ꝑ quāmilitās eccīa vel fidelis anima intelligiturq̄ nūc deū ꝑ ſpeculū ⁊ in enigmate ſpeculari nititur. Ad hāc ergote querentē ⁊ ad te ſurgere cupiētē tu exſurgis ⁊ quaſi ei occulte clemēt̓ occurrens miſereberis eius te ſibi miſericorditer adiutorē ⁊ ſubleuatorē exhibens. Miſereberis inꝙͣ qꝛtempus miſerendi eiꝰ quia venit tempꝰ de quodicit apl̓us. cum venit plenitudo tꝑis Et iterumEcce nūc tꝑus acceptabile ecce nūcdies ſalutisEt vere miſereberis ſyon. Quoniā placuerūtſeruis tuis lapides eius. lapides ſyon ſunt. fideles militantis ecc̄ie firmi et ſtabiles in xp̄iana fide et nichilominꝰ ſolidi ⁊ ꝑſiſtentes in caritateHij nimirum placuerūt ſeruis tuis. hoc eſt ſanctis ecc̄īe triūphantis qui tibi in tua ciuitate celeſti iheruſalē cum ſummā liberalitate ẜuiunt. qꝛilla q̄ ſurſum eſt iheruſalē mater noſtra hoc eſttriumphans ecc̄ia. mater militantis ecc̄ie apl̓oteſte libera eſt. Quia ibi deo ẜuire regnare eſt.Hij ergo ſcī tibi in regno tuo ſeruientes. Et ideoliberi recum regnantes terre eius miſerebuntur⁊ merito miſerebunt̉ terre terrene miſerie militantis ecc̄ie. Nec ſolum ei miſericordes erunt; ſꝫetiam vt tu miſeraris orabunt. Cur ita. quia eamiſeriā aliquādo paſſi ⁊ exꝑti ſunt. Sed quid inde ſequitur. Et timebūt gētes q̄ prius miſere neſciuerunt nomē tuum dn̄e ⁊ omnes reges terre