ſed in gemitu cordis mei ꝓrumpēs. Eſt enim gemitꝰ cordis ⁊ gemitꝰ carnis. Omnis gemitꝰ q̄ deexterioribꝰ ē carnis ē. Qui vero ꝓ ſabbato a. ꝓ ſpirituali reqͥe quā caro non optinet cordis ē ⁊ hūcgemitū nō homo nouit ſꝫ deꝰ. ideo. domine ātete omnēdeſideriū meū ⁊ gemitꝰ meꝰ a te non eſtabſcōditus. ſꝫ merito exauditꝰ qꝛ pius eſt ⁊ pronō t̓renis ſꝫ pro celeſtibꝰ. Sit ergo dn̄e deſideriūmeū āte te id ē ſit tibi gratū ⁊ delectabile. Audi ⁊exaudi deſideriū meū cū gemitu meo. Accelera domine ⁊ exaudi cito. Cor meū conturbatū eſt. etpauore ac t̓rore cōcuſſum. et hoc ideo qꝛ dereliq̄tme virtꝰ mea. Illa virtꝰ ſcꝫ quā hab̓ui āte peccatū meū ſi eī hec māſiſſet nͥl ſcd̓m timorem terreretSed cur hec deliq̄t me qꝛ eciā dereliqͥt lumē oculoꝝ meoꝝ ⁊ ipſū non ē mecū qꝛ tu deꝰ meꝰ qui eslumē veꝝ qd̓ illuminat oēm hominē in hunc mūdū. tu qui es ſpirituale lumē oculoꝝ intellectualium nō es mecū ꝑ gratiā tuam ſed dereliquiſti meꝓpter culpā meā. Sed hattenꝰ tibi dn̄e cōfeſſusſū mala q̄ interius patior. Nūc aūt plāgo ea quibus exteriꝰ crutior. Nam amici mei et ꝓximimei aduerſūme aꝓpinquauerūt ⁊ ſteterunt ⁊ vīfaciebāt quiquerebāt animā meam. Hij quiindebuerāt eſſe quantū ad ſolacium ſunt michi adcuniulū paſſionū. et qͥ iuxta me erat tāꝙͣ amici ⁊ꝓximi a lōge ſteterūt tamꝙͣ hoſtes ⁊ aduerſari