diri iuſticia ſed in veritate tua exaudi me in tuaiuſticīa. hoc ē tu qui verax es ⁊ in veritate tua penitētibus veniā ꝓmiſiſti exaudi me penitentemnon in mea ſed in tua iuſticia .. in tua mīa que penitētes iuſtificat. peto eī iuſticiā mīe quam exerces in pn̄ti ſeculo. non iudiciū illius iuſticie quāfacturus es in futuro. Ideo ſequitur. Et non intres in iudiciū cū ẜuo tuo. Ego eī non ſū dignusvocari amicus vel filiꝰ tuus. ſꝫ tm̄ ẜuus tuus ſumqꝛ mīa tua indigeo adte fugitiuꝰ redeo. pacē queror Non ergo in futuro in tres mecū indiſtrictūiudiciū. qꝛ nec ego volo tecū in trͣre. Intrāt in iudicium cū dn̄o qui iuſtitiā ſuā iactantes de ea p̄ſumunt. quibꝰ ꝑ ꝓphetā di. dn̄s quid vultis mecum iudicio ꝯtendere. oēs dereliquiſtis me. nō ſicego ſꝫ iuſticiā meā corā me eē nullā reputo. quianō iuſtificabitur in ꝯſpcū tuo oīs viuēs. Quia etſi aput te quis ſuo iuditio iuſtificet̉: tn̄ omīs hōin hoc mortali corꝑe viuēs nō iuſtificabit̉ in conſpcū tuo. qͦ inteīora ⁊ occulta hoīs vides. in qͥbꝰnemo plene iuſtꝰ a̓ mūdꝰ ē tuo iudicio ꝙͣtūlibetſcūs videat̓ hoībus. Iō pau. ait nichil mͥ conſcīꝰſum. ſꝫ nō in hoc iuſtificatus ſū l̓ intelligi pōt nōiuſtificabit̉ in ꝯſpectu tuo ī tui ꝯparacōe nō ſolūomnis homo ſed nec omnis viuens eciam angelꝰ. Quia ſolꝰ deꝰ eſt in quem peccatū cadere nonpōt. In cuiꝰ ꝯſpcū eciam aſtra non ſunt munda