iniqͥtatis ⁊ de maſſa peccatinati ſumꝰ ꝓpt̓ qd̓ dicit nos apl̓us natura filios ire. Ex cuiꝰ ergo ireīdignacōe ꝓcedit ꝙ eleuās alliſiſtimetu q̄ me alciꝰ eleuaſti creādo ad ymaginē tuā in qͦ me oīaanimalia ſuꝑare feciſti. tu me gͣuiꝰ alliſiſti ꝑmittēdo cade̓ in grauē actual̓ pcc̄i culpā que me trahit ad gͣuiſſimā ignis eterni miſeriā quā ſolꝰ homo ⁊ nullū aliud animal timꝫ qꝛ plꝰ ipſe ſuꝑ oīaeleuatꝰ animalia btē vite et̓neqꝫ glorie ꝑticepsē heū me dn̄e ꝙͣ alliſiſtime qꝛ dies mei ſicut vnibra declinauerūt ⁊ egoſicut fenū arui qꝛ dies vite mee ſic̄ vmbra obſcuri ⁊ vani qͣſi inutiles trāſeūt ⁊ declinādo deficīunt. Et incrito qꝛ a te deo verō declinaui ſimiles mͥ facti ſūt declinantes diesmei. Et ego ſicut ſenū aruiſterilitate culpe ꝓpterdefectū roris gracie. Sed qꝛ ego alliſus cecidi. Iāde te ꝯfiſus ꝑ te cupio ſubleuari. Iā terrenꝰ ego⁊ tꝑal̓ ac tꝑaliter declinādo ꝑtraſiēs ad te confugio qͥ eternꝰ es ⁊ inmutabil̓ ⁊ īmutabilit̓ durādo ꝑmanes. Quia ergo. Tu aūt dn̄e īeternū ꝑmanes. ideo tuet̓nꝰ me tēꝑalem ⁊ velud vmbratrāſeūtē ad tuā eternitatē eleuādo ſaluēs ⁊ liberes. Et incōriale cuū ī genea̓cōe ⁊ genea̓cōeꝫ qꝛineōria tua qͣ noſtri meōres in mīa tua eſt omnitꝑe ꝑmanſua̓. nec vniꝙͣ deficiet illa ꝓmiſſio tuacū iratus fueris mīe recordaberis. et iō. Tu exurgēs miſerebei̓s ſyon. Syō eī ſpeculacō īterp̄tat
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten