noxiū et innoxiū dicuntur in moralibus. nonabſolute. ſed per reſpectū ad nos cum circumſtācijs finis loci ⁊ tꝑis officij atqꝫ ceterorumOmnis obligacō finaliter reducīt̓ ad dictamen liberi arbitrij dn̄ij ſic volentis obligarecreaturam. quod dictamē nob̓ innoteſcit l̓ inlumine fidei vel gͣcie infuſaꝝ l̓ in lumine naturali ſignato ſuꝑ nos. Vn̄ practica iudicīa racōnis habemꝰ. Aut ꝑ lumina ſcīaꝝ tā diuinarū ꝙͣ humanaꝝ ex duplici lumine pͥori emanāciū aut poſtremo ꝑ exꝑiētie multiplicis luminoſū docuniētū. ꝑ qd̓ fit ut virtus qua ars cīcius oꝑetur. ꝓpter qd̓ virtuoſus bene iudicatde omnibꝰ et eſt ſuo iudicō virtutis mediumaſſumendum. In principijs moralibus fitꝓceſſus qn̄qꝫ a nocioribus ⁊ qͣi a poſterioribꝰut ex hijs q̄ videmꝰ in humana pollicia aſſurgendo ad diuinā legē. qn̄qꝫ fit ecōtra a prioriconſiderando eas leges. que nature ſunt nociores qualis eſt lex eterna. Equitas quamnoīat ph̓us Epykeiam preponderat iuris rigori. Eſt aūt eqͥtas iuſticia pēſatis omnibꝰ cārcumſtācijs ꝑticularibꝰ. dulcoe̓ mīe tꝑata hocintellexit qui dixit. Ipſe etiā leges cupiūt utiure regāt̓. Et ſapiēs. Noli eē iuſtꝰ nimis. Alioquin ſūma iuſticia ſūma iniuſticīa fit. Oīamandata dei equitas ⁊ cū equitate penſanda
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten