¶ A

uo ꝯcedit dignitatē. vt in to. ti. p̄alleg. Itamulier nobilis nubēs plebeio efficit̉ ignobilis. ſicut ille qͥꝓpter delictū ꝑdit dignitatē. l. qͦtiēs. ⁊. l. iudices. C. eo. ti. Et ſic in aliqͦtꝑe qͥs eſt nobilis. in alio ignobilis. imo invno loco ⁊ nō in alio. vt ſarracenꝰ nobil̓ captus a chriſtiano ē ignobilis ⁊ ſeruꝰ. ⁊ ecōuerſo. Dicit̉ illata. qꝛ nullus a ſeipſo p̄t habere dignitatē vl̓ nobilitatē. ſed oportet qͥper alterū ꝯferat̉. imo qͥ ſua auctoritate aſſumeret in crimē falſi incideret. vt ī. l. iuliane maieſtatis. ff. de fal. ⁊ in reg. iur̄. ca. j. lib.vj. vide no. ꝑ Bar. ī. l. vēdat̉. C. d̓ ꝓfeſ. ⁊ mo.⁊ in. l. j. C. vt di. dig. ordi. ſeruet̉. ⁊ Bal. in. l.data oꝑa. in. xvij. coll̓. C. qͥ accu. n̄ poſſ. vbiponit de nomināte ſe comitē qͥ non eſt. ⁊ decātāte not̉. cū n̄ hn̄t not̉. Etiā qꝛ dignitasinfert̉ in aliū ex mera gratia ꝯcedētꝭ .ſ. pͥncipis qͥ nō recognoſcit ſuꝑiorē. al̓s em̄ ſuperior cogeret inferiorē vt daret dignitateꝫ. ſiceſſet ex debito Poſſunt tn̄ p̄cedere aliq̄ cāeex ꝯgruo impellētes ꝯcedentē. vt ſunt ꝟtutes. actꝰ ꝟtuoſi. ff. de ori. iu. l. ij. in penl̓. ⁊ vl.colūna ⁊c̄. Dicit̉ ꝑ pͥncipatū tenentē Sedpͥncipatū oīm tꝫ deus. qͥ qn̄qꝫ nobilitates ⁊dignitates tꝑales īmediate inſtituit. Qn̄qꝫalius pͥnceps nō recognoſcēs ſuꝑiorē tꝑalē. Nā baro qͥ nō ē miles pōt certo caſu facere militē. licꝫ ꝯtrariū notat Cy. in. l. iij. C.de here. tu. ⁊ bar. in. l. fi. C. vn̄ liberi. vbi dicūt ꝙ qͥ nō eſt doctor nō pōt facere doctorēnec militē qͥ nō eſt miles. Poſſunt tn̄ regesvl̓ duces extra regnū ſuū in alienis ꝑtibusfacere milites. qꝛ ea q̄ ſunt volūtarie iuriſdictiōis. vt eſt facere militē. pn̄t exerceri extra territoriū. l.j. ⁊. ij. ff. de of. ꝓcōſul̓. ⁊ lega.Dicit̉ qua qͥs vltra honeſtos plebeios. qͥaplebeioꝝ qͥdā ſunt honeſti. qͥdā viles. l. mulier. C. eo. tit. Licet ergo honeſti plebei ſintmagis accepti. nō tn̄ ſunt nobiles qꝛ nobil̓eſt acceptꝰ vltra honeſtos plebeios. Et d̓racceptus. qꝛ nobilitas ꝯſiſtit in hoc ꝙ pͥnceps facit quē gratū ⁊ acceptū. licꝫ in ciuitatibꝰ q̄ regunt̉ ꝑ ppl̓m. nobiles ſint int̓duꝫminꝰ accepti. ⁊ plus puniant̉ in penaꝝ īpoſitione. Dicit̉ vltimo on̄dit̉. qꝛ ſi qͥs ꝑ milleannos viueret cū oībꝰ ꝟtutibꝰ ⁊ pͥnceps eūſumme diligeret ⁊ acceptū haberet. tn̄ plebeiꝰ remaneret donec in eū infert̉ dignitasnobilitatꝭ ꝑ pͥncipē. qͣ oſtēdit̉ acceptꝰ vltraꝑlebeios. Et p̄t oſtēſio fieri ꝟbis expreſſish ꝯtinētibꝰ. l. ille aūt. §. cū verbo. ff. de lega.

iij. Qn̄qꝫ etiā nō expͥmit̉ ꝟbis. ⁊ tūc debet fieri aliqͦ actu hͦ qͣſi de neceſſitate importāte.l. ꝓ herede. §. pōponius. ff. de acqͥ. hered. vtſi ꝯcedit̉ alicui officiū qd̓ habet dignitateꝫvl̓ nobilitatē annexā. vt comitatū. ducatu.⁊c̄. Cetera de nobilitate. videlꝫ. qͣttuor opiniones. et tres nobilitates. Et qͣliter aliqͥsdebeat ꝓbare nobilitatē. vide in tractatu p̄alle. Et vtrū nobilis ꝓpter ingreſſum religionis ꝑdat nobilitatē. vide Lo. de Ro. inſingl̓aribꝰ ſuis. Bal. in. l. deo nob̓. C. d̓ epiſ.⁊ cle. ⁊ qd̓ nō facit. ff. de re. iur. l. iura. q̄ dic̄iura ſanguinis nullo iure ciuili dirimi poſſunt. Et nobilitas eſt quoddā ius ſanguinis qd̓ eſt incōmutabile. vt in. l. ius agnationis. ff. de pac. vide glo. ordi. xxvij. q. ij. ſcripſit. xx. q. iij. pn̄s clericꝰ. q̄ volūt ꝙ ſic. quasapprobat Spe. in ti. de ſtatu mon. §. j. ꝟ. xj.Etiā dn̄i de Ro. int̓ qͦs tal̓ qō de facto fuitmota allegabāt duas glo. aꝑte volētes monachū nobilitatē ꝑdere. Primā ī. c. j. d̓ purga. ca. ſuꝑ ꝟ̓. ingenuꝰ n̄ eſt. Scd̓aꝫ ī. c. ea q̄.d̓ ſta. regū. ſuꝑ ꝟ̓. ꝑſonaꝝ. d̓ lectu. Quibꝰ tn̄nō obſtātibꝰ dn̄i de rota cōtrariū determinarūt ꝑ rōem. vt ſupra.Nō obtꝑare .i. nō obedire. vt qͥ ſciēs non paret vocatꝰ a dn̄o. vel iudice. ff. ſi qͥs ius di. n̄obtēper. in rubro ⁊ ī nigro. Non ſignificatnegatiue cōiter. qꝛ aduerbiū negādi Qn̄qꝫtn̄ etiā ſignificat affirmatiue vt ibi Promittis mihi. x. ⁊ rn̄des. qͣre nō. l. j. §. j. ff. de ver.obli. Nā ſenſus eſt ꝙ ꝓmittis ⁊ ꝯſentis ſignificato ſumpto ex dictōe qͣre iūcta dictōinō. qͣſi diceres. Nō eſt rō negādi .i. aſſentio.Et idē ibi ſi int̓rogatꝰ an velim adire hereditatē mihi delata. rn̄deam. cur nō. videoradire hereditatē. Secꝰ ſi dicerē. hec hereditas nō diſplicet. nā tūc non videor adireqꝛ nō ſequit̉ nō diſplicet. ergo placet. qꝛ eſtmediū inter nō diſplicere ⁊ placere. ſcꝫ nonplacere. ſicut eſt mediū int̓ velle ⁊ nolle. ſcꝫnō velle. Nec obſtat. l. cū antea. C. de arbit.vbi tex. dicit. nō diſplicet. Et ꝑtes ſnīaꝫ abarbitro latā vident̉ approbare. qꝛ ibi nō diſplicere capit̉ ꝓ placere. ⁊ hoc ex approbatōne arbitri. Etiā qn̄qꝫ duplicat̉ dictio nō. tō̄ẜcat affirmatiue. l. duobꝰ. ff. d̓ ꝟbo. ſig. Nādue negatōes faciūt vnā affirmatōeꝫ qꝛ negatio d̓ſtruit negationē niſi ꝓbabili medioꝓferētꝭ īferat̉ volūtas. vt. l. j. C. d̓ ſer. fu. ⁊. ff.d̓ offi. p̄fec̄. vr. l. ꝓmulgarꝭ. ⁊. ff. d̓ ſena. l. feīe⁊ de iureiur. ⁊ ſi xp̄s. in pͥncipio

o 3