ꝙͣ ꝓfertur aliqn̄ inꝙͣ qm̄ pōt humilitas loquentis ⁊ verborum ſacram ſupplere minorationem īorātis affcū. Et ne nimis aſſueſcat a̓quis oracōꝫfugere l̓ horre̓ vocalē l̓ ī labore tali ſatiſfactionēpenalem exſoluat ſeu penitencialē.Cōſideracō. 2. docet exempl̓ ī oracōne cīto adcor ab euagacōnibꝰ eſſe remeādum qͦtqꝫ illi agere debeant q̄ per exceſſum in horis canonicis diſtrahūtur ⁊ quō ſint diuidicādi.Idemus preterea quemadmodum plurmos quos euagacō cogitacōnum paſſimoccurrencium ſine lege ⁊ ordine non impedit ex toto quin faciliter ⁊ cito cum dant operam ſe recolligendi redeant ad recogitandum illa que vox orationis exprimit ita ꝙ cito cor ſicdiuertens a ſe citorurſus ad ſe reuertitur ſic longe facilꝰ ⁊ d̓inius mens aſſueta contemplacōnipoteſt per diuerſa proſpiciendo q̄ querſū ſe circumferre nunc in celo ſurſum nunc in terra deorſum velut ī luce clara poſitum cor ipſiꝰ fit nichilominus reuerſio cum omni facīlitate in ea ipſa q̄pronūciata ſunt aūt que dicuntur attendenda.Sunt alia duo vnum bonū alterum malum queimpediunt cor ne dirigatur actualis attencō ſuaſuper orationis ſenſum vel verba vnum eſt meditacō ⁊ hec q̄dē ī ſe ē bōa qm̄ c̓ca bonū v̓ſat̉ alioquī nō eēt meditacō ſꝫ mēdax ⁊ culoſa ꝑſcrutacō