⁊ ſepius tranſit in morle peccatū. Tale enī v̓būnō eſt otioſum. de quo iuxta terribilē veritatisꝯminacōem ſumus reddituri rōnem. ſꝫ ⁊ ꝯīterꝑnitioſū ⁊ multiplicit̓ nociuum. Nam hēmꝰ extali verbo occaſionem ⁊ racōnem magne dānificacōnis alioꝝ in ſua fama. etiam ꝑ hoc cadūtſepiſſime tā loquētes ꝙͣ audiētes. vel in indigͣcōeꝫ cōtra eos de quibꝫ ſit oblocutio vel in falſāiuſtificacōnem ꝓpriam tā cordis ꝙͣ oris dū vcꝫcogitacō interior penſans coram ſe poſita alieāmala ⁊ ſua ꝓpriā mala qn̄qꝫ ſimilia aut maiorapalpās tumet ⁊ inflatur dicēdo. Gracias tibiago dn̄e deus. qꝛ nō ſum ego talis. qual̓ iſte dequo tāta mala referūtur. Et ſic miſer cadit in foueam quam fecit; ⁊ cū illo euangelico phariſeofalſe iuſto fit pccōri quem ipē iudicat ſi nō ſēꝑdeterior ei. tamē ꝓpter ſuam ſuꝑbiam ſimilis qꝛetiam peccator ut alius. ⁊ ſi nō alio mō. Et hocphariſaicū tam in loquētiū ꝙͣ audiētium ꝯcipipitur facilime. ⁊ fit ſaltem affectu etiā ſi ratio videatur iudicare aliter ⁊ id ore manifeſtae̓ minime attemptet.U quis auteꝫ quere̓t ſignum quomō ſcietqn̄ ex bono fine loquatur. aut malo. de malis ꝓxini. ¶ Rn̄detur. ꝙ dum loquitur aliquisad bonum illius cuius mala cōmemorat. ut puta in ſe ⁊ audientibꝫ prouocet mētē ad orādū