Vniam ad di6lectionē dei habēdā īpedit dilectioſui. ⁊ qͣꝫto vna intēdit̉ altera remittit̉. Ideovt ꝑfecte poſſimꝰ deū diligere: debemꝰ nosꝑfecte odire. Tūc autē ꝑfecte te odis. cumappetis abhoībꝰ pleno corde cōculcari. vi-liſſimū reputari. flagellari. deijci. ⁊ qͣſi ad nichilū redigi. ⁊ hec omīa reputas eſſe pauca.Intuis īiurijs delectari ⁊ ī tuis tribulatiōi-bus ꝯſolari. Et nō ſolū vis tibi hec ab oībꝰīferri ſed etiā cupis eos credere te iſtis īiu-rijs ⁊ tribulationibꝰ eſſe dignuꝫ. Hoc dicoideo qꝛ multi appetūt ſuſtinere aduerſa vt īeoꝝ tolerāti a ab hoībꝰ ꝯmēdent̉. Tales aūtnō ſe odiūt ſꝫ diligūt. et mercedē ſuā. ꝓch-dolor. iā recipiūt in hoc mūdo. Tunc etiamꝑfecte te odis qn̄ nō ſolū vis abhoībꝰ ꝯcuſcari. ſꝫ etiā teipſū tm̄ abhorres vt vix teip̄mvaleas tolerare. ⁊ es tibi abhoīabil̓ nimis.⁊ velles etiā a creaturis irrationabilibꝰ ⁊ inſenſibilibꝰ īpugnari. Et cū aliqͥd ꝓpter tuānecaſſitatē licet nō ꝯtra deū delectabile tamēaut non affllictiuū recipis. ꝯ temetipſū tur-baris: ſolū deū q̄ris ⁊ oīa renuis extra ipſūAd hͦ donū ꝑ maximū ꝑuenire valebis: ſi cō