q deficit int̓erior fortitudo mea. dum clamaremtota die dicēdo qd̓ nō erat dicēdum .ſ. iactanciāmei̓toꝝ Econͣ ve̓o ſi clamaſſeꝫ pccā ⁊ tacuiſſeꝫ merita robuſta ⁊ firmā facta fuiſſet virtꝰ mea. Tacui ergo ⁊ clamaui. tacui peccata ⁊ clamaui merita. tacui vn̄ proficerē. tacui de peccatis confeſſionem. Clamaui de meritis preſūptionē. Sana mēbra medico oſtendebam vulnera tegebā. Et ideonon fui ſanatus ſed inueteratꝰ hoc eſt ī peccatorum meoꝝ vetuſtate remanſi quia ꝑ culpe meecōfeſſionē gracie tue nouitatem nō q̄ſiui. Et ideoQuoniā die ac nocte grauata ē ſuꝑ me manꝰtua cōuerſus ſū in erumpna mea dum cōfigiturſpina. O dn̄e o pie medice qui ꝑcuciendo ſanasquia manus tua vindicta tua aſſidue die ac nocte grauata eſt ſuꝑ me adhumiliādū me ſuꝑbūpeccata tacentē ⁊ merita iactātē. Ideo tandē conuerſus ſum in erumpna mea in miſeria mea. hocē īcōuertēdo meipſū ꝯgnoui me miſeꝝ dū ꝯfigit̉ſpina a. dū ꝯpūgit̓ ꝯſcīa mea. Sic̄ eī ſpina dorſihominem ſurſum erigit. Sic ratio vel conſciētiaſpiritum prius ad terrena curuatum ad ſupnareſurgētem dirigit. Hac ergo de culpa ſua ꝯpūctꝰ peccator humiliatus ait. Delictum meum cognitū tibi feci ⁊ iniuſticiā meā nō abſcondi. Merito quidem delictum meum quia non faciendo omiſi ⁊ īiuſticiā meā quia faciendo conmiſi. igitur