E habituali attencōe amplius loquamiuꝙ illa ſcꝫ non ſemꝑ ſufficit ad cōtinuacōeꝫoracōis ꝯſeruandam. ſtat enim aliquē eēqui iā multo tempore ꝓpoſuit actualiter. ⁊ habitualiter retinꝫ in animo dice̓ ſeptem pſalmos integraliter ⁊ attente. qui vel nō dicet illos vel int̓ruptiſſiē dicet. tali interrupcōe que contrariaturmorali oracōis vnitati. hꝫ itaqꝫ quelibꝫ actio ſuāmoralem vnitatē ⁊ cōtinuacōnem ioralem qn̄circumſtancie ad bonitate morum requiſite ſuntappoſite ⁊ retēte in hmōi actione. dū autem apponitur circūſtantia mala moribus ꝯtraria. ꝙͣuismaneat eadem actio in eſſe ſuo naturali. ſicut eſtidē motus in ꝑegrinando variat̉ tn̄ in eſſe moraliſi quis motum ꝑegrinacōnis ꝯtinuer ꝓpter auaritiā aut rapinam aūt libidinis cōplecōnem. Sivero in oracōis voce apponit circūſtantiam attētioni debite cōtrariam ⁊ incōpaſſibilem ſcienter.cū ꝓpoſito ⁊ aſſenſu deliberato. tunc ē diſcontinūatio moralis. ſecus ſi neſcienter ⁊ inaduertenterhoc fuerit factū iudicabiturCōſideracō decimaſeptiā ꝯcluſiue loquitur demoa̓li ⁊ attenta ꝯtinuacōe ⁊ quō virtual̓ ſurgitex actuali exemplitudo docet trahitqꝫ hoc ad horaꝝ dicendarū debitum ſi ⁊ qn̄ oꝑteat eas itea̓ri.⁊ q̄ ſit euagacōis cā ẜm medicoꝝ tradicionem.
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten