meus ſcꝫ oīa vicia et peccata mea q̄ vere inimicimei ſūt dum me ab amore diuinoſeꝑant et auertūt Int̓ que. Inueteraui int̓ omnes inimicosmeos. cū ꝑ īueteratā ꝯſuetudinē me ſubiectū etſe ꝯſēſi ſꝫ tu domine pijſſime poſt laborem ⁊ gemitū poſt ymbres crebros riuos lacrimarum. Damichi tue ꝯſolacionis auxiliū vt dicere valeam.diſcedite a me omnes qui operamini iniquitatē quoniam exaudiuit dominꝰ vocem fletus meidamͥ optare ab operarijs iniqͥtatū ſeꝑari non ſolū loco ſꝫ animo In quoꝝ peccaui ꝯſorcio vt ſic ⁊tua in me arrepcio ⁊ mea in te ꝯſolacio inoteſcatvt ſic ſpūs meus ſentiat quoniā exaudiſti vocēfletus mei da michi domine vt iteꝝ atqꝫ iteꝝ dicam. Exaudiuit dominꝰ deprecacionē meam dominꝰ oracionē meā ſuſcepit. dep̄cacionē meā ꝓpeccatis deponēdis ⁊ oracionē meā ꝓ virtutibꝰadipiſcendis. Sed nō ſolū domine da michi exaudiri ꝓ me. nō ſolū pro mea? ſed etiam meoꝝ ꝓximorum. ſalute. nō ſolū amicorum meoꝝ. ſꝫ etiāinimicorū ꝯuerſione. vt exemplo viri ꝑfecti dicaꝫcum ſancto dauid. Erubeſcant ⁊ cōturbētur vehemēter omnes inimici mei. Erube ſcant exēplomeo de actibꝰ ſuis malis. ⁊ ꝯturbētur. horrore iudicij ad penitētiam nō leuiter ſed vehementer cūforti gemitu vt ſic. Conuertātur ⁊ crubeſcanvalde velocit. ne ꝯuerſio ſua. ⁊ erubeſcētia pnīe
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten