Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

ſcrupulos ſibi formae̓. alioquin nunꝙͣ poteſt corſuum quietae̓ quia nititur ad impoſſibile ſibi pernaturā vel ꝯplexionem vel ꝯſuetudinem. vel fantaſie turbationem. que nūꝙͣ poteſt ſicut traduntmedicī quieſcere. ſicut nec aer vel mare dum agitantur aſſiduitate ventorum requieſcūt. Addūtaliqui rationem dicētes ſimile eſſe in natura queſicut nouas ſemꝑ deproperat ede̓ formas natua̓les in materia ſic eadē a celeſtibus īfluencijstelligencijs nouas iugiter formas ītentionalesagitat ac renouat ī organis ſenſuū īteriorum quiſunt ſenſus ꝯīs. fantaſia. eſtimatiua que ī ſpeāli ſimilitudīe recipiunt irradiationes corꝑm ſuperioꝝ ut volunt aliqui intelligētiaꝝ. Artamenquātūm quouſqꝫ dictū hoc veritatem habeatmaiorē requirit inueſtigationem.Conſideratio decimaoctaua euagacīonis peccatum qd̓ in oratione ꝯmittitur diſtinguīt docꝫquid illi qui ī priuato orant̓ vel ī ſocietatē. ut religioſi agant ſuꝑ diſcontinuatioē negligentiaVacunqꝫ autem ex cauſa ꝓueniat nos exꝑimēto cerniꝰ ꝯtinuo ſētiꝰ hāc euagationis ncc̄itatē. quā ſi coleraꝰ īuīti nec ſenciendo ꝯſētimꝰ ſecuri ſumꝰ a pccō mortali. venialiavero omnia quis euaſerit. Si autem deliberatoſenſu rūpimus actualem intencionem ī oracioēhoc poteſt fieri duplicit̓ vno ꝓgrediēdo