ſcandalizet. nō tn̄ adhuc ceſſat qnͥ quantū tp̄spatitur venena ſua toͣliter effundat. Itē ſignūeſt nō fallax cū ſic malū loquēdode abſentibuseos corrigere mīme curet. Hoc autē ſciri poteſtex eo qꝛ pn̄tibus nō cōmittit vt abſētibus caltatīe ea q̄ ipē inuide refert denūtient ymmo ꝑſepe poſtꝙͣ ad cor reuertitur timet ne id faciātet ſi factū foret nō equo aīo ſuſtineret. Non qꝛdoleat de alterius iniuria ⁊ ſua ꝓpria culpaº ſedmagis de ſua vilificacōe ex detractionis nota-Nollet enī detractor reputari ꝙͣuis eſſe nō vitetItem ſignū efficax videtur vt loquens malū dealijs interroget cor ſuū corā cordis īſpectōe̓ deocui mētiri nō poteſt. ꝙͣuis poſſit mētiri iniqͥtasſibi ip̄i ⁊ q̄rat an vellet ꝙ alius ſic loq̄retur de ſecorā alijs ea intēcōe ea forma ⁊ ſic de ceteris circūſtancijs qualiter ipſe loquitur de alijs. Et nifallar ut frequēter reſpōdebit ſibi cor ſuū/ſſi mendacit̓ tn̄ veritatē ſuppreme̓ noluei̓t ſe hoc neqͣvelle. Signū ergomali ē. Hoc clauo retūditurnōnulloꝝ excuſacō falſa ⁊ friuola/ qͥ cū locuti fuerunt ad libitū ſuū de ꝓximorū ſuorū malis/ audēt ſi ſuꝑ hoc obiurgātur dicere etiam quādoqꝫcōſtāter licet mēdaciter/ ſe hoc feciſſe non malaintēcōe neqꝫ aīo cuiꝙͣ nocēdi/ ⁊ nullo mō ex invidia. Et ſi rurſum interrogātur. An ergo exſingulari id egerīt dilcōe ⁊ aīcicia ⁊ ad magnū