Aliud eſt fortis habituacō que verſatur cirtat̓saliquas terrenas ⁊ īutiles vel nociuas cogitando vt philocaptus cogitat de amica auarꝰ de lucro vel dampno iracūdꝰ devindicta ⁊ ita de reliquis de ſcd̓is iſtis nō oportet dubitae̓ qn̓ inpedimētū plimū afferat ad orōis attētionē tal̓ habituacō ita vt quādoqꝫ nedū vniꝰ pſalmi verſusb totus pſalmꝰ ymmo vniꝰ hore ſpacium que decantatur in obliuione deponitur. que tamē obliuio vel euagacō ſi nō placeat. dum aīaduertit̉ſꝫ vinci queritur in reliquīs nō obligat obauditis ad reiteracōnem faciendā de neceſſitate. quāuis abſqꝫ pccō nō fuerit nō eī cadit preceptū ſuꝑoracōe vocali ꝙ fiat cum actuali attencōe. neqꝫde ea iudicat. ſicut nec obligat eam fieri ex cai̓tate. oportꝫ etiam ꝙ deliberato ⁊ ꝑfecto ꝯſenſu noninterrūpatur morliter vocalis oratio que data ēſub precepto.Conſideratio. 22. arguit ⁊ ſoluit de meditatioēfructuoſa an ſcilicꝫ tꝑe or̄ois debeat admitti.Orro de meditatione que eſt fortis ⁊ vehemēs cordis attentio ad aliqd̓ inueniend̓difficiliꝰ eſt diffinitiue ⁊ vniuerſaliter loquī an ſcilicꝫ meditacō celeſtium bonorū ſiue donorum ſit volūtarie ad mittenda dū vocaliter orandū eſt. vt ex empli gratia. dicat aliquis. dn̄ene in furore tuo arguas me ⁊cͣ. Et occurrit ſibi
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten