illa tremenda ſacroſcā corꝑis ⁊ ſanguīnis miſteria que ipōꝝ ora quaſi quotidie tangere habent. demū male loqui volens de alio debꝫ primum cōſiderare ſeip̄m. fragilitatē ſuam. ⁊ ꝓpͥoſdefectus. ⁊ quomō indigꝫ etiā ipē mīa dei ne cadat. ſicut ille cecidit de quo loqui intendit. ymoiam ſimiliter ⁊ forte plus grauiter cecidiſſet niſi diuina gracia ſe preſeruaſſet. Nemo quippeeſt ſanctus aut innocens viribus ſuis. Penſetquoqꝫ ſi ipē eſſet in ſtatu alioꝝ ut alij faciūt faceret ⁊ qn̄qꝫ peius; Occaſione namqꝫ peccandique valde multiplex eſt data. difficile eſt nonpeccare. ȳmo ſingulare dei donum tunc peccatūpoſſe vitare. Nam ſi homo qui non niſi ſe ⁊ linguam ſuam regere habꝫ ita ſepius deficit. occaſione ſe offerēte. ut cadat tam facile in peccatumdetractionis ⁊ ceterā mala nec pōt eſſe dn̄s ſuiipſius. quid rogo hic eſtimare pie debebit de ceteris qui non ſolum ſe ſed ⁊ alios multos diu̓ſoꝝ ⁊ mirabiliū morū regere hn̄t. Nōne ſi qͣ viſcera pietatis ⁊ fraterne caritatis in eo fuerintpro hijs talibꝫ ſi nō oīa pūctualit̓ ad rectū dirigūt. magis deuote orabit. ꝙͣ detractorie lacerabit. Regraciabitur itaqꝫ deo qui ſe in tuto collocauit. ⁊ cōpatietur fratribus. quia omnes. vnūhabemus patrem in celis. tam varijs ⁊ multispericulis. etiam non tantum ꝓ ſe ſꝫ ⁊ ꝓ cōmuni