dn̄o ſed in deo ſperauit q̄ v̓bo ſuo infallibili ꝑ peccatoꝝ veniā regni celoꝝ gloriā repromiſit. Sperauit inꝙͣ a cuſtodia matutina vſqꝫ ad noctem.Ideo dicit. Acuſtodia ſiue vigilia matutina queeſt principiū diei ſperandū vſqꝫ ad noctem quiain dn̄o ſperare debet anima a principio vite vſqꝫad mortē nā qui vſqꝫ ad mortē ſperauit ſaluus erit. Sic ergo. Speret iſrael in dn̄o nō ſolū vnꝰhomo ſperet ſꝫ totus fidel̓ populꝰ qꝛ non vni ſoliſꝫ multis dictū eſt. Sperate in dn̄o oīs ꝯgregacōpopuli effundite corā illo corda veſtra. Et merito ſperet iſrael oīs .ſ. eccleſia ⁊ congregacō fideliūin dn̄o. Quia apud dn̄m miſericordia nō magna ſolū ſed maxima. Nam ⁊ copioſa eſt aput eūredempcō. ſed quomō eſt verū ꝙ cōpioſa fuit redēpcio tꝑedauid cū nōdū tēpꝰ r̓dēpcōis adueniſſet. Sane ſēꝑ copioſa fuit redēpcō. Sed vt ipſe dauid ꝓphetice innuit hec fuit apud deū hoc ēapud d̓inū ſecretū ſēꝑ ꝓpoſita ſēꝑ ⁊ ꝓuiſa ac et̓na p̄deſtinacōe diſpoſita ſꝫ nō ſēꝑ copioſe ac plene apud hoīes exhīta qꝛ nō tēꝑe legis natue̓ ā̓tempore legis moſayce ſꝫ tēꝑe gͣcie de qͦ ſcriptūeſt quando venit plenitudo tēporis miſit deus filium ſuū factū ſub lege vt eos q̄ ſub lege erāt redimeret. Nunc ergo domine miſericordie maxime oportunū tempus eſt vt deprofundis fluctibꝰ miſcriaꝝ adte fontē miſericordiaꝝ clamando