Nol
Notabilis id eſt notatus vl̓ īfamis. c. ex ꝑteade. de teſti.Nō admitti ad ꝑtē capit̉ ꝓ ipſo qd̓ eſt nō admitti facta diſtributōne ad ꝑtes. qn̄ ꝑs cuifacta eſt nō admittit̉. Uel ideo. qꝛ ī reꝝ natura nō eſt. vl̓ qꝛ al̓s admitti nō p̄t. ꝟbigr̄a.Legatū relictū eſt mihi ⁊ poſthumo. Poſthumꝰ exiſtēs in vtero licet nō admittat̉ adꝑtē. ſignificat̉ tn̄ me tm̄ admittendū ad ꝑtēl. ſi duobꝰ. in pͥn. ff. de. l. j. Natio. qꝛ mihi ꝑstm̄ relicta eſt. Et ſi dicat̉ deficit cōiūctꝰ. qͥanō admittit̉. ergo ꝑs eiꝰ mihi accreſcit ex diſpoſitiōe legātis. vt patet in materia ꝯiunctionū. ⁊ ſic admittar ego ad totū Rn̄det̉ ꝙnō deficit ꝯiūctꝰ in caſu p̄miſſo. qͥa eſt ſpeseū naſci ⁊ admitti. Itē ibi Teſtator mihi ⁊ei qͥ caꝑe nō p̄t legat. x. ego ad. v. tm̄ admittar. l. ſi Titio. ff. de leg. ij. ⁊ intelligit Bart.ꝙ caꝑe nō p̄t. qꝛ aufert̉ ei res a teſtamēto tāqͣꝫ indigno. ⁊ ſi nō admittit̉. loco eiꝰ admittit̉ fiſcꝰ. ⁊ ſic ꝑs eiꝰ nō deficit. nec mihi accreſcit. Itē ibi. teſtator legat mihi ⁊ ẜuo ſuo ꝓprio. ego admittor tm̄ ad ꝑtem. l. pl̓es. §. ſiꝯiūctu. ff. de leg. j. qꝛ ex ꝑte tm̄ mihi relictūeſt. ⁊ ꝑs ꝯiūcta nō oīno deficit. qꝛ naturaliter ſeu de eqͥtate ſibi debet̉. Sꝫ ibi legaturmihi ⁊ illi qͥ nō eſt in reꝝ natura nec eē ſperat̉. admittor ego ad totū. l. ſi duobꝰ. p̄alle.§. fi. ff. de. l. j. Rō. quia ꝑs ꝯiuncta oīno deficit. Idē ergo in oī caſu ī quo ꝑs total̓r deficit. vel qꝛ ꝯiūctus morit̉ ante teſtatorem.vel relictū eſt poſthumo qͥ naſcit̉ abortiuꝰ.vel ſi ꝯiūctus repudiat. qꝛ tūc ꝑs ꝯiūcti oīno deficit. ⁊ ideo ꝓpter ꝯiūctionē alteri parti accreſcit. licꝫ de ꝯſuetudine qͣrundā partiū. vt francie. ꝯiūctio nō ſignificat ius accreſcendi. Ideo qͣntūcūqꝫ deficit ꝑs vniꝰ.alter tm̄ ad ꝑ̄teꝫ admittit̉ .ſ. ſibi relictā. Significat ergo nō admitti ad ꝑtē ip̄m ꝯiunctū ad ꝑtē tm̄ vl̓ ad totū admittēduꝫ ꝓut hͨqd̓libet mediū ꝓbabile declarat.Nolle et nō velle differūt. qꝛ nolo importatp̄ciſe reſiſtētiā. ꝯtemptū. ⁊ oīmodā ꝯtradictionē vl̓ repudiationē. et nō ſolū abſentiāvoluntatis. Sed nō volo tm̄ aliqualē et n̄oīmodā importat ꝯtradictionē. vt no. Io.an. de offi. dele. c. prudentiā. §. ſexta. ſuꝑ ꝟ̓.nō velit. Et qn̄qꝫ capit̉ nolo vt etiā nō importat p̄ciſe reſiſtentiā ꝓ nō volo. vt in. c. finē litibꝰ. de do. ⁊ ꝯtu. ibi nolit aut nequeatẜm Io. an. et ſequit̉ Uin. Sil̓r dormiensnō vult legere tūc. ⁊ tn̄ exp̄ſſe ſe legere nō ne
gat. vt no. de ſpon. c. ij. Et dictio nolle ꝯponit̉ de nō velle. Alij tn̄ talē ponūt differentiā. dicētes. ꝙ nō velle ſignificat pͥuatiue .i.nō eſſe voluntatē ſeu motū voluntatꝭ. Sꝫnolle ſignificat poſitiue .i. eſſe motū nō fieri. vl̓ nō obtinere illud de quo q̄rit̉. Et ꝑ hͦdicūt doc. ꝙ ſi heres deliberādo de adeundo dicit ſe nō velle adire. hec ꝟba nō ſignificāt repudiationē. qͥa nō velle adire eſt nōhabere motū animi ad adeundū. nō aūt ꝑhͦ ſequit̉ ꝙ repudiet. ſecꝰ ſi dicat. nolo adireqꝛ ſenſus eſt ꝙ hꝫ motū animi ad nō habēdā hereditatē. ⁊ iō ẜcat repudiatiōeꝫ. facit.l. filij. §. j. ff. ad tercu. ꝓpter hoc dixit lex ꝙ īter velle ⁊ nolle eſt mediū. ſcꝫ nō velle ⁊ nōnolle. l. j. §. ſcientiā. ff. de tribu. ac. ⁊ hoc d̓ ꝓprio ſignificato ꝟbi. Sꝫ ex circūſtātijs pn̄trecipi alia ſignificataNota eſt idem qd̓ infamia. l. j. ff. de his qͥ nota. infa.Notare qn̄qꝫ eſt rep̄hendere. c. fi. d̓ ſortil̓. qn̄qꝫ infamare. c. accedēs. d̓ purgat̉. cano. qn̄qꝫ ꝯſiderare. c. cū olim. ij. de offi. dele.Notariꝰ eſt publica ꝑſona. qꝛ eiꝰ officiuꝫ adpublicā vtilitatē inuentū eſt. ⁊ d̓r a notādoqd̓ eſt negocia hoīs publice ⁊ auctētice inpublicā ⁊ auctēticā formā redigete. Et idēd̓r ſcriba a ſcribēdo. ⁊ tabellio ſeu tabellarius a tabula. Re. ſupra locis ſuisNochꝰ d̓r illegitimꝰ ⁊ ꝓprie de adulterio natꝰ. ſic̄ d̓r nocha febris q̄ affligit vt qͣrtana. n̄tn̄ eſt vera qͣrtana vt no. glo. in. §. ꝑſone ꝟoin fi. ca. niſi cū pͥdem. de renunci. Etiā d̓r anota .i. īfamia. qꝛ talis īfamiā incurrit.Notoriū eſt triplex. Quoddā eſt notoriū p̄ſumptōis. ſcꝫ qd̓ eſt de euidentia iurꝭ vehemētis p̄ſumptū. vt pr̄nitas. filiatio. vbi nōrequirit̉ alia ꝓbatio. c. qm̄. de fi. p̄ſbi. Naꝫde hoc ꝙ qͥs ſit alicuiꝰ filius nō pōt vere ꝓbari. l. luciꝰ. ff. de cōdi. ⁊ demōſtra. vn̄ filiꝰ ēquē nuptie demōſtrāt. ff. de in ius vo. le. qͥaſꝑ. in fi. Nam ⁊ vir ⁊ vxor aliquē infantemnutriunt ⁊ dicūt eum filiū eoꝝ eſſe. tūc p̄ſumit̉ eoꝝ filiꝰ. Eſt ergo notoriū p̄ſumptōiseuidētia rei euidēter a iure p̄ſumpta. Alid̓eſt notoriū iuris. ⁊ eſt clara iudicialis cōfeſſio. incōuincibilis ꝓbatio. ⁊ irretractabiliſdiffinitio. de qͦ ſcꝫ notorio qͥs dānatꝰ eſt. vl̓in iure ꝯfeſſus. Et ſic illd̓ eſt duplex. videlicet ꝑ ꝯfeſſionē factā in iure. ⁊ ꝑ ſnīam iudicis. vt in. c. veſtra. de cohabi. cle. ⁊ mulie.Tertiū eſt notoriū facti. ſcꝫ qd̓ ꝯmiſſuꝫ vl̓