cum illa dicantur cōtinua ẜm ariſtotilem quorūvltima ſunt vnum. manet aſſidue cōtinuacō moralis quantūcumqꝫ eciam fiat diſcontinuacio inipſo actu naturali dum non interrumpitur ꝑ oppoſitā intencionem prime ⁊ principali intencioni licet ipſa nec actualiter in animo peregrinantis remaneat. Concludimꝰ ex hijs veriſſimū ſentencie domini ⁊ ſaluatoris intellectū oporret ſēper orare ⁊ non deficere. Nūꝙͣ enim deficit oratioque cepta eſt fieri per actualem attentionē quincontinuetur in eſſe moris ⁊ gracie dum non int̓ponitur ſicut nec īterponi debet diſcontinuitas oppoſite intencionis vel culpe mortal̓. Sic intelligit̉preterea illud apoſtoli. Omnia in gloriam dei facite actu ſcꝫ vel habitu. Sic rurſus illud ingrāle qͥbn̄ viuit ſēꝑ orat hoc eſt qui nō opponit in oratione ſuā mortale peccatū illa ſēper eſt cōtinua velactu vel habitu vel virtute.Octaua conſideracio agit de priuilegiatis oracionibus ſicut eſt in ſacramento eukariſtie et ſacramentali abſolucione ⁊ baptiſmo.Iloquimur prouide de operibꝫ priuilegiatis intelligere facile eſt ex doctorum tradicionibus quantum vel quemadmodumilla de ſe valeāt ad ſatiīſfactionē. Credēdū ē planeꝙ eukariſtie ſacr̄m cōtinet in ſe plenitudinē oīs
Druckschrift
De meditatione cordis. De modo orandi. De valore orationis et de attentione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten