ſeu prōptitas tibi eſſet in magnū gaudiū. ſꝫtua pigritia in merorē verteretur. Accede gͦad cor altum. ⁊ in tuis actibus exaltabiturdeus tuus. Si enī habueris cor infirmūet terrenū. minima ſeruitia maxima reputa-bis. et que quaſi nichil erunt tibi difficiliaapparebunt. ⁊ illa que pro te aut pro vno a-mico tuo viliſſimo libenter faceres pro deotuo altiſſimo facere grauaberis vltra mēdūdulcia et amabilia reputabis amara: ⁊ ama-riſſima dulcia iudicabis. Oculus infirmꝰ:irradiationes veri ſolis iuſticie abhorrebitet ābula re in tenebris affectabit. De ſpiri-tualibus viris triūphabis. ⁊ de te triūpharia demonibus ignorabis. Sed heu ⁊ ve tibiquia iam beſtijs non potes cōparari. Utinaiumētis ſimilis factus eſſes que ſubent onera dominoꝝ. Non poteris ea de culpa aliosarguere. et te tuis intimis nequicijs adim-plere. Si ergoſic ad ſeruiendū deo tuo ha-bes manus ligatas et pedes: non reſtat tibiniſi vt inexteriores tenebras proijciaris.A quo nos ipſe cuſtodiat cuius miſericor-dia totus eſt plenus orbis. Amen.¶ Qualiter homo ſe ꝑfecte odiat vt deum¶ Capitulū. vi.pfccre diligat.