vn̄ ſit ut remancā apud me frigidior ac minꝰferuida ad eos deprecādū ⁊ orādūhNon hinc miraberis o ānima. quoniam ita diſponit aut ꝑmittit fieri deus. ꝓpter alterā cauſarū quas exponā. Vna quidē ē ꝓpt̓tuam inſtructionē ut ex hoc videlicet officiū mēdicandi tibi plenius innoteſcat. Si enim mox tepetente petita acciperes. tūc vl̓ donum dei ꝑuipēdens ad alia facile. tua ꝯuerteres deſideria. Vl̓dei beneficō ingrata. ſuſceptum gratīe munꝰ iuſta viciſſitudine ꝑderes. per qd̓ ⁊ te diuinis redderes indignā beneficijs. Frequēter videmꝰ apud homines ut hijs qͥ benefitia cito ſuſceptaꝑuipēdunt petita vel denegētur. vel difficulter ⁊tarde ꝯcedātur. quaſi vana ⁊ indigna ſit talibꝰfacta donacō Quēadmodū etiam mater aliqͦciens infantē ſuum ꝓpter eius abſentiā eiulātēad tempus relinquit ſolū. ut poſtmodū apudeam diligentius remaneat? eiqꝫ inhereat feruēcius. Contingit etiā ut delectet aliquādo filiorum amorē ꝑ hoc experiri ⁊ experto dolore materne abſentie maiorē ad eas excreſcere dilectionē. Ita quidē diuinū indultum differri putādū eſt aliquando. ut hinc tua innoteſcant. diligētia. humilitas. ⁊ pacientia. vn̄ perpendit̉ anvera ſit tua pauꝑtas an ficta. Nā et ſic ficri ꝯperimus apud pauperes huius mūdi. quos per