ſalute expoſitis. deniqꝫ timeat nichilominusſibi vſurpare diuinū iudiciū cū nō veretur iudicare alienum ſeruumº qͥ ſuo dn̄o ſtat aut caditStabit autē potius qm̄potens eſt deus ſtabilie̓eū. Hoc enī pie debet potius p̄ſumi ꝙͣ ut ꝯdēpnetur. Talia eī innumera in ſcripturis ſacrisſūt ⁊ ex dictamine etiam plura ſimilia ſūt iuristā diuini ꝙͣ humani quibꝫ homo ſe iuuare ꝯtratam peſtifeꝝ viciū līgue poterit ꝑiter ⁊ munireQue ⁊ diligēter debet attēdere ⁊ aduertere ⁊ ineffectū deducere ne alias fruſtra ſit quicꝙͣ boniagit. Aduertat etiam ꝙ licet pene totū humanum genus pcc̄ō līgue ꝯmunit̓ ꝑiclitet̉. Paucitn̄ ſunt qui debite inde ꝯterātur ꝯfiteātur ⁊ ſatiſfaciant. ȳmo reꝑiūtur nōnulli adeo mentis ⁊oculis ceci ꝙ detractiones adulacōes calūnias⁊ ceteras maīfeſtas oris damnandas neq̄giasnon reputent apud ſe ꝓ peccatis Qui ſi forētde laycoꝝ numero litteras īgnorātiū viderēturut cūqꝫ excuſādi nūc autē excuſacōeꝫ nullā habent de peccato ſuo. qꝛ ꝓchdolor lrāti ⁊ clerici ⁊qn̄qꝫ habiti religioſi ſunt. Timere qͦꝫ meritodeberent ne ſi abutantur lingue ſue bn̄ficio addeum laudandū ⁊ ꝓpriam ſalutem oꝑando conceſſo in extrema neceſſitate ſua videlicꝫ in horrēda mortis hora vſus debitus tam nobilis doniiuſto dei iudicio ſubtrahatur cum eo ꝑmaxime