res. oīa tibi leuia amabilia. oīa dl̓cia ⁊ ſua-uia apparēt. et tā libēter hec oīa adīplereset cū oīa ꝑfeciſſes. te tamē quaſi nichil proipſo feciſſe crederes. īmo potiꝰ defeciſſe. teqꝫex hoc tantū exoſū haberes. vt teipſum vixpoſſes aliquatenꝰ tolerare. et cogitares ſol-licite qͦmodo poſſes maiora facere aut ſaltēꝑfectius eadē adīplere ꝓponereſqꝫ in cordetuo de factis ⁊ defectibꝰ tuis grauiter fla-gellari. Nā eru beſceres nō modicū ⁊ dole-res. tā altiſſimo dn̄o tuo ſic miſerrime miniſtrare. Quid plura dicā? Quātoplus ꝓfice-res. tāto plus te deficere cogitares. ⁊ āpliꝰerubeſceres et doleres. et maiori ſuccenſusardore ſemꝑ maiora reincipere conareris.Nunqͣꝫ enī de his que ad honorē dei cerne-res tuus poſſet refici appetitꝰ. Sēꝑ enī famelicꝰ appareres O mirabilis calor amorisqui ſic cito digeri facis. ac tandē ꝯuertis inpͥmiū ſine fine. Nō dubito quin tunc nimioferuore ebuliret cor tuum ſomnūqꝫ haberesexoſum. ⁊ quicquid ad momentū te ſub tra-heret a ſeruitio dei tui. Sēꝑ tamen videre-ris tibi ad ſeruiendū deo tuo piger. alijqſerui dei reſpectu tui viderētur tibi prōptiſſimi. ⁊ feruētiſſimi apparerēt. ⁊ eoꝝ pronitas