trāſit ⁊ hoc ſiue ī bonos l̓ ī vicioſos ⁊ malos dicit̓ iuxta hoc primo ꝙ attēcō ī or̄one vocali ad v̓borū ſigͥficacōes nō r̓qͥrit̉ ad or̄onis directioēꝫ ꝑſpicuū fit hoc ī laicis dicētibꝫ l̓ audiētibꝫ ea quoꝝ ſignificacōes penitꝰ igͦrant vt ſūt. A. pſal. ⁊ miſſadicitur cōſequēter ꝙ actual̓ actencio circa vocesorationis nō ſemꝑ requiritur ad oratioīs directionem debitam aūt ad ſufficientē cōtinuacionemalioquī nulla eſſet in via aut vix eſſet oratīo nōdiſcōtinuata. Exemplum legimꝰ de quodam q̄volēs ruſticū cōuincere de cordis īſtabilitatē dūſit oratio nam ille deuotū ſe ſimulabat ⁊ attentūpollicitus eſt ſe daturum ſibi azinū ſi dominicampoſſet orationem nichil aliud actualiter cogitāsꝑficere qͥ mox vt ad orationem ſe diuertit ſecur-de azii lucro cepit diſtrahi in hanc cogitacionēſi ſellam habiturus eēt cū azino qͥ tādē ad ſe rediens ⁊ ſe redarguens inſtabilitatē ſui cordis confeſſus eſt. Exēplū aliud eſt de peregrinacōis cōtinuatione q̄ nō reqͥrit aſſiduā paſſuū ſuoꝝ dinijmerationē neqꝫ t̓miui quō ꝑueniēdū ē actualemrecogitationē. Addit̓ ꝙ ſtat or̄onē ſic̄ ⁊ pe̓grinacōeꝫ diſcōtinuari quo ad eē naturale q̄ tn̄ ꝯtinuaeit ī ſuo morali eē ſic̄ ⁊ ecōtra ꝓ vt ſtatī deducet̉.decīaſexͣ. ꝯſidea̓cō agit de hituali orōis ꝯtinuacioē ſcd̓m c̓cūſtāciaꝝ reſpectū ſiuemale ſiue mōrales ſint.CL
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten