dolore ⁊ tu me gaudio ⁊ ꝯſolatōe. Occidi tedeū meū. ⁊ michi te felicē vitā tribuiſti. Omira mutatio dextre tue. Nō ergo mirū ſiad verbū tuū liq̄ſcit cor meū. īmo de ceterototus accendar ⁊ totaliter liquefiā. vt in tetotaliter ſim effuſus nichil p̄ter te videa. necin aliud cogitata dicta vl̓ facta trāſe at vllomodo. īmo mirū videt̉ qͦmodo nō ſumus ſicintēti ad te: ꝙ ignoremꝰ oīa p̄ter te. Si enīhabemꝰ te. qͥd āpliꝰ volumꝰ. In te gͦ dulciſſi-me dn̄e ieſu qͥeſcat mēs noſtra. et a te nec admodicū ſeꝑaret̉. Stultiſſimū qͥdē eſt tā no-biliſſimum et iocundiſſimum locum exire.Quomodo audemus niſi dulciſſimum ſpon-ſum inſpicere: ne ſubtrahat̉ a nobis? Quidqueſo nos mouet aliud intueriˢ ¶ Nonneterrena ſunt ſtercora: ⁊ hoc eſt ſummū bonū?Quomodo omni a non deſipiunt et deſpici-untur. quomodo omnia nō fetent ad preſen-tiam tanti boni. O. o. o. ſtulticia hominū im-piorum: redite preuaricatores ad corꝰ Invobis eſt regnum dei: et vos pro ſanie fe-tidiſſima in ſanitis: et diabolicam ſeruitucēſubitis. In vobis eſt certe deus noſter: cō-uertimini ſuper eum: et fruamini ipſo. Etquē prius cōtemſiſtis: nunc ⁊ de cetero con-k ij