abſolutus ſuper vno crimiē. pōt niſi de ꝯſenſuſuo libere obligari ad amplius cōfitendū. Sꝫſit oppoſitum in qͥbuſd̓ regioībus aut caſibꝰinſtitucōnis poſitiue quibus homo ſponte ſeſubdit et hoc facīiunt. Si cōfeſſor veīſil̓iterp̄ſumatur ſollicitare aut ſollicitari ad peccatavtputa ad lubricitatem ꝑſona hoc timēs debꝫab illo ſi ſit ſuus curatus pete̓ licentiaꝫ altericonfitendi. quā nō obtenta pōt n̓lominꝰ altei̓cōfiteri ⁊ abſolui. de ſtatu eoꝝ qui confeſſi ſūttucius eſt vt confeſſor nichil dicat neqꝫ ad vituꝑium ſicut cōſtat neqꝫ ad laudē ne inde confeſſi ſuperbiant ne p̄te̓a ipſi ⁊ alij ī ypocriſimficte confitēdi dilabant̉. Iudex coge̓ volēsad reuelacōnem confeſſioīs pccāt et teneturp̄ſb̓r ſibi nō reſponde̓ aut dicere hoc non eſſede foro ſuo. ꝙ ſi opponat̉ qm̄ tacendo et nonnegando notare videtur ꝙ confeſſus ſit inculpa. Rn̄dendum eſt ꝙ ſacerdos aliter agēnō poteſt. Ideo nullū ſcandalū ſuo vicio deputatur. Pccōri ꝙͣuis non ſufficienti penitētivt qꝛ ꝓpoſitū habꝫ actuale peccādi in futurūvtile eſt confiteri et abſtinentias certas reciꝑe cui tamen confeſſor expreſſe iteꝝ et iterumꝓteſtetur ꝙ neqꝫ abſoluit̉ neqꝫ pōt neqꝫ peītentie tales aut talis confeſſio cundē liberantqnͥ iterum eadē pccā cōfiteri teneat̉. Aicior