Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

Aliud eſt fortis habituacō que verſatur cirtat̓saliquas terrenas īutiles vel nociuas cogitando vt philocaptus cogitat de amica auarꝰ de lucro vel dampno iracūdꝰ devindicta ita de reliquis de ſcd̓is iſtis oportet dubitae̓ qn̓ inpedimētū plimū afferat ad orōis attētionē tal̓ habituacō ita vt quādoqꝫ nedū vniꝰ pſalmi verſusb totus pſalmꝰ ymmo vniꝰ hore ſpacium que decantatur in obliuione deponitur. que tamē obliuio vel euagacō ſi placeat. dum aīaduertit̉ſꝫ vinci queritur in reliquīs obligat obauditis ad reiteracōnem faciendā de neceſſitate. quāuis abſqꝫ pccō fuerit cadit preceptū ſuꝑoracōe vocali fiat cum actuali attencōe. neqꝫde ea iudicat. ſicut nec obligat eam fieri ex cai̓tate. oportꝫ etiam deliberato ꝑfecto ꝯſenſu noninterrūpatur morliter vocalis oratio que data ēſub precepto.Conſideratio. 22. arguit ſoluit de meditatioēfructuoſa an ſcilicꝫ tꝑe or̄ois debeat admitti.Orro de meditatione que eſt fortis vehemēs cordis attentio ad aliqd̓ inueniend̓difficiliꝰ eſt diffinitiue vniuerſaliter loquī an ſcilicꝫ meditacō celeſtium bonorū ſiue donorum ſit volūtarie ad mittenda vocaliter orandū eſt. vt ex empli gratia. dicat aliquis. dn̄ene in furore tuo arguas me ⁊cͣ. Et occurrit ſibi