qui has vix vna hora ſuſtinere valeo aut nō vo-lo. Et ſi quandoqꝫ michi adiacet quia tamē imꝑfecte volo perficere non inuenio. Tu ergo domine da michi velleda michi laborare non ſolumī gemitu cord̓ ſed lauae̓ lectū meū lac̓mis corꝑisnec lauae̓ extelꝰ nec ſuꝑficietenꝰ ſꝫ eciā rigae̓ ītrīſecꝰ vt fletꝰ meꝰ nō ſolū ad exterioa̓ corꝑis ſꝫ vſque ad cord̓ ītima ꝑueīat. ibiqꝫ ꝑmaneat. Nec ſolū peto dn̄e lauai̓ l̓ lac̓mis rigae̓ lectū l̓ ſtratummeū corꝑal̓ miſeie ſꝫ eciā ſpūal̓ .ſ. īteloris ꝯſciēcie ⁊ hoc ꝑ ſingulas noctes ⁊ ſingula pcc̄a ex ea oīēcīa. Oriūt̉ michi qͥppe alt̓natī dies ⁊ noctes. noctes patior cum carne ſeruio legi peccati. dies ſentio cū mēte ſeruio legi dei. O vtinā fugiatis noctibus peccatorum ⁊ abiectis tenebrum viciorumoriātur michi ⁊ illuceſcat clarius dies virtutum⁊ lumina gratiarum. Sed heui me miſerum quia.Turbatus eſt a furore oculus incus. heu heu⁊ iterum heu quia oculus mentis mee vix poteſtad ortum diei ⁊ ſpiritualis luminis confurgere.Et hoc quia turbatus eſt a furore nec ſolum a furore tuo diuino tam futuro quem timeo ꝙͣ preſēti quē ſencio. Sed etiam a furore meo proprioquem gemo hoc eſt a furioſa concupiſcencia mea a primo parente tranſfuſa. Per quem ꝙͣ diuſum in hac miſerabili vita licet non totaliter extinctus tamē multipliciter turbatus eſt oculus