Reterea dicimus ꝙ virtualis attentio ſiue cordis directio non interrupta deliberalitate per actualem attentionē ſibi moraliter cōtrariam ſufficit vt oratio dicatur continu̓a in eſſe morali vel mortaliter ⁊ ſi non ſempernaturaliter vel in eſſe naturali. Eſt autem virtualis attentio quam genuit actualis qua tranſeūte remanet eius virtus in corde orantis que ſcilicet virtus ſufficit orationem continuare eciā vbicor euagatur actualit̓ ⁊ in aduertenter circa cetera multa. Exꝑimur hec nedum cōtidie ſed ī ōnifere hora vel momento. Exemplum naturale eſtin actu ſagitte que mouetur poſt quietem ſagittantis ⁊ nauis ceſſante nauta ȳmo ſic habet omnis ars perfecte habituata ꝙ frequenter in actione ſua neqͣꝙͣ deliberat docent hoc citariſte ſcriptores ⁊ mechanici alij fere omnes. Elicimus conſequēter doctrinā vtilē exp̄miſſis. Quiſquis oratvocalit̓ or̄onē quā tenet̉ exſolue̓ qꝛ de volūtarijsnō oꝫ fiei̓ repeticionē ſi ꝑcipitorās ꝙ euagat̉ necattēdit ad v̓ba l̓ ad ſētēciā ſi facit hoc ex īaduertēcīa ⁊ diſplicꝫ ſibi dū aduertit neqͣꝙͣ dicēdꝰ ē interrūꝑe orationē nec ad iteracionē obligat̉ ȳmoſtaret talē reiterationē frequēter fiei̓ nedum ſuꝑuacuā ſꝫ ⁊ notiuā p̄cipue ſi ī cōuētu laborat vbiſocietatē qͥbꝰ eēt offendiculū iuuae̓ tēt̓ neqꝫ debr faciles ſuꝑ huiꝰ mōdi īaduertēcia ⁊ obliuione
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten