attendens ꝓph̓a illā tribuit deo dicens. Confitebor tibi dn̄e indirectione cordis. Eſt igitur ſcitu dignū que ſit illa orationis ſic̄ incenſum directioEt videtur ꝙ ſit intentio cordis in deū vel ergadeū. que intentio dū manet recta a inperturbataſicut virgula fumi incenſi ſurſū tendētis. tunc eſtoratio recta. dum vero ꝑ irruentiū fantaſiarum⁊ cogitationū ventus. pro obſcurā ⁊ dep̄ſſa deſideriorū ſenſualium nubila agitatur rūpitur diſſipatur ut cadat a rectitudine nccē eſt. Nichilominꝰ interruptio tal̓ non ſemꝑ ē vitioſa vel curſus penitꝰ in deū orationis impeditiua. vnde pōtſub diſtinctione fieri ẜmo de intentione. que req̄ritur ⁊ ſufficit in oracione; vel ſub alio forte noīeꝯiori de attentione vocal̓ ſcꝫ orationis. ut in ꝓlatione ȳnorum. canticoꝝ. ⁊ horarum canonicarūHec enim queſtio diuturnū cedit in vſum.Cōſideracio decīmaquinta poīt varias cordisdirectiones ẜm hominū variam diſpoſicionem.⁊ primo de actuali ꝯtinuacōe attencionis.St itaqꝫ multiplex attencō ſiue intencioīscordialis dircō. vna actualis. alia habitualis. alia quaſi media ſcꝫ virtual̓. Rurſusharum quelibꝫ diuiditur. quoniā aliafertur inſolas voces ⁊ verba. alia in verborū ſignificacōesalia nec verborum formas nec ſignificacōes attēdit ſꝫ in affectus aliquos circa celeſtia ad diuina
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten