¶I G
ꝯtemptuꝫ ſciēdi. ⁊ hec eſt in his qͥ nō habētvſum rōis. alia ē craſſa. vt cum qͥs negligitſcire qd̓ tenet̉ ſcire. nec tn̄ vult ſe ſcire. Aliaeſt affectata. vt cū quis negligit illd̓ quodtenet̉ ſcire. ⁊ placet ei neſcire. ibi pͥma excuſata tanto. ſꝫ nō a toto. ſcd̓a adhuc excuſatſed minꝰ qͣꝫ pͥma. tertia ꝟo nō excuſat. ſꝫ accuſat. Itē ignorātia alia eſt vincibilis. aliainuincibilis. inuincibilis aut eſt ītroductap̄ter omnē culpā. aut ꝑ culpā p̄ambulam.Ti pͥmo modo. aut ſimpl̓r pͥuat cognitōꝫvt in his qͥ carēt omni vſu rōis. ⁊ hec excuſat a toto. aut nō tollit omīno rōnis vſum.⁊ tūc nō excuſat a toto. vt in his qͥ non ſuntplene furioſi. ſꝫ habēt aliqua lucida interualla. ⁊ in pueris qͥ ſunt capaces aliqͦ mō p̄cepti. licet nō plene. Si ꝑꝓpriam culpā. vtin ebrio ⁊ furioſo. quorū vterqꝫ p̄cipitauitſe ī hoc pͦ ſuā culpa nō excuſat̉. qꝛ ẜm Ariſto. in eth̓. ebrio debet̉ duplex pena. licet furioſus excuſet̉ ſaltē a tāto. Si aūt ſit vincibilis. tūc diſtinguit̉ vt ſupra in craſſaꝫ ⁊ ſupinam ⁊ affectatā Sꝫ ꝙ duplex ſit ignorātia textꝰ eſt optimꝰ j. q. iiij. §. his ita rn̄detur.Itē vt ait Amb̓. Turbatur nauicula petriibi in ꝟbo ignorātia. glo. optima oīno vidēda. Alia gͦ eſt ignorātia iurꝭ. vt ſi neſcio meilli poſſe ſuccedere qͥ mihi cognatꝰ eſt et deceſſit. vt. ff. de iur. ⁊ fac. igno. l. j. ⁊ hͦ nō excuſat. regula ignorātia in re. iur. li. vj. Eſt etiāquedā ignorātia ꝓbabil̓. vt ſi qͥs errat in facto alieno. ⁊ ignorātia nō ꝓbabil̓. vt ſi quiſerrat ī facto ꝓprio vel rebꝰ ſuis. vt. ff. ꝓ ſolu.le. vlt̓. vel ſi ignorat aliqͥd qd̓ om̄s d̓ ciuitate ſciūt. vl̓ maior ꝑs ciuiū ſcit. le. regula. §.ſꝫ facti. ff. de in. ⁊ fac. ig. Turpe em̄ eſt patricio ⁊ nobili viro ⁊ cauſas ꝑorāti ius in qͦ ꝟſat̉ ignorare. l. ij. §. ab his. ff. de ori. iurꝭ. Etdifferētiam int̓ ignorātiā. errorē. titubationē. ⁊ neſcientiā no. archi. xxxiij. q. iij. Itemignorātia d̓r eſſe triplex. Prīa negatōnis. qͣſcꝫ ſcīa negat̉. nec debitū ſciēdi ponit̉. ⁊ ſimplicit̓ hͦ excuſat. Scd̓a eſt ignorātia pͥuationis. qͣ etiā ſcīa negat̉. ſꝫ aptitudo ſiue debitū ſciēdi ponit̉. Et hec ī eis q̄ ꝑtinent adſalutē excuſat a tāto. ſꝫ nō a toto. Tertia eſtignorātia diſpoſitōis q̄ ponit errorem ſiueꝯceptiōem ꝯtrariā recte ſcīe. Et hͦ in his q̄ꝑtinēt ad ſalutē accuſat non excuſat. Et ſicpꝫ ꝙ ignorātiaꝝ q̄dā excuſat. q̄dā nō. q̄daꝫmagꝭ. ⁊ quedā minꝰ ⁊ q̄dā oīno nil excuſatſed incuſat. vl̓ accuſat. Nā ignorātia iuris.
ſi aliqͥd excuſat. minꝰ tn̄ qͣꝫ ignorantia factiEt ignorātia iuris. alia eſt iuris naturalisalia iuris diuini. alia iurꝭ canonici. alia iuris ciuilis. Ignorātia iuris naturalis nullum habentē vſum rōis excuſat. qꝛ hͦ ius ēin corde hoīs ſcriptū .j. q. iiij. §. his ita d̓notandū. Ignorātia ꝟo iuris diuini qͣntū adaliqͣ ſimpl̓r excuſat laicos. ⁊ qͣꝫtū ad aliqͣ excuſat eos a tāto. nō a toto. Legere em̄ ꝓphetias ⁊ euāgeliū ⁊ doctrinā apl̓ice ſcīe tenēt̉ep̄i ⁊ p̄lati maiores. qͥ dn̄t dn̄o oīpotēti ẜuire. ⁊ reddere rōem d̓ ea q̄ in eis eſt fide ⁊ ſpevn̄ ab eis reqͥrit̉ ſcīa veterꝭ ⁊ noui teſtam̄tiSꝫ laici ad hͦ nō tenent̉ niſi ad noticiā decalogi ⁊ articuloꝝ fidei. ꝓut in apl̓oꝝ ſymbolo ꝯtinēt̉. Ignorātia aūt iuris canonicialiqͦs excuſat ⁊ aliqͦs n̄. Cōtinet em̄ ius canonicū ꝯſtitutōes ꝑ qͣs diſcernūt̉ peccata.⁊ has tenēt̉ ſcire p̄ſbyteri curā aīaꝝ hn̄tesſcꝫ ꝯfeſſores. Nō aūt ita tenēt̉ alij. ⁊ multominꝰ laici. Sꝫ ip̄i p̄ſbyt̉ ⁊ alij clerici ẜm ꝙſunt ī maiori gͣdu ꝯſtituti. ẜm hͦ etiā pl̓a ſcire tenent̉. Ignorātia ꝟo eoꝝ q̄ publice promulgant̉ ad laicos ꝑtinētiū nō excuſat eorū pctm̄ qd̓ ꝑ ignorātiā ꝑpetrāt. xvj. diſ. qd̓dicitis. Ignoratia ꝟo iurꝭ ciuil̓ aliqͥbus ꝓdeſſe p̄t. vt militibꝰ. ruſticꝭ. mulieribꝰ. ⁊ minoribꝰ ānis ⁊ maxīe ī dāno euitādo. nō aūtin maleficijs. vn̄. Leges ciuiles ſi neſcit femina mileſ. Clericꝰ ⁊ cultor ꝑcet ſibi iudex⁊ vl̓tor. Nā ruſticitati ſuccurrit̉ ī ignorātiaiurꝭ. vt in. l. qͥcūqꝫ. C. qͥ admit. ad bo poſ. poglo. j. q̄ allegat ad hͦ iura. Sꝫ ibi catho d̓ ſaxis ꝯcludit ꝯͣ ſali. quē dic̄ ruſtice loqͥ. ꝙ ruſtico ius ignorāti n̄ dꝫ ſuccurri. qꝛ dꝫ ꝯſulere ꝑitiores. Si eī nō ꝑcit̉ mulieribꝰ ⁊ nobilibꝰ ad indulgētias eutibꝰ cū oꝑteat ꝯſulere ꝑitos. nec ruſtici eūti ad ſiluas ꝑcidꝫ. ſꝫtn̄ ruſticitati ꝑcendū ē. vt. C. d̓ teſt. ⁊ quemad. teſta. or. l. fi. Itē ignorātia d̓r craſſa ⁊ ſupina ꝑ methaphorā hoīs craſſi ⁊ ſupini. qͥnō videt etiā ea q̄ ad pedes eiꝰ ſuntIgnominia eſt v̓balis leſio ꝯͣ honorē vl̓ etiāturpitudo. Et ſic d̓r ꝙ ignominioſū eſt epiſcopo ſi q̄rat ab alijs doceri. cū ip̄e alioſdocere debeat. vt ī aut̓. d̓ ſan. ep̄i. §. damꝰ. col.ix. ⁊. xxxvj. di. §. ecce. j. q. j. viliſſimꝰ. viij .v. j.licet. ⁊ ar. in. le. argētariꝰ. §. ꝓhibet. ff. d̓ edē.Itē d̓r ignominia ⁊ ꝯfuſio ē xp̄m crucifixūpaupere ⁊ eſuriētē farſis p̄dicare corꝑibꝰ ⁊ieiunioꝝ doctrinā rubētes buccas tumentiaqꝫ ora ꝓferre. xxxv. di. eccīe pͥnceps