Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

trāſit hoc ſiue ī bonos ī vicioſos malos dici iuxta hoc primo attēcō ī or̄one vocali ad v̓bo ſigͥficacōes r̓qͥrit̉ ad or̄onis directioēꝫ ꝑſpicuū fit hoc ī laicis dicētibꝫ audiētibꝫ ea quoꝝ ſignificacōes penitꝰ igͦrant vt ſūt. A. pſal. miſſadicitur cōſequēter actual̓ actencio circa vocesorationis ſemꝑ requiritur ad oratioīs directionem debitam aūt ad ſufficientē cōtinuacionemalioquī nulla eſſet in via aut vix eſſet oratīodiſcōtinuata. Exemplum legimꝰ de quodamvolēs ruſticū cōuincere de cordis īſtabilitatēſit oratio nam ille deuotū ſe ſimulabat attentūpollicitus eſt ſe daturum ſibi azinū ſi dominicampoſſet orationem nichil aliud actualiter cogitāsꝑficere mox vt ad orationem ſe diuertit ſecur-de azii lucro cepit diſtrahi in hanc cogitacionēſi ſellam habiturus eēt azino tādē ad ſe rediens ſe redarguens inſtabilitatē ſui cordis confeſſus eſt. Exēplū aliud eſt de peregrinacōistinuatione reqͥrit aſſiduā paſſuū ſuoꝝ dinijmerationē neqꝫ t̓miui quō ꝑueniēdū ē actualemrecogitationē. Addit̓ ſtat or̄onē ſic̄ pe̓grinacōeꝫ diſcōtinuari quo ad naturale tn̄ ꝯtinuaeit ī ſuo morali ſic̄ ecōtra vt ſtatī deducet̉.decīaſexͣ. ꝯſidea̓cō agit de hituali orōis ꝯtinuacioē ſcd̓m c̓cūſtāciaꝝ reſpectū ſiuemale ſiuerales ſint.CL