currit. abſorbet̉ a deo et obliuiſcit̉ ſui. ¶ Oamor qͥd tibi tribuā qͥ me feciſti diuinum.¶ Uiuo ego. iā nō ego. viuit autē in me xp̄sInenarrabilis eſt virtꝰ tua: o amor qui lutūin deū trāfiguras. Quid ergo te potētiꝰ qͥddulciꝰ. qͥd iocundius. qͥd ⁊ nobiliꝰ obſecro-Bone amor qͥ terrena ponis in celū. deficiotui memor. ⁊ facio me vniri dilecto. O felixamor qͥ nos facis lāguidos. ⁊ ſpōſi nr̄i āplexibus ſuſtētari. O deſiderabilis amor qͥ ſūmisdelicijs reples egētes. Sꝫ ſi liq̄facta es adverbū eiꝰ. o aīa mea qͦmodo ſuſtines āplexeiꝰ. qͦ nodo nō es ꝯſūpta ad oſcula eiꝰ. Siliq̄fcta es ad affatu eiꝰ qͦmodo nō es abſorp-ta cū ītras ꝑ valnera et ꝑ venas ad cor eiꝰSꝫ o mira dulcedo ⁊ mira iocūditas. vt qd̓no meremur noīare poſſumꝰ maſticare. Nonmereor eſſe ācilla. ⁊ facta ſū in delicijs cariſſimaꝰ Quis ſufficit. tāti amoris etiā ſcintillāmodicā ītueri? Quid eſt hoc? Neſcio. cape-re neq̄o īquit: ſꝫ obſtupeſco admiratiōe. io-cūdor delectatiōe in ebrior exl̓tatiōe. Sꝫ qͥdmerui qͥd feci vt tāta michi bn̄ficia exhiberꝭTe ꝑſecutꝰ ſū: ⁊ ī te collocatꝰ ſū. tuā faciē cōſpūi. ⁊ tu oſcula michi tribuiſti te vulnerauigladio ⁊ tu me a morte liberaſti. Te repleui