Druckschrift 
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Einzelbild herunterladen
 

Porro ſi conſideretur ſatiſfactio que fit oracōeꝫſecluſo reſpectu ad caritatem. illa frequenter haet ſine forti meditacione vel vehementi iunctam ea penitenciā ideoqꝫ habꝫ vim ſatiſfactionis.tamen different̓ iuxta ſui ꝯtinuacionem maiorēque fit tripliciter. aut actualiter. aut virtualiteraut ſolum habitualiter. Exemplum damus in ſimili. quia omnia poſſumus ſub hac breuitateplena racione diſcute̓. Ecce ꝑegnatur aliquis adſanctū iacobum. hic ambulat nōnunꝙͣ mouet̉ actuali recogitacione ſua ſue peregrinacionisambulat aliqn̄. ſꝫ de ſua ꝑegrinacione nichil recogitat actu. ꝯtinuat tamē motū in virtute deliberacionis prime. qua conſtituit ꝑegrinari. ceterūdeſinit a motu quandoqꝫ retinēs actualem volūtatem ſue ꝑegrinacionis. quādoqꝫ ſicut in ſomp nichil actu conſiderat. In primo caſu eſt ꝑegͣnacionis ꝯtinuacio actualiter. duplicī continuitate nature ſcilicꝫ more. In ſecundo eſt ꝯtinuacioegrinacionis nature ꝯtinuitate more. licꝫactualiter ſꝫ virtualiter. quoniā ī virtute volūtatis prime ꝯtinuat motū. ſicut ī motu lapidis pꝰelapſum a maū proiciētis eſt videre. In vltimocaſu reꝑitur diſcontinuacio natua̓lis. eo motꝰceſſat remanꝫ tamē cōtinuatio more. quoniāeſt appoſita voluntas oppoſita que nolit ꝯtinuare ꝑegrinationem. ſꝫ in habitu ſemꝑ manet. vn̄