tēꝑis deꝰ miſit filiū ſuū factū ſb̓ lege vt eos q̄ ſb̓lege erāt redinie̓t. Sed licet ī tēꝑe oportuno oīsſāctꝰ oret. Verūptn̄ ī diluuio aqͣꝝ ml̓taꝝ adeū nō approximabūt. nō eī eipit oracō ſcōꝝ eosqͥ ꝑ obſtinatā ꝯſuetudinē abſorbēt̓ ī diluuio aqͣrum multaꝝ hoc eſt in multitudine effluenciumcarnaliū deſiderioꝝ ſicut voluptuoſi. vel in multiplicitate variarū doctrinarū ſicut philoſophi vl̓in varietate diuerſorū errorū ⁊ ſectarū ſicut hereticī vel in varietate frinulaꝝ ſuꝑſticionū ſicutſunt aſtronomi qui omnia fatali neceſſitate autfortune celeſti attribuūt vel in numeroſitate cerimonialiū obſeruāciarum ſicut iudei qui ātiquisobſeruātijs carnaliter intellectis ſalutē attribuunt. hij inquam homines q̄ ſūt in hmōi profundo diluuiīo aquarum multarū ad eum nō aꝓpximabūt. qm̄ hec diu̓ſe ſūt ⁊ aare ⁊ a fonte ve̓ ⁊ dulcis aq̄ hoc ē xp̄o q̄ fons ē pue̓ veītatis ſūt remoteQuid gͦ fcūrꝰ ſūdn̄e vt effugiā ab hoc tā ꝑiculoſo aqͣꝝ diluuio ⁊ aꝓpximē ad te. Scio te docēte ꝙ̄ꝓpe ē dn̄s oībꝰ īuocātibꝰ eū ī veītate. ideo īuocabo te nō ſolū ī voce corꝑis ſꝫ ī veītate cord̓ hoc ē invea̓ deuocōe cord̓ ſe huīliātis ⁊ nͥl de ſe p̄ſumētis⁊ nil ſue potencie ſuperbe tribuentis ⁊ dicamTu es r̓fugiū meū a t̓bulacōe q̄ circūdedit metu ſolꝰ ⁊ nō aliꝰ es mͥ refugiū a t̓bulacōe huiꝰ ſeculi q̄ vndiqꝫ c̓cūdedit me. tu ergo exultatio mea