¶ Pa
dn̄o ſuo vel principi. Sed extraordinariaonera ſunt qͥ extra curſum et morē ex inopinato euētu vel caſu ſeu neceſſitate emergētinducunt̉. vt ſi dn̄s velit maritare filiā ſuāvl̓ guerre īmineāt. et ideo a ſuis ſubditꝭ exigatur aliqͥd.Oriundus de ciuitate vl̓ loco ⁊c̄. d̓r is qͥ vl̓ibi vel in vico ciuitatꝭ illiꝰ ortꝰ eſt. ff. ad municip. l. qͥ ex vico. Ul̓ ſi pr̄ eiꝰ inde duxit originē. C. e. ti. l. aſſumptio. §. filiꝰ. ⁊. C. d̓ mūicip. ⁊ orig. l. j. ⁊ filios. li. x. Et no. ī. c. vſuraru. de vſu. in ꝟ. alienigenas. li. vj.¶ DePa1Actū uel pactiopd̓r a verbo paciſcor. ⁊ ſic deſcribitur Eſt ꝯſenſus duoꝝ vl̓ pluriuꝫin idē placitū. ſcꝫ ad dandū vl̓ faciendū aliqͥd alteri ab altero eoꝝ. ff. de pac. l. j. §. j. Etd̓r quaſi de pace factū vel pacis actū. ⁊ ponit̉ ibi in idē placitū. Nā non fit in eodē vero vel falſo. qꝛ ſi duo vel plures ꝯſentiāt inhoc vero Titius eſt hō. vel in hoc falſo. titius eſt aſinꝰ. nō erit pactū. qꝛ nō eſſet obligatoriū. talis em̄ cōſenſus neutrū obligatalteri. Itē ẜm qͦſdam. pactū eſt ꝯtractꝰ. qͥapaciſcēdo diuerſas in idē ꝯtrahimꝰ voluntates. Et capit̉ qn̄qꝫ late ꝓ eo qd̓ nō trāſit īꝯtractū noīatū vt vēditio ⁊c̄. Et ſic oē pactū pōt dici ꝯtractus innoīatꝰ. vt trāſactiodo vt des ⁊c̄. Qn̄qꝫ ſtricte ꝓ ſimplici pactogratis facto. vt ꝓmitto tibi decē ⁊c̄. Et ſic atrāſactiōe ⁊ pollicitatiōe differt. qꝛ pollicitatio eſt ſolius offerētis. Et aſſignat̉ differentia inter pactū ⁊ trāſactionē. qꝛ pactumeſt d̓ re certa ⁊ nō litigioſa ⁊ gratuita. Trāſactio ꝟo de re incerta ⁊ litigioſa ⁊ nō gratuita. Et quid ſit pactū habes etiā de ꝟ. ſig. c.pactū. vbi d̓r pactū eſt īter ꝑtes ex pace cōueniēs ſcriptura. legibꝰ ac moribꝰ cōprobata Nam ſepe ad ꝓbationē pacti interponit̉ẜm glo. ibidem.Pactoꝝ diuerſa ſunt genera. Nā pactū cōuentū d̓r qd̓ ſub certis verbis et forma factū exp̄ſſum vl̓ redactū eſt. verbi gr̄a. Naꝫclarū eſt pactū in ꝟbis. qꝛ ſi ꝟba ſunt obligatoria pactū eſt obligatoriū. ſi ſunt liberatoria eſt liberatoriū. ſi exceptōis inductiuatūc eſt exceptōnis inductiuū. vt ſi creditortradit inſtrumentū debitori ex hoc ſignificat̉ pactū libertoriū factum a creditore de
bitori. vt. l. labeo. ff. de pac. Rō. qꝛ vt redditio inſtrumēti aliqͥd oꝑet̉ .ſ. voluntatē creditoris liberare volētis debitorē. Sed ibicreditor pignꝰ reddit debitori. nō ſignificatur liberatio. vt. l. ſeq. ff. eo. ti. qꝛ hec redditio pōt aliqͥd oꝑari .ſ. cōferre vtilitatē debitori in vſu pignoris. Secꝰ in caſu precedēti in qͦ nō oꝑat̉ aliud niſi vt dictum eſt. ex qͦpatet ꝙ redditio pignoris nō ſignificat remiſſionē eoꝝ. Itē ſi inſtrumētū debiti reꝑitur penes debitorē ex hoc ſignificat̉ redditio creditoris niſi ꝯͣriū ꝓbet̉. l. ſi cyrogͣphū.ff. d̓ pig. qꝛ inſtrumētū p̄ſumit̉ ꝑueniſſe addebitorē ꝑ redditionē ⁊ voluntatē creditoris. ⁊ hͦ ſi debitor eſt extraneꝰ. Si ꝟo familiaris in domo creditoris cōuerſans. tuncſecus. qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ faciliter potuit haberi īſcio creditore. l. vnica. §. ille. C. d̓ lati. li. tol.Itē ſi aliqͣ bona ꝯductoris ſunt ꝑ eū inuecta illata vl̓ reducta ⁊c̄. Ex hoc ꝯcludit̉ pactum qͦ pignꝰ ꝯſtituit̉ locatori. vt. l. certi iuris. C. d̓ lo. ⁊ ꝯduc. ⁊ hͦ ex cōi mō agēdi qͦ inuecta atqꝫ illata ſunt locatori tacite obligata. qꝛ ꝯtrahētes vident̉ ſe referre ad cōmunē modū ſeu morē. Etiā hͦ veꝝ ſimpl̓r n̄ ſolū in p̄dio vrbano ſꝫ in ruſtico. ſꝫ tūc demūſunt obligata. cū dn̄s ſcit īuecta ⁊ illata eēbona ꝯductoris.Pactū tacitū d̓r qd̓ in veritate nō eſt exp̄ſſefactū ſꝫ ex aliqͣ lege ſpāli. ac ſi fieret ſtatutūex caſu hr̄e iubet̉. ꝟbigr̄a. Cōduxi domū aSeio ⁊ res meas ītuli. ī hͦ caſu res mee illate ꝓ mercede domꝰ debent̉ ſcio iure hͦ ſtatuēte vl̓ iubēte lege pignori ita eſſe obligate ac ſi ſpāliter et exp̄ſſe int̓ nos ꝯcordatuꝫeſſet ⁊ ꝯuētū. dato tn̄ ꝙ nō ꝯueniemꝰ ⁊ ſuꝑhͦ dixerimꝰ Ul̓ ſic Pactū tacitū d̓r qd̓ noneſt factū exp̄ſſe. vt cū ꝯduxi domū nō pangēdo de p̄cio dādo iā ẜm leges adhuc vēitp̄ciū dādū ac ſi paciſcēdo ita ſuiſſꝫ exp̄ſſū.Factū adiectōis ī diē talē eſt. vt vendo tibidomū. ⁊ ſi pot̓o hr̄e maiꝰ p̄ciū ad vſqꝫ mēſem ego repetā ipſam domūPactū legꝭ ꝯmiſſorie ē. vt vēdo tibi domū.⁊ ſi nd̓ ſolueris infra mēſem volo ꝙ ſit īempta. vt. C. de pac. inter emp. ⁊ ven. Iteꝫ ibi.Creditor paciſcit̉ cū debitorē ꝙ a debitore nō petat. tali caſu intelligit̉ ꝙ etiā nō petat ab herede. qͥa pactū qͦ quis ſibi ꝓuideatſolet extēdi ad heredē. qꝛ ꝑ hoc videt̉ etiamheredi ſuo ꝓuidere. ⁊ ꝑ hoc ꝯtractus cōditionalis traſit ad heredē. inſti. de ver. obli.