Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

ꝯfitēdo aperui. vt oꝑires derexi vt tegeres vn̄ ſequitur. dixi cōfitebor aduerſū me iniuſticiā meam domino tu remiſiſti impietatē peccati mei. Omagna vtilitas ꝯfeſſionis peccati. Maxima qͦꝫ benignitas miſerētis dei ad ſolū ꝯfitēdi ꝓpoſitūremittit peccatū. enī dixi ꝯfiteor ſꝫ dixi ꝯfitebor ꝓpoſui cōficeri iniuſticiā meā aduerſū meipſū aliū accuſādo ſtatiīm tu non alius remiſiſti impietatem peccati mei Et bene quia peccohoc meū eſt Qd̓ autē a peccato reſurgo hoc tuū ēAbſit ergo a me vt peccatū imputē tibi hoc de-voluit hoc fatum. hoc ſtellaꝝ cōſtellacīo michi fecit Non eſt hoc ꝯfiteri iniuſticiā meā aduerſū meſꝫ aduerſū te te ſūmū bonū de malicia argueredicā ergo pocius. Domine miſerere mei ſanaanimā meam qꝛ peccaui tibi Et ne putetur remiſſio peccati ꝑuū dei eſſe donum ſꝫ tāꝙͣ magnum deuotis p̄cibꝰ expoſcendū ſtatī ſubuigitur. Prohac orabit ad te omnis ſāctꝰ in tempore oportu Omnis enī ſāctꝰ hoc eſt peccati remiſſionēſāctificatus hac remiſſione orabit ad te quiaomnis ſanctꝰ eget auxilio gracie gratuite remiſſionis Sed qn̄ orabit. In tꝑe oportuno. hoc eſt intꝑe huius vite morlis in quo eſt oportunū tēpꝰremiſſionis. quia poſtea erit tꝑus retribucōnisVel in tꝑe oportuno hoc eſt in tꝑe gratie xp̄mr̓uelate de quo ait apl̓us Quādo venit pleītudo