Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

Non ergo int̓res mecū in iudiciū rigoroſe ſꝫ mecūpie miſericorditer age. Quia ꝑſecutus eſtinimicus a. dyabolꝰ vel quiſquis alius aduerſarius. animā meā. humiliauit in terrā vitā meāhoc eſt quātū in ſe fuit vt celeſtia relinqueret terreā ſaꝑet inclinauit. Et iteꝝ. collocauit īobſcuris id ē in peccatoꝝ tenebris ſicut mortuosſeculi id eſt ſicut ceteros peccatores non ſpiritualiter viuentes ſꝫ ſeculariter in pcc̄is moriētesIdeo. Anxiatus eſt ſuꝑ me ſpiritus meꝰ in meturbatum eſt cor meū. Sed ecce poſtꝙͣ triſticīa p̄ceſſerūt leta ſequūtur. Poſtꝙͣ āxiatus fui turbatꝰ multitudinē inimici tēptationē letus factusſūꝑ ſpiritualē dei ꝯſolacionē. Quia memor fuidieꝝ atiquoꝝ id eſt dieꝝ eternoꝝ hoc eſt tue et̓nitatis diuine cuius memoria maxima cauſa eſtſpiritualis delcācionis deliciaꝝ. vn̄ ſcriptum eſtMemor fui dei delectatus ſum. Nec ſolū in diebus eternis ſeu rebꝰ inuiſibilibus ſꝫ eciā in creaturis tꝑalibꝰ te eternū īuiſibilē deū ꝯtēplatusſū. Nam meditatus ſū in omnibꝰ operibꝰ tuisī factis manuū tuaꝝ meditabar. Queſiui in operibꝰ artificem In creaturis creatorē. in rebꝰ factiste eaꝝ mirabilē ꝯditorem creaturā tua michi facta eſt in ſpeculū vt in ea te ꝯgnoſcerem deū inQuia vt ait apl̓us. Inuiſibilia dei eaqne factaſūt intellecta ꝯſpiciūtur ſempiterna qͦꝫ virtus eiꝰ