ꝓfectū aut ꝯmodū abſētiū ⁊ an ſimilia dilcōis⁊ amicitie ſigna velīt erga ſe ꝯſimilit̓ fieri/ laq̄isꝑplexitatis ita capti et irrititi ſunt. ut vl̓ maīfeſtū conͣ cōſciētiā ſuā ꝓferre mēdaciū vl̓ verbūīiquū ⁊ doloſū īiuſte dixiſſe conͣ ꝓximū fateri cōgāt̉. Ruoꝝ vtrūqꝫ malū ē. Malū igit̉. ⁊ valdemalū multūqꝫ ꝑiculoſū ē hoī eē ꝓmptū ad loquēdū malū de abſētibꝫ / etiā ceteris malis queide ſequūt̉ circūſcriptis. ēs tā loquētis ꝙͣ audiētiū īpedit̉̓ a melioribꝫ et ſalutaribus poſtmodū ex hoc etiā ī vita. Cum enī expoſt fuerit orādū ⁊ deo ẜuiēdū ad mētē redeūt placeat vl̓ diſpliceat cū quadā qͣi violētia/ q̄ pͥus incaute ꝯmiſit vl̓ admiſit cū mala ꝯplacētia. O qnͣto cōſultius ē itaqꝫ loqͥ de bonis a̓ de pcc̄is ⁊ mal̓ ꝓprijsꝙͣ ita rōdere dēte canino alios. Vix etiā deniqꝫẜuat̉ mēſua̓ qṅ miſceat̉ mēdaciū / et malū ꝑuūaugmētat̉ ⁊ ad ꝑtē trahat̉ ſꝑ detei̓orē et peneī nullo excuſet̓ aūt alleuet ut ſic fiat ſupra modū peccās pcc̄m. qͣi vnū a̓ſimplex pcc̄m non ſufficiat īꝑniciem ip̄ius loquētis. Veīamꝰ nuncad ꝯcluſionē t̓ciā viꝫ loq̄ malū de alio ad finemſextū ſcꝫ directe ex odio vel invidia ē ſēꝑ pcc̄mEt quādo notabiliter per hoc leditur fama aliena et dum loquens hoc aduertit in ſua conſcientia aut aduertere poſſet et deberet ē grauiuspeccatum ſepiſſime ꝙͣ furtum/ aut ꝙͣ foret eſus