſa ⁊ dedignās. ꝑtinacīt̓ ſuis dictis ⁊ volūtatibꝫ inherēs ad iraſcendū; ⁊ ſb̓ vmbra correctionis

oīa tremere ⁊ lacerari facit. a Thijs cōtraria penitus adueniūt: ubi tu ſuꝑbia fueris miſſa foris. Ibi ſiqͥdem adeſt humilis demiſſa ac temperata leticia. nulla le uitas nulla iactancīa. nulla ſui excuſacō Ibi ad eſt maturitas ⁊ grauitas ſine ira. ſine amaritu dine; ſine vindicta. ȳmo cū omni dulcedine in māſuetudinē cordis. Tūc ē aīa paciēs ⁊ benina. tūc vituperia ⁊ laudes mūdanas cōtēpnit⁊ pro ſoliꝰ dei dn̄i ſui bn̄placito. circa ſe ⁊ alios oꝑari ſtudꝫ. de reliqͦ ſibi nulla cura ē. ȳmo qd̓ āpliꝰ ē ſe vilē videri voler nō honorabilē qnͣtū ē ꝓpter ſe? qm̄ ſeipſā ꝯgnoſcēs ⁊ iudicās ad in tra opprobrio dignam. non vtiqꝫ ſe pluris eſti mādā volet exteriꝰ in alienis laudibꝫ ꝙͣ ſe inte rius dignā arbitrat̉. Quinȳmo exēplo Heſu xp̄i. ⁊ ſi oī honore digna extiterit. talēqꝫ ſe intei̓ ori noticia vere diiudicꝫ. ꝓprio tn̄ inſtinctu ⁊ af fectu humilis ⁊ abiecta videri deſiderabit Aeditacō altitudinis iudicōrum ⁊ cōſilio rū dei ſuꝑ filios hoīm. ꝓuocās ad humilia cionem ſui ⁊ alios non diiudicādi. Altitudo incomparabilis ac abbiſſus profundiſſima iudiciorum dei in om o nibus? precipue autem erga homines. Quis illa ſcire poterit aut inueſtigare. Cum enim miſereri voluerit: nichil eſt eo clemētius

Cum vero iuſticiā tribuere? nichil eo terribili us. Si enimmilleſies in die homo illū prouoca uerit. ⁊ milleſies ad ipſum reuerſus ſupplex ve niā ⁊ gratiā pecierit; mox impetrat qd̓ petit. Ec ce velut quādam ſtultam miſericordiā? ac lu dum pucrilē. Rurſus ſi in ſolo mortali deceſſe rit homorirreuocabiliter mittitur in ignē eter nū. cum tamē ſit dei filius ⁊ plaſma eius per cie acōnem. Ecce velut furorem quēdam. ac horro rē intollerabilē. De ꝙͣplurimis nempe legimꝰ q̄ pene vſqꝫ ad mortē a peccatis immunes ſep uati ſūt. ⁊ poſtmodū ad mala oꝑa declinātes. morte preuēti ſunt ⁊ dāpnatī. At ꝯtra fuerūt alij. q̄ ſemꝑ malā vitā ſectati. tādem nichilomi nus qͣſi in momēto ꝯuerſi ſūt ad dn̄m. ⁊ cicius martires facti. gloriā eternā ſūt adepti. Cōſide remꝰ ꝙ in paſſione dn̄i nr̄i. cū eius predilectuſ diſcipulꝰ eū negauit. latro ꝯfeſſus ē. Ruis q̄ſo id ātea precogitaſſet. Mirū quippe valde ē. ſi ꝑſona quātūcūqꝫ bone vite ꝯſcīa. ſub manu po tēti dei ſe nō humiliet. ſi aliū quēpiā ꝙͣtumlibꝫ pccōrē. iudicae̓ preſumat. qm̄ ſcire nō pōt que ſint circa ſe aut alios dei iudicia. Ignorat qͥd ī ſua cā lateat. Sumꝰ quippe oēs in carce̓ ꝯdemꝑ nacōnis ⁊ mortis. vn̄ nemo eripi pōt niſi ex ſin gulari ⁊ mera dei grā. quā ut ⁊ vbi vult diſtri buit. Neminē gͦ licet ꝯtēpnere ſi ad pn̄s hmōi

graciā non habeat: qm̄ in momento illam ha bere poterit. Nec viceuerſa hīc ſe aliquis extor let in ſublime. ſi a deo hāc graciā acceꝑit. quo niam nō eſt hec hereditas ſua? ȳmo ſic agēdo mox eā perdet velut vſurpator ac raptor glorie dn̄i dei fui. O qn̄ veniet tēpus illud ⁊ locus vbi cū ſecuritate hāc gram poſſidebimꝰ ⁊ hec ipſa in gloriā ꝯuertet̉. vere beati ſūt q̄ ibi ſūt. Meditacō aīe ſuꝑ duobꝫ ſtatibꝫ ī quibꝫ ſe in uenit Iā in deuocōe Iā abſqꝫ deuocōe Inſuꝑ ſigna noticie fuiipſius. Lorate oculi mei plorate ⁊ plangite duxiſ ſimā illam ſeparacōnem ac diſtinctioneꝫ amariſſimam dei mei ⁊ patris. qui in ira ⁊ furo re elongauit ſe a me obducens ſecū bonā illam meam nutricem graciam. meqꝫ dereſinquens pxorſus deſolatam. dolore ac tremore plenam. tedio ⁊ anguſtia vndiqꝫ circūdatam. ſedeoqꝫ tenebris inuoluta? ⁊ lumē celi non video. Ve tibi ſuꝑbia que michi hoc dāpnū intuliſti. qm̄ ſi illa ſimplex humilitas ſemꝑ apud me remā ſiſſet: deus qui in cordibꝫ humilium requieſcit ipſisqꝫ dat gratiam. minime ita ſuā a me ſub traxiſſet gratiam. Nūc oēs mei amici. āgeli ſcī elōgauerūt ſe a me ⁊ ponūt me abhoīacōeꝫ ſi bi. Nūc oēs inimici mei vehemēti cū conatu ap ꝓpinquant ⁊ exclamāt aduerſū me. Euge per

ſeqͣmur hāc miſerā. quoniā deꝰ eā dereliqͣt. nō erit qͥ eā poſſit de manibꝫ veſtris eruere. Illā itaqꝫ ad dāpnacōeꝫ quā meruit impellamus o dn̄e. o celeſtis pat̓. audi vocē adu̓ſariorū meoꝝ: ne recedas. ne elōgeris a me. Intē de ī adiutoriū meū: ⁊ ad adiuuādū me feſtina Exurge ⁊ diſſipa inimicos tuos tāꝙͣ fumū. ali as eī illa ȳminet hoa̓ in qͣ pauꝑ ego tua orpha na. tua indigna ācilla tua infidel̓ ſpōſactirreme diabilit̓ peribo. Quoniā preter te nō eſt alius qui me hinc valeat eripere. Euerte̓ dn̄e reuerte̓. quoniā a tuo receſſu cor ſēcio durū. ⁊ ad modū prara plenū ac cidia. faſtidio ac mala triſticia. Arrida ſū nulli usqꝫ deuocōnis. In nullo iam vt cōſueui: bene ꝯdelector. Nec lectio nec cātus nec oracō. nec cō tēplacō placēt. predicacōes. ac ſācte q̄libet am monicōes michi ſūt faſtidio. Euanuit a me gu ſtus oīs ac ſapor cibi cuiuſlibet ſpūal̓. Grauis ſū atqꝫ oneroſa nimis michiip̄i. Lāguide oīa operor. Solitudo atꝫ ſilēciū michi ſūt horrori. ⁊ qd̓ deterius eſt nec iſtā meā valeo deffere miſe riā nec ab ea me ꝑ cōdignā penitēciā ac diſpli cenciā eripere quinȳmo in dies volo meas pro ſequi vanas ac mūdanas ꝯſolacōes. Leuitas omnis mͥ gͣta eſt. Quero māducae̓ bibere ac fa bulare ad deducendū tempus; illosqꝫ felices

iudico qͣ ita in hoc mūdo viuūt. in ſb̓iecta ȳmo ſtulta lib̓tate. O qͣlis mutacō. heu in quē ſtatū ꝓlapſa ſū. de celo ꝓfecto cecidi ad inferos. de vita ſpūali ad carnalē. de veritate in vanitateꝫ de ſecuritate ⁊ tranqͥlla pace cōſciēcie. in turba cionē de timore in ſtuporē cōfuſionem atqꝫ infe licitatē horribilem. Et certe. ita michi optimo iure cōtigit. idqꝫ plane demeruūi. qꝛ tū ex me n̓l eēm. meipſā nichilominꝰ glorificaui ⁊ de me⁊ in me ꝯfiſa fū. extollens me aduerſus deū ineū illi ſuam ſurripiens gloriam. Inſuper et de ſuis donis laudari volui atqꝫ honorari. iactanter il la michi aſſcribens tanꝙͣ ꝓpria ⁊ qd̓ deteriꝰ eſt ceteros cōtēpſi. minoraui. ⁊ temerarie indica ui. Scio igit̉ quid faciā. Illam michi recupera bo humilitatē que me vtiqꝫ patri meo recōcili abit. eūqꝫ placatum ad me reducet. O glorioſa ⁊ beata paxriam omnia bn̄ ſucceſſerūt. Eſt hec mutacō dextre excelſi. Cōmouet̉ q̄ppe cor incū ⁊ exultat ad pn̄ciā dei mei ac gr̄e. euellūt̓ atqꝫ explātantur. ille inutiles vicōrū plāte. inſerūt̓ virtutū rami ⁊ plurimū ꝯualeſcūt. Nūc in cla ro lumine meos defectꝰ. mea pccā. meā fragili tatē experior nūc denuo bonorū ſpūaliū guſtū ac ſaporē diſcernō. Sic̄ itaqꝫ illuceſcēte die in ſol̓ ortu mox abſcedūt tenebre. auicule ſuos re petūt cantus. renouant̓ oīa. ⁊ ad colorē. vigorē

ac decorē ſuum reuertūtur? ita plane eſt michi dū ſol iuſticie orit̓ in corde meo. Reditacō anime ſe ad deuocōeꝫ cōmoueri ſē ciētis ⁊ ſubitā dei viſitacōeꝫ denuo ꝑcipiētiſ Vis eſt hic qui pulſat ad hoſtiū meū. qͥd vult. qͥd poſtulat? Eſt profecto deꝰ meꝰ. do minus meꝰ ⁊ pat̓ meus. O dn̄e optime venei̓ſ tibi ſupplico. ut ſi mea vrgēte infirmitate. ac de bilitate pcc̄i pigritor nimis aut tardo tibi ape rire? tuo iure. tua autoritate oſtiū effringas. Regijs vt tibi licet vtere clauibus. a Bite erga meū hoſpiciū. abite vniu̓ſa. me o pr̄i magno ingͣta q̄ apud me vult hoſpi tari. Fugite hinc. fugite abſqꝫ mora. Fugetu dedignās ſuꝑbia inflata iactācia. ficta acpal pās ypocriẜzira furioſa. deſpectuoſa vīdicacō venenoſū odiū. infelix ac liuida. iuidia. āxia tri ſticia accidia ſtulta. auaricia cupida q̄ſtuaria. fetida luxuria. gula ȳmūda cū toͣ vicōſitatis ꝑe Iciat̉ hinc oīs ſpurcicia uerſa familia. flagello penitēcie. ſpergat̉ vndiqꝫ cū ſuis floribꝫ gͣta ⁊ viridis herba v̓tutū. Ponat̉ mē ſa ſobrietatis. ⁊ ſternat̉ caſtitatis lectus. In gredere pat̓ dulciſſime. ingrede̓ hoſpiciū puſil le tue atꝫ humil̓ ācille pauperis cue adoleſcen tule. Suſcipe gratāt̓ que apud illā inueneris. ſimul in cena vr̄a diſcūbamꝰ. Ne q̄ſo reſpexeis

ad meā pauꝑtatē. Scīo qͣdē qꝛ nulliꝰ hoꝝ eges q̄ apud me ſūt: apud te ſūt oīa. ſufficit tibi bons affectꝰ. Veꝝ dulciſſime pat̓ hoc qd̓ a te p̄ci pue ꝯſeq̄ deſidero. ut mea tibi placeat volūtas ꝙqꝫ ex tua clemētia. tuis ſuꝑhabūdātibꝰ diui cijs ad meā ſb̓leuādā ac ſuſtētādā pauꝑtatē l̓ paꝝ aliqͥd imꝑtiri digneris. ut hīc fuſtētata fa me ſiti ve male nō pereā in carce̓ huiꝰ corꝑis in Euertere dn̄e. Reu̓te qͦ ad pn̄s īcluſa ſū. re ad hoſpiciū tue humilis ācille breui ni miū ibi traxiſti morā. Heu ꝙͣ dura. huiꝰ hoſpi tis receſſio. Formidabā vtiqꝫ aliqͥd in me eſſe qd̓ oculos tue diuine maieſtatīs offende̓t Heu me miſerā q̄ nō aliā adhibeo diligētiam ad ta lē ꝯſeruādū hoſpitē a qͦ mͥ proueīre pn̄t oīa bo na. voluptates atꝫ diuicie. Quid itaqꝫ ad pn̄s faciā. Quo medio illū a me ſic elōgatū ad me r̓uocabo Mādabo oībꝫ q̄ ītra me ſūt. ut illū ubi qꝫ inceſſant̓ reqͥrāt: donet inuētꝰ reu̓tat̉. Exur gite fides. ſpes. ⁊ caritas. exꝑgiſſimini. et vos ad curſū lūbos accingite. diligēter q̄rentes pa trē meū donec illū inueneritis; atqꝫ ad hoſpici um meū reduxeitis. Oracō nūcīꝰ aīe mittit̉ ꝯſcurre tu oratio per magnam celeſtē ciui tatem per vicos ⁊ plateas ac ꝑ domos ſin gulas. ita ut nullum ſanctorū pret̓eas. quem tu non cum fletu ⁊ gemitu requiras. ad eorum

pedes procūbens nec hinc diſcedas. donec inſi mul oēs vel eorū aliqui glorioſi patris mei tibi demōſtrauerīt māſionē. teqꝫ ad eū deduxerīt ac eius preſentauernit cōſpectibus. Illos exo ra. illū michi pacatū faciāt. michiqꝫ de multis meis exorbitācijs impetrent veniā. atqꝫ ita ſue gratie reſtituar. ꝙqꝫ rurſus declinare dignet̉ ad hoc ſuū humile hoſpiciū qd̓ tā cito deſeruit mea fateor indignitate exigēte. Veꝝ ſua mag na benignitas atqꝫ clemēcia parte ex vna. ſuo rūqꝫ ſāctoꝝ dep̄cacō ꝑte ex altea̓? ⁊ rurſus me e ꝑuitatis. pauꝑtatis. impotencie atqꝫ inſtabi litatis ꝯſideracō ad reditū poterūt eū inclinae̓. Appellacō anime ad tribunal miſericordie. Vid dicis oracō. que noua refers? Mul tū nimis demiſſa eſt ac verecūda facies tua. O ſcīo quīs tibi hoc fecerit. rigoroſa videlicet illa iuſticīa. que ſe contra te ⁊ me ingerit. vehe mēter allegans me nō audiēdam eſſe. ȳmo q ex nūc indigna ſim filia dei nominari. cū iam mea ignauia. meā ingenuitatem. meā diuinā naſcentiam. meāqꝫ celſitudinē penitꝰ amiſerim ⁊ hoc in meo certe hoſpicō deformē illum ac hor rendū hoſpitem ſilicet peccatū admittēdo. qd̓ v tiqꝫ omnē q̄ ipſum ſuſcipit corrumpit animā fe dāqꝫ ac deteſtabilē reddit? ac inimici ſalutis cōſtituit filiā. O iuſticīa quis te aduerſū me

⁊ aduerſus meā oracōnem ꝓcuratricē ꝯſtituit Nō ego te certe ad hoc aduocaui. Scio enim q corā te ſb̓ſiſtere nō poſſem. illi pocius miſericor dic clemēti curie me ſubmiſi. illāqꝫ meam cōſti tui aduocatā. ȳmo ſuo penitus iudicō ſtare vo lo. ꝙͣuis ⁊ te etiam iuſticia mͥ decet eſſe ꝓpiciā ⁊ amicā. Cur ita. cQuoniā tecū ſum vniꝰ ſētentie Tu quidē odio habes pcc̄m. ⁊ ego nunc illud odi. Tu illud ꝑſequeis. hoc idem facio. de illo pniām agens. puniens ⁊ vehemēter dolēs qꝛ il lud vniꝙͣ admiſerim. aut ei tribuerim fidē. Ita quippe agēs. tuū o iuſticia exerceo officium. de meipſa iudiciū ſumēs. Tu itaqꝫ etiā pro me intercedes. Sed forſan mͥ dices. ꝙ longe citra cōdignū in hac ꝑte de me. ſumo iudiciū. nō cō digne ut merui mea vindicās peccata. Proch dolor iuſticia fateor ita eſſe vt aſſeris ſed hoc ve nit cōdonandū. quoniā non ſubeſt hoc viribus meis. Neceſſitas aūt legem nō habet. Infirmi tas quidē nica. pauꝑtas atqꝫ imbecillitas. non me ſinūt ad ꝯdignū. l̓ etiā ad votū expugnae̓ ac ꝑſequi peccata cū ſua familia. Sed ab inope vel parua ſolucō ſibi poſſibilis acceptāda eſt⁊ ab operario debili labor remiſſus nō ſpernēdꝫ Eris itaqꝫ iuſticia. de mea poſſibilitate cōtenta qd̓ reliquū eſt tuā potenti virtute ſupplebis. 15

Vnſidera igitur ſi tui ſit officij. tueqꝫ cōſue tudinis vltra vires expoſce̓ Cū aūt michi maior aderit incolumitas ac potencia diuine g cie. v̓tutūqꝫ forcius robura tūc ⁊ potēciꝰ cū pec cato ꝯgrediar. eiqꝫ virilius aduerſabor. d Icō inſuꝑ ꝙ benedictꝰ filius dei ꝓ me debi tū ſufficiēter ȳmo ſuꝑhabundāter ſoluit. ꝙͣtūlibet etiā antea offenderim. ſaluo ꝙ ei me legittime ſubiciam. ⁊ ſue ſim aſſcripta familie. Nullo aūt iure duplex de offenſa exigitur emē darnā ⁊ deus nō punit bis in idipſū. Quidqͥd igit̉ miſericordia filij dei circa me face̓ diſpōſue rit? minime tu poteris ꝯtradicere. Eterū iuſticia te interrogo. ſi nō adinſtāci am ſāctoꝝ qͥ apud te hoc meruerūt tenea ris aliꝙͣ ānuere. Profecto ſit. Quē enim hono rē illis impēderes. ſi eos te ꝓ peccatoribꝫ dep̄cā tem. velut alios quoſlibet quibꝫ nūꝙͣ fuiſti ho nori vacuos repelleres. Vade igit̉ oracō mea. ⁊ reuertere ꝯfidēter ad celeſtē ciuitatē. illicqꝫ ſāctos illos ſollicites. ut tibi ⁊ michi iuſticiam pacatā reddant. ut ⁊ ſimul cū miſericordia. mͥ pacē impetrēt ad dn̄m deū meū ⁊ patrem meū atqꝫ ita ad domū meā vn̄ exijt denuo reu̓tat̉. o Vtinā horam illam preſcire poſſem. qua dignabitur dn̄s meꝰ ad me declinae̓. Cur nō aliquem ſuoꝝ nūcioꝝ p̄mittit. ut legittime

ꝑata. poſſem illū decēter. id eſt deuote et ſancte ſuſcipe̓. Aliquociēs enim adeo latēter aduenit pulſans ad oſtiū. vt alibi me diſtractā inueni gns. mox anteꝙͣ ei valeā occurrere et decenter reciꝑe: diſcedat. Sed quid loquor tam incon ſulte. quid tam temerarie. tāqꝫ preſūptuoſe pe to. ut talis ac tantꝰ dn̄s. ſuos michi premittat nūcios. Abſit. Michi pocius incūbit. ſemper eiꝰ aduentum explorare. nichilqꝫ altad meditari nichil aliud operari ꝙͣ aduentum eius preſto lari. moxqꝫ ad oſtium pulſanti aperire. ipſum qꝫ reuerent̓ ſuſcipere. Non igit̉ cum curis huiꝰ ſeculi mea tenebūtur colloquia. ſed ſedebo ſoli taria in pace ⁊ ſilēcio. diligenterqꝫ obſeruabo. ne aliud meū ſb̓ītret hoſpiciū. qd̓ tāti hoſpitis oculos poſſit offende̓. quinȳmo egoipſa vadā in occurſū ſui iocūdi aduētus. Meditacō aīe apud diuinā trinitatē. ad ſpi rituale robur obtinēdū ī v̓tutibꝫ In ſcā vita axiliū. ⁊ ad ſe exercitādū ad ſanctū pauorē Ttende anima mea. que tam infirma es atqꝫ inſtabilis? attende verba prophete. Verbo inquit dominiceli firmati ſūt; ⁊ ſpiritu oris eius omnis virtus eorum facilius longe eſt tibi ꝙͣ relis firmitatem preſtari. Si itaqꝫ preſtitit tibi deus in hac glorioſa ſolem nitate beatiſſime trinitatis. vt per potenciam patris

in ſapiēcia filij. ⁊ ꝓpter bonitatē ⁊ dulcedinem ſpūs ſancti. robur habeas. ꝯſtanciā ꝑſeuerāci am in bonis oꝑibus. teipſā oēsqꝫ tuas vires fi gein dn̄o deo trinitate ſancta. Illiqꝫ ſic inhe reas. ut in ſola eius potēcia. tua ſit fiducia. nec extra ipſū. ſapienciam queras finaliter aut vo luptatē. Ita quippe tuā cōſeruabis pulch̓tudi nē. in qua facta es ad ymaginē et ſimilitudinē illiꝰ ſantiſſime trinitatis. ſcd̓m memoriā. intel ligētiam ⁊ volūtatē. Sed heu frequēter illā fe do ⁊ obſcuro luto peccatoꝝ inuoluēs. ac demer gēs eam. demorāsqꝫ in terrenis occupacōibuſ ac voluptatibꝫ immūdis. Nichilominꝰ ad ip ſum reuertere? ⁊ ipſe te mundabit. teqꝫ libera bit: a tue pulch̓tudini te r̓ſtituet. Quā inſuꝑ in te firmabit ⁊ ſtabiliet. ſi tm̄ modo illi iūgi volu eris. ac velut tue ſūme voluptati inherere. ipſū potēter amando abſqꝫ fine. ſapient̓ abſqꝫ erro re ſuauiter abſqꝫ amaritudine eritqꝫ tua ſpes in ſua inuicta potēcia. tua fides in ſua limpida ſapiencia: tua caritas in ſua voluntate dulciſſi ma. Hoc ꝓfecto pocius facies ꝙͣ in creatura in qua niſi vmbra eſt et vanitas potencia. Qua propter nimirum in vmbram atqꝫ vanitatem defluis? cū creature finaliter inheres. Hic anima xp̄i ſponſa ſe humiliter accuſat

ſeqꝫ toͣlit̓ ſpōſo ſuo ꝯmēdat petēs veniā de p̄ teritis grām ſuā in pn̄ti ac gloriā ſuā in futu ro ad laudādū eū ꝑhēnit̓. o Iheſu v̓ginitatis ſpōſe Iheſu caſtitatis fi delis aīce Iheſu mea ſpes final̓. mea ſalꝰ. meū ſingulae̓ refugiūi. nūc ad te reu̓ti deſiderat aīa mea pauꝑ. inops ⁊ miſera. q̄ tociēs ꝑ teme rariā rebellionē. atqꝫ inherciā deſidioſā. id face re ꝯtempſit ⁊ recuſauit. que anulū gracie quo illam ſpiritualiter deſpōſaueras negligēt̓ ami ſit. ſuſcepitqꝫ anulū peccati. ſe tradens ſpōſam ſeruam ⁊ ſubiectam tuo antiquo hoſti. Heu ꝙͣ ꝑiculoſum cōnubium. Heu ꝙͣ ſtulta et miſera ꝯmutacō qui pulchrimus potentiſſimus opu lentiſſimus eſt; ad illum deformiſſimum. miſer rimū egentiſſimum. dic michio aīa qͥs hoc ſibi fecerit. Reſponde michi cuis ꝯcilio ficta es Sic tuum ſupremū dn̄m. glorioſū preceptorem parum honoraſti. Sic tuum creatorem. tuū ſal uatorem. a quo tibi eſt omne bonum oblita es Sic tuo vero ſponſo. tuo fideli amico videnti et conſideranti fidē violaſti. qs quidem primum tibi cor ſuum impenderat. ſuamqꝫ ad te. tan tam oſtenderat dilectionem. vt etiam prote mortem acribiſſimam pati dignatus ſit. Et tu illi cor tuum et amorem penitus ſurripiſti ȳmo quod grauius eſt velut perfida ⁊ infideliſſima

ſponſa. ſue proprie habitacōnis portas precluſiſti quas nichilominꝰ illis ſuis miſeris ac ne pharijs hoſtibꝫ ſinis eſſe patētes. qͥ te perde̓ q̄ rūt. ⁊ eterni morti tradere. Quid q̄ſo arbitrariſ o aīa. Putas ne apena ymunis euade̓. Mane bit ne tāta iniuria tāqꝫ grādis offenſa tandē penitꝰ inulta. Oꝑfide tociꝰ humane creatue̓ hoſtis. iā aīa mea ſeductione ꝑdita eſt. infelix ac ꝓſtrata. qm̄ ſicut carnifex viridi ramo aut modica herba ducit ad mortē agnellā petulan tē ⁊ ſaltātē. future ſue occīſionis neſciā:ita meam fatuellā aīam deduxiſti. momentaneā ali quā huiꝰ mūdi vanitatē ſibi demōſtrans. quā ſic tractā tuis vinxiſti vincul̓. eāqꝫ excecaſti. ⁊ poſtmodū plurimis criminū morliū lāceis ad mortē vulneraſti. demūqꝫ ſuꝑ eam impoſuiſti grauē illū male ꝯſuetudinis lapidē. Inſuꝑ ⁊ fri gidā illā durā atqꝫ horribilē obduracōnis cor dis tūbā. qͣ reſurgere ꝓhibet̉. quinȳmo ꝯtinue magis preſſa iacet terrenis occupacōnibꝰ ob uolūta. ⁊ in fimo ſtercore criminoſe delectacio nis incluſa putreſcit ita ut vſqꝫ ad finē mane at fetida ⁊ abhominabil̓ deo ⁊ ſāctis eiꝰ. Heu me miſerā creaturā Heu meſi in hac diſpoſicō ne relinquor vſqꝫ ad finē. Quid nēpe factura ſū in tali ſtatu moriens. quo ꝓfectura cōtremiſco iſta ꝯmemorās: exhorreſco vehemēter tm̄mō

hec recogitās. Perpetuis certe ſic moriēs ardoi bus ſtridoribꝫ ⁊ fletibꝫ māciparer. ⁊ p̄ rabie tor mētoꝝ deū blaſphemarē: nullā ab eo ꝯſolacōeꝫ ꝑcipiēs. Tūc euidēter ꝑpēderē ſꝫ ſero nimis: q̄ li p̄ceptori paruiſſem. ⁊ cū qnͣto detrimēto. deẜ to do. dyaboli. mūdi. ⁊ carnis oblectamēta fuſ cipiūt̉. Preſerua me dn̄e deꝰ ab hijs horrēdis tormentis? ab hac morte tā crudeli me ꝓtege. Aduoco te aīa olim a deo formata. aīa ſuo p̄cio ſo ſāguine redēpta. aīa plurimis donis ſuꝑ ce teras creaturas nobiliſſime decoa̓ta. a tot ⁊ tā tis ꝑiculis. tociēs pret̓ tua mea preſeruata? te aduoco inꝙͣ audi me. Tuos nūc paululū ape rias oculos; ⁊ intuere vbi iaces. Conſidera vbi tu es. ꝙͣ ꝓpinqua ſis inferis? ꝙͣ a celis elōgata Cogita quē deſeris. quem deſpicis? cui ſurdam aurem prebes. Et tu dulciſſime ꝯ heſu anima rum medire cleniētiſſime: fons oīs dulcedinis ſi humana miſeria te valeat ad miſexicordiam inclinare? reſpice oculo pietatis ac ꝯpaſſionis ad hanc aīam miſerabilē. Nunc exurgit. nunc expergiſcitur. et cum ſuam nuditatem et ſta tum miſerabilem magnam aduertit? hinc con cipit diſplicenciam confuſionem ⁊ abhomina cionē. et de ſua tam diutina ſtulticia admodū ammiratur et dolet tanꝙͣ miſea̓ peccatrix q̄ am plius indigna et tua vocari ſponſa. tua amica

demiſſo vultū. flebili facīe. ad te ſuſpia̓t erubeſ cens? nec loqui preſumens. Vlciſſime Iheſu hāc clenient̓ ꝓſpice. bra chia ⁊ manꝰ ad te extendit. ut re trahēte de ꝓfundo lacu peccati ⁊ de ſtercore in qͦ tā diu ꝓſtrata latuit. erecta proſiliat. Tu qͣ ſolus es ſaluator ꝓpera. et ei manū porrigēs eā ſubleua eāqꝫ ꝑire ne ꝑmittas. Tot vides pccōres qͥ te minime deprecātur? ȳmo te ꝑſequūtur. Conu̓te re igit̉ ⁊ iuſtifica tuā hāc pauperē aīam. tuam ācillā humilē tuā puſillā pediſſequā. quam aliqn̄ prius dilexiſti ſicut a ipſa te dilexit: q̄ nūc in magnis ſuſpirijs ⁊ in amaritudine cordis te dep̄cat̉. Poſſes ne hanc nō exaudie̓. poſſes ne eam nō ſuſcipere. Profecto minime. ȳmo hīc magnā ſpem ꝯcipio ꝙ tuā in me experior grām in qua nūc mͥ adeſt hec volūtas ad te reuerten di. ⁊ ꝙ tibi ſūmo medico. doloroſa. illa vulnea̓ aīe mee te inſpirāte detego ac demōſtro. Olim ſiquidē ꝑ os. tui ꝓphete ꝓmiſiſti. ꝙ in quacūc hora ingeniuerit pccōr. ⁊ penitēciam egerit ab oībus pcc̄is ſuis q̄ oꝑatus ē? omniū iniqͥtatū eiꝰ nō recordaberis. Et reuera paucos habuiſ ſes iuſtos? niſi pccōres miſericordit̓ recepiſſes. qddqꝫ ſaluator Iheſu xpē aduocate ⁊ mediator noſter. ſimul impea̓tor ⁊ frat̓. q̄ ſolꝰ meā noſti miſeriā ac fragilitatē. ſi vea̓ ſūt q̄ video. audio

⁊ credo de tua dulcedine pietate ⁊ miſericordia ⁊ vtiqꝫ vea̓ ſūt. Ideoqꝫ te finalit̓ dep̄cor. ut oēs nicas deleas iniqͥtates ſincerā ⁊ mūdā ꝯtricionē tribuēs. ⁊ ītegrā pniām. Fac ut ꝑ bonā pa ciēciā. oēs tribulacōnes. adu̓ſitates ⁊ labores quos dietī ſuſtineo? ad purgacōeꝫ deſeruiāt et ad pene quā mea pccā demeruerūt remiſſionē ut in hoc mundo meū ſit purgatorium. Fac ita qꝫ meam huius morlis mundi peregrinacōeꝫ tibi acceptam? tribue michi baculū firme fidei ſtolam caritatis; ⁊ ſcalam ſancte ſpei. Confunde per tuam potenciā. quicqͥd michi impedimē to eſſe pōt. ita vt ī via nulla me retineat delecta cīo? nulla me cōfundat aduerſitas. Genera in me corhumile. pium ⁊ clemēs erga proximū ſine rixa. ſine inuidia. ſine indignacōne. ſine fu perbia. ſine omni detractione. Tuo amore in flamma cor meum. vulnera illud ſagittis potē tiſſimis. tue pulchritudinis. tui dulciſſimi con ſpectus. tui gratiſſimi geſtus. tui pulchrimi ap paratus. tue ſpeciei dulciſſime. Fac ut te ſemi meditetur. letanter de te ſermonem audiatad te ſuſpiret. ad te ingemiſcat. tibi conpla ceat. totam intelligenciam. totam mentem. totam curam ad hoc ut digne ſibi ſeruiat; quo niam nō eſt alius amator qui ſicut tu vices re pēdat. Inſuꝑ da mͥ dn̄e corliberū. cor ſublime

⁊ inclitū. qͦ deteſter fugiā ⁊ ſupprimā vile lutū mūdane cuiuſlibet voluptatis. quo quālibet cō tempnā creaturā. q̄ honori meo ac promocōni ſalutari non veniat adiuinēto. quo te in te dili gā. alios aūt omnes in te ⁊ ꝓpt̓ te demū tu q̄ es mea ſpes final̓. mea ſola ſalus. meūqꝫ refu gium ſingulae̓. ſubleua me. doce me ſuſtine me dirige me. ita ut in illa hora tremenda mortis. meus ſis ꝓtector. potēſqꝫ defenſor ſpūs mei ad uerſus illos canes infernales. ita ut in pace et benignitate illā recipias in gloria. in qua te fa cīe ad faciē ſūmo cū gaudio videre valeā? ac ꝑ hēniter amare adorare ⁊ laudare Amen. xplicit tractatus de Mēdicitate ſpūali Ve nerabil̓ Magiſtri Iohannis Gerſoij cancellarij pariſiūj.

LVPEO SIMII MALIOTHEX SoSSEDORr