IAV

humilis. l. di. eos. xxiiij. q. j. ſi qͥs dederit. ethabet̉ in regula ſel̓ deo etiā. de re. iur̄. li. vj.Humilitas ſeu hūiliatio. no. archi. xxij. q. ij.cū hūilitatis. vn̄ hūilitas eſt ꝟtꝰ qͣ hō veriſfima cognitiōe ſibi vileſcit. de qͦ glo. optīa.in ꝟbo hūilitatꝭ. ⁊ eſt glo. fi. in cle. j. de relig.do. q̄ multa ꝑpulcra ponit de hūilitate. vn̄melior eſt in malis factis humilis cōfeſſio.qͣꝫ in bonis ſuꝑba gloriatio. xj. q. iij. ca. iniuſtum. in fine. Itē humilitas humilibꝰ nonꝓdeſſet. ſi ꝯtumacibꝰ nō noceret. de poſtu.p̄la. c. j. in fi.Humiliati ſūt qͥdā religioſi qͥ fuerūt ꝯdēnati ab eccīa ꝑ Luciū papā. qꝛ noluer̄t iurare. ⁊ poſtea tꝑe clemētꝭ recepti ſūt ab eccl̓iaqꝛ ſe correxerūt ⁊ iurāt qn̄ expedit no. in. c.olim cauſam. de reſcrip. ſpo.¶ De¶ IaActus. Require infra Rodia de iactuiIactura eſt damnū vl̓ ꝑiculuꝫqd̓ qͥs patit̉ qn̄ imminēte tēpeſtate ꝓijciunt̉ bona ī mare ad exonerandū naues. ⁊ ita capit̉ ꝓprie Sed large p̄t capi ꝓ qͦcūqꝫ dāno alicui ꝑ violētiamillato vn̄cūqꝫ ꝓueniat. Uel d̓r leſio fctā cūlapide vel ligno. Re. etiā infra lex rodia¶ De ¶ IbIbrida eſt de ſcorto natꝰ. alia noīa illegitīorum. Re. infra māſer. ſpuriꝰ. anſer. nochꝰ.¶ De ¶ IcIconomꝰ d̓r ille cui eccl̓iaſtica res gubernāda mādat̉. vt. C. de ſa. ſan. ec. le. iubemꝰ. circa pͥn. lxxxix. di. qm̄ in quibuſdā. ⁊ glo. iij. c.imꝑatoꝝ. de iura. calū. vbi not. differentiaꝑ doctores inter iconomū ſyndicū ⁊ ꝓcuratorē ⁊ actorē. que ibi ẜm glo. in lata ſignificatiōe idē ſignificāt. De quo due glo. notabiles. vna in. c. ſi qͥs erga. ij. q. vij. alia ī. c.qm̄. xvj. q. vij. ⁊ habet̉. x. q. ij. ſi iconomꝰ.¶ De ¶IOId eſt. eſt dictio expoſitiua. ff. ad. l. acqͥl. l. itēmela. §. legꝭ. ⁊ de ſpō. c. j.Ideota eſt grecū. ⁊ eſt idē qd̓ imperitus. ẜmIſid̓. li. x.Idonei ꝓprie dicunt̉ qͥ pn̄t ⁊ volūt in eccl̓ijſdeſeruire. de p̄ben. ſuꝑ inordinata. Et di-

cunt̉ idonei qͥ ſūt moribꝰ honeſtate ⁊ lr̄arūſcīa decorati. de inſti. c. in eccīa. in gloſ. iiij.etiā ſunt ꝓuidi ⁊ circūſpecti¶ De ¶ IeIerociniū. eſt locꝰ vbi alunt̉ pauꝑes ẜm qͦdaccipit̉. C. de ſa. ſan. ec. l. illud¶ De IgIgnarꝰ eſt qͥ ignorat vl̓ qͥ ignorat̉. ẜm Iſi.li. x. vn̄ ignorās ignorabit̉. xxxviij. diſt. qͥ ea.vbi d̓r. Qui ea q̄ dei ſunt neſciūt a deo neſciunturIgnauus eſt idē qd̓ ignarꝰ vie .i. rōis ⁊ viteẜm Iſi. ibidemIgnorantia eſt cū de facto vel de iure nihilſcio. nec mihi aliqͥd ſuſpicor. ⁊ ẜm Azo. inſum. C. de iur. ⁊ fac. igno.Ignorare ꝓprie eſt neſcire qd̓ aliqͥs dꝫ ſcire.Neſcire aūt eſt cōmuniꝰ qͣꝫ ignorare. vn̄ ꝓprie oīs qͥ ignorat neſcit. ⁊ nō ecōtra. vt no.ff. d̓ iur. ⁊ fac. ig. ſuꝑ rubri. Et ignorātia diuidit̉ ex ꝑte materie circa quā eſt. qꝛ alia eſtignorātia iurꝭ. alia facti. ⁊ haꝝ vna ꝓbabil̓alia nō. Ignorātia facti eſt vt ſi neſciā illūdeceſſiſſe qͥ mihi cognatꝰ eſt. vel aliqͦd ſil̓e.Et ignorātia facti alia ē facti differētis adſalutē vl̓ ad officiū. ⁊ hͦ excuſat. vt. jͣ. Coꝝ. x.Omne qd̓ ī macello vēdit̉ māducate nihilinterrogātes ip̄am ꝯſcīam. Alia ē facti neceſſarij ad officiū. vt in p̄ſbytero ꝙ ſit factamanuū impoſitio. ⁊ hͦ nō excuſat. Alia eſtneceſſarij facti ad ſalutē. vt qd̓ xp̄s paſſuseſt. hec etiā nō excuſat in habētibꝰ vium rōnis. Item ignorātia facti alia eſt ꝓprij factialia alieni. Si ꝓprij aut gͦ qͥs dat operaꝫ reiillicite. ⁊ tūc nō excuſat. aut rei licite. ⁊ tuncaut habuit indebitā diligentiā. ⁊ ſic non excuſat a toto ſꝫ a tāto. Si ꝟo debitā habuitexcuſat a toto. Si ꝟo ſit facti alieni. aut eſtignorātia ꝓbabil̓ .ſ. ad quā non reqͥrit̉ ꝙ ſitnimis diligēs aut curioſus inqͥrēdo. vl̓ etiam ꝙ ſit nimis negligēs. ⁊ hͦ excuſat. Aut ēcraſſa ⁊ ſupīa. vt cū qͥs ignorat ea q̄ ſūtpublice fctā corā ppl̓o. ⁊ tūc n̄ excuſat. vt not.ber. in. c. reqͥſiuit. d̓ ordi. ab ep̄i. qͥ reſig. epiſ.⁊. c. j. de poſtu. de cle. excō. miſ. apl̓ice ⁊ d̓ cōſti. vt aīaꝝ. li. vj. Itē ignorātia alia eſt ſimplex. vt cū qͥs tenet̉ ſcire qd̓ neſcit. ⁊ facit adhͦ ꝙ ſciat. ſꝫ nō qͥdquid poteſt. Uel ẜm aliquos poteſt dici ſimplex ignorantia q̄ priuat ſcientiaꝫ. nec ponit debitū ſciendi. nec