obſeruand̓ vide̓tur apud religioſos. ꝙ ſuꝑioe̓seoꝝ talem eis indulgētiam cōcede̓nt. immo ſuaderēt ne itera cōnem facerēt talem que coēm oracōnem magis turbaret. ꝙͣ ſua reſūptio ſollicīta⁊ anxia ꝓficeret. qua data indulgētia. nulla fittrāſgreſſio. Addito ꝙ non oꝫin foro pn̄iali dare formalem illius qd̓ omiſſum eſt repeticōnemut primam pro prima. tercīam ꝓ tercia ⁊cͣ. ſꝫ ſulficit ꝙ aliquid equiualens iniūgatur. Additop̄terea ꝙ non debꝫ leuit̓ orans formare ſibi ſcrupulos ſuꝑ obliuione eorū que protulit aūt ꝓferre debuit. qm̄ memoria ⁊ reminiſcentia non cadunt niſi ſuꝑ illa que ꝑ reflectionem ſuꝑ actusnros. vel cogitacōnes ꝯſiderauimus. quales reflectiones non fiunt cōtinue. nec̄ ut fiant nccē ēſufficit igitur ad quetacōnem ſibi vnicuiqꝫ faciendā probabilis cōiectura.Conſideratio decimanona dicit qn̄ ꝓpter euagationem orans nō vel iterare teneatur. ⁊ qͦsſit modus orandi magis regularis.Rationem deniqꝫ ſi quis illam dūtaxat queſub precepto cadit ſcienter interrumpit ꝑactualem attencōnē ad alia. ⁊ euagacōnem oracōnis. attencōni cōtrariam. ſcienter ⁊ cū ꝓpoſitoſic ꝙ aduerterit hmōi diſtractionem. ⁊ eam nōcurat repellere. ſꝫ vult progredi in oracōne. tal̓vel peccat l̓ reſume̓ debꝫ illd̓ qd̓ in tali volūtaria
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten