Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

O me beatum. ſi a te dn̄e remiſſe ſūt iniquitatesmee. Ita ut michi dones indulgēciam ex gracīatua cui debes vindictā ex culpa mea. vt michi dones debitā grāꝫ cui reddere potes debitā penam.O iteꝝ me beatum. ſi tecta ſint pccā mea. Quō tecta. non ita tāꝙͣ in me abſcondita meneant. ſedita tecta. vt tu deus ea videas id eſt non eternaliter punias. Te enim pccā videre quid aliudeſt. ꝙͣ peccata punire Sicut ſcriptū eſt Auerte faciē tuam a peccatis meis Tu ergo peccata mea vides. ſꝫ ab eis facīem au ertis. non aīaduertis id eſt que non punis. tu ea agnoſcis. quibus ignoſcis. tu ea tegis gratiā. que imputas ad penam. ideo recte ſubditur. beatꝰ vir cuinon imputauit dn̄s pcc̄m. Sed cui non imputatCerte ei non imputat ſed ignoſcit. qui pcc̄n ſuum agnoſcit agnitum non defendit. ſed cōfitēdo corrigit. nec meritū ſuum ſibi ſed gratie deiattribuit. de quo dicitur. Nec eſt in ſpū eius dolſed nec in ore eius. quia ſe accuſat ſit pccōr etcorde tenꝫ qd̓ ore fatet̉. dolus enim eſt ſi quis peccator ſe iuſtum p̄dicet. qui vero ſe accuſat dolocaret. talis erat publicanꝰ ille humilis qui dicebat. ꝓpicius eſto deꝰ michi pccōri Et inde ſequitur. Quoniā tacui inueterauerūt oſſa mea clamorē tota die. qꝛ tacui qd̓ erat tacend̓ſcilicꝫ ꝯfeſſionē pccōꝝ Inueterauerūt oſſa mea