Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

meus ſcꝫ oīa vicia et peccata mea vere inimicimei ſūt dum me ab amore diuinoſeꝑant et auertūt Int̓ que. Inueteraui int̓ omnes inimicosmeos. īueteratā ꝯſuetudinē me ſubiectū etſe ꝯſēſi ſꝫ tu domine pijſſime poſt laborem gemi poſt ymbres crebros riuos lacrimarum. Damichi tue ꝯſolacionis auxiliū vt dicere valeam.diſcedite a me omnes qui operamini iniquita quoniam exaudiuit dominꝰ vocem fletus meidamͥ optare ab operarijs iniqͥtatū ſeꝑari non ſo loco ſꝫ animo In quoꝝ peccaui ꝯſorcio vt ſictua in me arrepcio mea in te ꝯſolacio inoteſcatvt ſic ſpūs meus ſentiat quoniā exaudiſti vocēfletus mei da michi domine vt iteꝝ atqꝫ iteꝝ dicam. Exaudiuit dominꝰ deprecacionē meam dominꝰ oracionē meā ſuſcepit. dep̄cacionē meāpeccatis deponēdis oracionē meā virtutibꝰadipiſcendis. Sed ſolū domine da michi exaudiri me. ſolū pro mea? ſed etiam meoꝝximorum. ſalute. ſolū amicorum meoꝝ. ſꝫ etiāinimicorū ꝯuerſione. vt exemplo viri ꝑfecti dicaꝫcum ſancto dauid. Erubeſcant cōturbētur vehemēter omnes inimici mei. Erube ſcant exēplomeo de actibꝰ ſuis malis. ꝯturbētur. horrore iudicij ad penitētiam leuiter ſed vehementerforti gemitu vt ſic. Conuertātur crubeſcanvalde velocit. ne ꝯuerſio ſua. erubeſcētia pnīe