in oratione ſed eam ſuſpendendo quouſqꝫ ceſſauerit actualis euagatio l̓ attētio circa alia qd̓ fieri ſepe prodeſt ⁊ ſalubriter cōſulitur preſertimdum homo orat ſolus vl̓ cum illo qui eius morāvel diſcontinuationem paratus eſt tollerare. Exemplum dum ſentit aliquis in orando vehemētētractum cogitacionis bone ⁊ honeſte ſicut predicationis faciende aut dum exterius īquiritur abaltero aliquo ſuper reſponſioue ſibi facienda ſiue dum rei domeſtice vel officijs ꝓprijs inminēsvrget ul̓ trahit commoditas vt eidem protinusintendatur. Poteſt orās in hijs ⁊ ſimilibus caſibus ul̓ cauſis orationem verbalem intermittere aliquando diutius aliquando brcuius ⁊ redie̓poſtmodum ad continuationem abſqꝫ vlla precedentium iteratione verborum quia ſtāte interruptione actus naturalis moral̓ continuacīo certa manet neqꝫ fructum orationis prorſus aufertvel meritum. Porro ſi quīs orationē agere debeat ī cōi ſic̄ ī eccleſia fit nō ſuppetit tal̓ īterrupcōnisactual̓ lib̓tas quoniā non ita redire pōt ad ꝑſaſum quē deſeruit reſumēdū ſufficit tn̄ ī caſibusml̓tis bona q̄dā ⁊ pia cauſa q̄ nō iterāda eē q̄ fuerūt omiſſa ſatis excuſat vt ſi vnū a̓ duos a̓ tresvſꝰ a̓cuiꝰ pſal. dimiſei̓t ſi r̓ſume̓ voluerit vn̄cūqꝫ t̓babit̉ ī alijs ꝯtinuādis ⁊ iō ē ꝯſultiꝰ cū qͣdācordis penitēcia vlterius ꝓgredi hoc ſpecīaliter