pietate ad celeſtia ꝯtēplanda. ⁊ ibi delicijshabūdabis ⁊ dices cū ꝓph̓a. Et nox illuminatio mea in delicijs meis. Qd̓ nobis p̄ſtaredignet̉. ⁊cͣ. ¶ Qualiter homo oꝑe mūdo vl̓adoperādū plꝰ in deo ferueat. ¶ Capitulū. vattendereshomo qͣliter deꝰ ad ymaginē ſuā te creare ⁊ formare voluit. ⁊ ꝓ te tot ⁊ tā nobilescreaturas ꝯdidit. ⁊ tua aſſumēs naturā tācare te redemit. ⁊ nō ſolū vt ipſū habeas incibū in p̄ſenti. ſꝫ etiā ſeipſū in futuꝝ tibi inpͥmiū repromiſit. nūc naturā ꝯſeruat. gr̄amqꝫ īfundit. ⁊ hec oīa ad ſuū facit honorē. Sietiā in ipſū tēderes vt deberes. ⁊ eiꝰ honoreappeteres. vt qͣſi tui oblitꝰ ꝓ nichilo te ſup-boneres. qͥcqͥd honoris cōſolatiōis aut tri-bulatiōis ſiue īiurie tibi ꝯtingeret. ac ſi ni-chil accideret reputares: totū in laudē ⁊ gloria referēs creatoris. Et qͣꝫtūcūqꝫ ⁊ quandocūqꝫ aliqd̓ faceres ad dei honorē. aīeqꝫ ſalu-tē. vtrū difficile eſſet nō iudicare deberes: ſꝫcū īpetu mētꝭ. īmo amore feruēti deberes ſtudere effectui mācipare. Si enī bene creato-ris tui eſſes ſuccenſus amore. o homo nichilpro ipſo īiurioſum nichil difficile reputa-.i.