cordis oīmqꝫ interioꝝ viriū vt me clement̓ eripias deprofūdis iniquitatū qꝛ. Si iniqͥtates obẜuaueris domine dn̄e quis ſuſtinebit. O magnūꝓfundum O abyſſus multa profunda valde. nimisqꝫ ꝑiculoſa. Ecce enim vndiqꝫ circūſpectis oībus nullū bonū ſꝫ vbiqꝫ malum vidēs cat̓uas ſceleꝝ e̓nēs nimirū paueſcēs exclamo. Si iniqͥtatesobẜuaueris id ē ad vindictā eternā ſeruauerisdn̄e quis ſuſtinebit te iudicē. Non tātū ego ſolusnō ſuſtinebo ſꝫ nec quis alius qꝛ uullus ē niſi ſeductꝰ ⁊ veritate vacuꝰ q̄ ſe non ꝯgnoſcat peccatorē. Iā ſi dixerimus qꝛ peccatū non habemꝰ nosipſos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobis non eſt. Nonergo preſumā de mea iuſticīa ſꝫ de tua miſericordia. Quia apd̓ re ꝓpiciacio ē. Si enim iniquitates obſeruares vt eoꝝ iudex ſolum eſſe velles ⁊nolles eē miſericors vtiqꝫ nulla eſſet michi ſpesnulla ꝯſolacīo. Sed ideo nō deſpero qꝛ aput te eſtꝓpiciacio. ⁊ ꝓpter legē tuā amoris ⁊ gracīe in quadas reis veniā. ſuſtuui te dn̄e paciēter ſperās etſperādo exſpectās tuam miſericordiā Et hoc dn̄eq̄ omnia noſci nō ſolū tibi ꝯfitebor ſꝫ e̓ciā alijs vtomnibꝰ notū ſit manifeſte dicēs. Suſtinuit anima mea in verbo eius. Cuiꝰ eius. ⁊ī verbo eius cūius verbū nō fallit nec fallitur Nō in verbo hominis q̄ mendax eſt ſꝫ in verbo dei qui verax eſt vn̄ſubditur. ſperauit anima mea in domino non in